Fakat sevginin asil çalisma sekli, sana önüne çikan engelleri umursatmamak degil; baska geçis yollarinin da olabilecegine inanç ve bu yollari bulabilmen için enerji veriyor olmasi.

Bunun için bile sevmege deger...  Ve...

GÖKKUSAGI FIRLATMAK

Hatirla; en hosuna giden hitap sekli hangisi?..  Sana en çok ne denmesinden hoslaniyorsun, hangi kelime ile çagirilmaktan memnun oluyorsun?..

Biliyorsun degil mi; seni en iyi taniyan benim!..  Simdi bu satirlarin üzerini karala, asagidaki bosluga "sifreni açan" harfleri sirala ki; bu özel mektup, en özel mektup olsun...  .................................; Bugün içinde ne kayniyor ki böyle; gözlerinden yildizlar akiyor?  Mutlu olmani saglayacak bir sebep düsün ve onu bana söyle...  Duymak istiyorum.  Bu herhangi birsey olabilir.

Okumayi ögrenmis olmak...  Bu "mektubu" elde edebilmis olmak...  Görebiliyor, duyabiliyor, anlayabiliyor olmak...  ...Sevebiliyor olmak.  Sevebildigin için asigim sana.  Ask nedir sence?  Bir ucu benim diger ucu senin yüregine zamkli gökkusagi mi?..  Harikasin...  Bu mükemmel bir izahti.  Ah su an bir de, aynalarin göstermekten aciz oldugu; "yildizlarin dansini" görebilseydin kendi gözlerinde...  Inan görüyorum piriltilarini...  Inan seviyorum sevme seklini...

Ve inan ki yüreginde zamkli gökkusaginin öbür ucu benim yüregimde...

Düsünsene; neden beni "en iyi" sen anliyorsun?  Bu anlamak; "sadece sana"

yazdigimi hissettigin an basladi, degil mi?  Her satirim gökkusaginin bir baska renginde...  Bu renklere simsiki saril ve bil ki; sen ucunu birakmadigin sürece havaya savrulmayacak gökkusagimiz!..  Sevgi dolu ol her zaman, bugünkü gibi...

Bu doluluk sana güç verecek.  "Sevgi"li oldugunda da problemlerle toslasacaksin elbette...  Ama önemsemeyeceksin onlari.  Sevgi; yaralarinin "hemen"

onarilmasina yardim eden panzehir!..  Fakat sevginin asil çalisma sekli, sana önüne çikan engelleri umursatmamak degil; baska geçis yollarinin da olabilecegine inanç ve bu yollari bulabilmen için enerji veriyor olmasi.

Bunun için bile sevmege deger...  Ve...  Sevdigin zaman yalniz olmadigini biliyorsun...  Bir ucu sende olan gökkusagi yumaklarini firlatiyorsun uzaklara...  Onlar gidip yapisacaklari yüreklerle bulusuyorlar.  Iste bu gökkusaklarindan akiyor sevgiler.  Yalnizlik bitiyor, bezginlik bitiyor.

Ne yap, biliyor musun?..  Benim yaptigimi yap; Avucuna dola bir gökkusagini ve gücünün yettigi uzakligi firlat...  Sevgiler; kendilerine, akabilecek yeni yollar bulsun!

Geri::

Ana Sayfa::