::Bayan Fields’in Kurabiyeleri::

 

 

Azim neyi sonuc verir , iste onun hikayesi ...

 

Debbie Fields

 

Debbie Fields tanınmış bir iktisatçı ve gelecekçi olan kocası Ralph Fields ile birlikte bir partidedir.  Henüz 19 yaşında olan Debbie, geleneksel eş rolünü oynamak için işinden ayrılmıştır ve benlik saygısı bundan zarar görmektedir.

 

Konuklar Ralph?ın ekonomi konusundaki tahminlerini duymak için etrafını sarmışlardır.  Ama aynı konuklar Debbie?nin ev hanımı olduğunu öğrendikleri zaman, salonun diğer kısmında mutlaka yapmaları gereken konuşmaları anımsıyorlardır.  Debbie’ye bir hiç gibi davranırlar.

 

Sonunda partinin sahibi Debbie?yi soru yağmuruna tutmaya başlar.  Debbie, aslında olmadığı gibi, yani bilgili, kibar ve akıllı görünmek için çaba harcar.  Sonunda parti sahibi sinirli bir sesle sorar ‘Hayatta ne yapmak niyetindesin? ’

 

Şimdiye dek sinirleri harap olmuş Debbie, ‘Çoğunlukla ne yapacağıma karar bulmaya çalışıyorum’  diye düşünmeden yanıt verir.

 

Parti sahibi ; Karar bulmak değil, karar vermek.  Karar bulmak diye bir şey yok.

 

Dili doğru konuşmayı öğrenmelisin ; diye cevabı yapıştırır.

 

Debbie yıkılır.  Eve dönerlerken neredeyse hiç durmadan ağlar, ama duyduğu acı bir karar vermesini sağlar: Böyle bir şeyin olmasına bir daha asla, asla, ama asla izin vermeyecektir.  Artık bir başkasının gölgesinde yaşamayacaktır.  Kendine ait bir şey bulacaktır.

 

Ama ne?

 

Debbie?nin her zaman çok sevdiği bir şey, içinde parça çikolata olan kurabiyeler yapmaktır.  13 yaşından beri pek çok tarif denemiştir ?  daha fazla yağ, daha az un, daha çok ve çeşitli çikolatalar ve sonunda ideal olduğuna inandığı bir bileşim yakalamıştır: Yumuşak, yağlı ve bir tane daha eklense kurabiyeyi parçalayacak kadar çok çikolata.

 

Debbie’nin aklına bir fikir gelir.  Küçük bir dükkan açıp kurabiyelerini satacaktır.

 

Ralph’ın ağızları kurabiye dolu arkadaşları ‘Kötü bir fikir.  Asla işe yaramaz’

derler.  Parmaklarındaki son çikolata parçalarını yalarken, kafalarını onu onaylamadıklarını belli edecek şekilde sallarlar.  ?Unut gitsin.?  Randy de aynı şekilde düşünmektedir.  Ve Debbie’nin kredi almak için gittiği finans kurumundaki görevliler de.

 

Tüm bunlara karşın, Debbie 20 yaşındayken, 18 Ağustos 1977’de sabah saat 9:00’da, Kaliforniya Palo Alto yakınlarında Bayan Field’ın Çikolatalı kurabiyeleri dükkanını açar.  Tek sorun, hiç kimsenin kurabiye almamasıdır.  Öğle olduğunda Debbie ümitsizliğe kapılır.  Kendi kendine ?Bu işten çıkmak zorunda kalsam bile, en azından bunu kendi tarzımda yapmaya karar verdim?  der.

 

Kurabiyelerin hepsini bir tepsiye koyar ve dükkanının bulunduğu çarşıda dolaşarak kurabiyeleri vermeye çalışır. Bunları kimse almayacak?  der kendi kendine.  Yine de yılmayarak caddeye çıkar ve kurabiyelerini almaları için insanlara yalvarmaya başlar.

 

Bu işe yarar.  İnsanlar kurabiyeleri tattıktan sonra daha çok kurabiye almak için dükkana gelirler.  Günün sonunda 50 dolarlık kurabiye satmıştır.  İkinci gün, 75 dolar kazanır.  Kalanı tam bir kurabiye tarihidir.

Debbie ‘Hayatımı karar verme sözüne borçluyum’  diyor.

 

Debbie Fields bugün taze kurabiye dükkanlarının arasında piyasanın önde gelen şirketlerinden Bayan Fields Şirketi?nin başkanı ve baş kurabiye aşığı.  600’ü aşkın dükkanda 1.000 kişiyi istihdam eden Bayan Fields Kurabiyeleri’nin satış rakamları milyonları buluyor.  Beş çocuk annesi olan Debbie işe yarayan felsefesini dünya çapında girişimcilerle ve iş gruplarıyla paylaşmayı sürdürüyor.

 

Celeste Fremon Moxie Magazine’den

 

 

 

Geri::

Ana Sayfa::

 

 

 

Ó2001

Hosted by www.Geocities.ws

1