Ne çabuk geçti şu üç beş gün
İki yataklı bir han odasında
Halden bilir insanlar arasında

Suyunu içip sokağında yürüdüğün
Bu şehir yine bildiğin gibi
Alabildiğine sefalet ve biraz sevgi

Gidişine benden başka ağlayan olmadı
Bu binler,on binlerce kişiden
Kalanı ağlatır mi böyle her giden

Islıkla çaldığımız şarkıları
Sabahı ettiğimiz geceyi unutmadım
Bir günlük neşemle,üç günluk yatağım

Sayılı günler çabuk geçti,neyleyim
Hatıraların bizde kaldığına şükür
Onlar ki bizimle uyur,bizimle yürür

Ben artık o bildiğin adam değilim
Dün bir kilo rakıya "bana mısın" demezken
Şimdi sarhoşluğum erken başlıyor,erken

Kimler aldı kahvedeki yerimizi
Han odasında şimdi kimler yatıyor
Sokaklar camekanlar seni hatırlatıyor

Bir daha görmek kısmet değilse birbirimizi
Çaresiz mahşer gününü bekle sabırla
Beni de "istediğin zaman" hatırla.
           

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN