İstanbul Türküsü

İstanbul’da Boğaziçi’nde 
Bir fakir Orhan Veliyim, 
Eli’nin oğluyum, 
Tarifsiz kederler içinde. 
Rumeli Hisarı’na oturmuşum; 
Oturmuşta bir türkü tutturmuşum: 

'İstanbul’un mermer taşları; 
Basıma da konuyor aman martı kuşları; 
Gözlerimden boşanır hicran yaşları; 
Edalım 
Senin yüzünden bu halim.
''İstanbul’un orta yeri sinema; 
Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama; 
El konuşur, sevişirmiş; bana ne? 
Sevdalım 
Boynuna vebalim!' 

İstanbul’da Boğaziçi’nde 
Bir fakir Orhan Veli; 
Eli’nin oğlu; 
Tarifsiz kederler içindeyim. 
 

ORHAN VELİ KANIK