Hicret

I 

Damlara bakan penceresinden 
Liman görünürdü 
Ve kilise çanları 
Durmadan çalardı, butun gün. 
Tren sesi duyulurdu yatağından 
Arada bir 
Ve geceleri. 
Bir de kız sevmeye başlamıştı 
Karsı apartmanda. 
Böyle olduğu halde 
Bu şehri bırakıp 
Başka şehre gitti. 
II 

Simdi kavak ağaçları görünüyor, 
Penceresinden, 
Kanal boyunca. 
Gündüzleri yağmur yağıyor; 
Ay doğuyor geceleri 
Ve pazar kuruluyor, karşı meydanda. 
Onunsa daima; 
Yol mu, para mı, mektup mu; 
Bir düşündüğü var. 


ORHAN VELİ KANIK