Duyguya Taş

Duyguluysan işin zor, 
Yaşamda yeniksindir. 
Duyguluya sor, 
Ona aşkları da acı verir. 

Hep bir karanlığa uyanır, yalnız: 
        Düşleri gerçekleri, gerçekleri düşleridir. 
Aldatsanız, aldansanız, 
O hep bir karanlığa uyur gibidir. 

Hiç ölüsü yoktur, 
Herkes, her şey anısındadır. 
Geleceği geçmiş'in gözünden okur; 
Hep bir yangının bacasındadır. 

Gülerken bir düğündür, acı son'lu, 
Aldatılara uğurlayan gelinlerini. 
         Bir çocuk bahçesidir, renk renk balonlu, 
Savaşlara uğurlayan bebeklerini. 

       Sinmiş her şarkıya, her uyanı'ya, uykuya, 
Ölümün yaşayan kardeşidir. 
Hep sezer, sezdikçe duyguluya 
Yengiler de hüzün gelir. 
 

ÖZDEMİR ASAF