Birikik İnsanın Şarkısı

Yapışa yapışa görüyorum. 
      Evler sürtüne sürtüne geçiyor yanlarımdan. 
Duvarlar derilerimi kanatıyor. 
Kümelenip sırtıma biniyor bulutlar. 
Ben dimdik duruyorum, yürümekli. 
            Yol ayaklarımın altından kayıp geri gidiyor. 

  Bütün taşlar,topraklar,ağaçlar 
   Doluyor sonsuz gözlerime. 
            Hepsinde sayısız gözlerimden biri kalıyor. 
Dönüp 
              Bütün bunları ben yaptım diyorum,inanıyorlar da... 
Durup, 
   Şu kendimi bu gördüğümüz gibi ben yaptım, 
Diyorum. 
İnanmayorlar. 
Gözümden düşüyoruz. 


ÖZDEMİR ASAF