DÖNEMEÇ

Bir gündü,hava ılık
Ve cadde kalabalık...
Bir kadın sapıverdi önümden dönemece;
Yalnız bir endam gördüm,arkasından,ipince.
Ve görmeden sevdiğim,işte bu kadın dedim,
Çarpıldım sendeledim.

Bir gündü mevsim bayat
Ve esnemekte hayat....
Dönemeçten bir tabut çıktı ve üç beş adam;
Yalnız bir âhenk sezdim, çerçevede bir endam.
Ve tabutta,incecik,o kadın var,anladım;
Bir köşede ağladım

NECİP FAZIL KISAKÜREK