Yunus Emre

Kaç mevsim bekleyim daha kapında, 
Ayağımda zincir, boynumda kement? 
Beni de, piştiğin bela kabında, 
O kadar kaynat ki, buhara bezet! 

Bekletme Yunusum, bozuldu bağlar, 
Düşüyor yapraklar, geçiyor çağlar; 
Veriyor, ayrılık dolu semalar, 
İçime bayıltan, acı bir lezzet. 

Rüzgara bir koku ver ki, hırkandan; 
Geleyim, izine doğru arkandan; 
Bırakmam, tutmuşum artık yakandan, 
Medet ey şairim, Yunusum medet! 
  
 
NECİP FAZIL KISAKÜREK