P  

PAD��AH: (Fars.) H�k�mdar.
PAHA: (T�r.) De�er, fiat, eder, tutar. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
PAKALIN: (f.ti.) Er. D�r�st, do�ru iyi tan�nm�� kimseler.
PAKAN: (Fars.) Er. 1. Temizler, anlar. 2. Veliler, ermi�ler, evliya.
PAKEL: (f.t.i.) Er. �yi i�ler yapan, do�ru kimse.
PAKER: (f.ti.) Er. Temiz, d�r�st, iyi kimse.
PAK�ZE: (Fars.) Ka. Temiz, saf, halis, lekesiz.
PAKKAN: (f.t.i.) Er. Temiz soydan gelen kimse.
PAKSAN: (f.t.i.) Er. Temiz, do�ru namuslu tan�nm�� kimse.
PAKSOY: (f.ti.) Er. Temiz soydan gelen.
PAKSU: (f.t.i.) Er. Temiz su. Billur gibi an duru, �ahsiyetli.
PAKS�T: (f.ti.) Er. S�t� temiz.
PALA: (T�r.) Er. K�sa ve geni� k�l��.
PALATEK�N: (T�r.) Er. Emniyet, g�ven ve cesaret telkin eden ki�i.
PALAT�MUR: (T�r.) Er. Demir pala. Sert ve kat� yap�l�, g��l�.
PALA Y: (Fars.) Er. Yedek at.
PALAZ: (T�r.) Er. 1. Kimi ku� yavrulann�n civcivlikten sonraki durumu. 2. G�zel, canl�, g�rb�z, �i�man. 3. Da��n�k.
PALM�YE: (Fran.) Ka. S�s olarak kullan�lan bir nevi hurma a�ac�.
PAM�R: (T�r.) Er. 1. Orta Asya'da y�kseltisi 7000 m'yi ge�en y�ksek da�l�k k�tle. 2. (Fars.) D�nyan�n �at�s�.
PAM�RHAN: (T�r.) Er. Pamir han.
PAPATYA: (T�r.) Ka. �lkbaharda �i�ek a�an, ta� yaprakl�, beyaz, ortas� sar� k�me�li bir k�r �i�e�i.
PARLA: (T�r.) Ka. 1. I��k sa�, ���lda. 2. �n kazan, tan�n.
PARLAK: (T�r.) Ka. 1. Parlayan, ���ldayan. Temiz. 2. �ok ba�anl�.
PARLANUR: (T�r.) Ka. Nur gibi parla. Parla nur.
PARLAR: (T�r.) Ka. I��k sa�ar, ���ldar, ayd�nl�k verir.
PARSA: (Fars.) Er. 1. Sofu, dinine ba�l�. 2. �ffetli, namuslu, temiz, do�ru.
PARSBAY: (f.t.i.) Er. Pars gibi g��l� ve �evik.
PARSHAN: ( f.t.i.) Er. (bkz. Parsbay).
PARSKAN: ( f.t.i.) Er. Kan�nda at�lganl�k, cesaret ve sald�rganl�k ta��yan.
PA�A: (T�r.) Er. 1. Osmanl� devletinde y�ksek r�tbeli askerlere verilen unvan. General. 2.Uslu, a��rba�l�.
PAYAM: (T�r.) Er. Badem.
PAY AN: (Fars.) Son nihayet. U�, kenar. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
PAYE: (Fars.) 1. A�ama, r�tbe, derece. 2. Basamak, merdiven basama��. 3.. �kizlerin bir y�ld�z�, cevza burcu. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
PAY�DAR: (Fars.) 1. Sayg�n, r�tbeli. 2. Sa�lam, s�rekli. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
PAY�Z: (Fars.) Er. G�z, sonbahar. Ya�l�l�k.
PAYZEN: (Fars.)" Er. 1. Tutsak, esir. Su�lu. Aya��na pranga vurulmu� kimse. 2. Ren�ber.
PAZVANTI: (Fars.) Er. Osmanl� devletinde, Rumeli b�lgesinde gece bek�ilerine verilen ad.
PED�K: (T�r.) Er. Y�ce, y�ksek.
PEHLEV�: (Fars.) Er. 1. �ehir. 2. Kahraman, yi�it.
PEHL�VAN: (Fars.) Er. 1. G�re��i. 2. Boylu boslu, iri yan, g��l� kimse, yi�it.
PEKAL: (T�r.) Er. Pek al.
PEKALP: (T�r.) Er. G��l�, sert, kahraman yi�it.
PEKART: (T�r.) Er. Sa�lam d�n�lmez yemin. Pek ant.
PEKAY: (T�r.) Ka. Pek ay.
PEKDE�ER: (T�r.) �ok de�erli, �ok k�ymetli. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
PEKDEM�R: (T�r.) Er. Sert, sa�lam, demir gibi.
PEKEL: (T�r.) Er. G��l� el. Pek el.
PEKER: (T�r.) Er. G��l� kimse. G�z�pek, cesur yap�l�.
PEKERG�N: (T�r.) Er. Olgun kimse.
PEKG�Z: (T�r.) Er. Cesur, yi�it.
PEK�N: (T�r.) Er. �zerinde ku�ku duyulmayan, kesinlikle bilinen, kesin.
PEK�NER: (T�r.) Er. (bkz. Pekin).
PEK�NT�RK: (T�r.) Er. Pekin T�rk.
PEKKAN: (T�r.) Ka. Sa�lam temiz kandan gelen. Soylu.
PEKOL: (T�r.) Er. Sert, sa�lam, dayan�kl� ol.
PEK�Z: (T�r.) �z� sa�lam kimse. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
PEK�EN: (T�r.) Ne�eli, �en�akrak, mutlu kimse. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
PEKTA�I: (T�r.) Er. G��l�, sert ta�.
PEKTAY: (T�r.) Er. G��l�, sa�lam tay.
PEKT�RK: (T�r.) Er. Sa�lam ve g��l� T�rk. ""�
PEK�N: (T�r.) Er. Tan�nm�� g��l� isim.
PEK�ST�N: (T�r.) Er. �ok �st�n, �st�nl�kte en iyi seviyede olan.
PELiN: (T�r.) Ka. Birle�ikgillerden, keskin ve g�zel kokulu, bir �e�it bitki.
PEL�T: (T�r.) ��nar, me�e vb. a�a�lar�n meyvesi. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
PEMBE: (T�r.) Ka. Beyaz ve k�rm�z�n�n kar��mas�ndan olu�an a��k renk.
PEMBEG�L: (T�r.) Ka. Pembe g�l.
PER�EM: (Fars.) Ka. 1. K�k�l. Yele. 2. M�zrak, bayrak gibi �eylerin ba�lar�na konan p�sk�l.
PERDAH: (Fars.) Er. 1. Cila, parlakl�k, parlama. Parlatma, parlakl�k verme. 2. Budanm�� asmadan yeni s�ren �ubuk.
PEREN: (Fars.) Ka. �lker y�ld�z�, pervin, S�reyya.
PER�: (Fars.) Ka. 1. Di�i cin (g�zel ve iyilik severlik sembol� olarak kabul edilirler). 2. G�zel kad�n veya k�z.
PER�CAN: (Fars.) Ka. (bkz. Peri).
PER�DE: (Fars.) Ka. U�mu�, soluk, solmu�.
PER�HAN: (Fars.) Ka. Peri padi�ah�. B�y�c�.
PER�N�EK: (T�r.) Er. �zverili, fedakar, sad�k.
PER�RU: (Fars.) Ka. Peri y�zl�, �ok g�zel.
PER�VE�: (Fars.) Ka. Peri gibi, �ok g�zel.
PER�Z: (Fars.) Er. 1. Ba��rma, hayk�rma. 2. Su kenar�nda yeti�en ye�il saz, ot.
PER�ZAT: (Fars.) Ka. 1. Peri �ocu�u. 2. G�zel, �ok g�zel.
PER�ZE: (Fars.) Ka. 1. K�rm�z� altin. 2. Ate�te pi�irilen ekmek.
PERK: (T�r.) Er. Kat�, sert, g��l� berk.
PERKEL: (T�r.) Er. G��l� er.
PERKER: (T�r.) Er. G��l� kimse.
PERK�N: (T�r.) Er. �ok g��l� kuvvetli, sa�lam kimse.
PERMUN: (Fars.) Ka. Bezek, s�s.
PERRAN: (Fars.) Ka. U�an, u�ucu.
PERR�N: (Fars.) Ka. Nezaket, nazl�l�k.
PERTAV: (Fars.) Er. 1. At�lma, s��rama. 2. Uza�a d��en ok.
PERTEV: (Fars.) Er. I��k. Parlakl�k.
PERVA: (Fars.) 1. Korku. �ekingenlik. 2. �lgi, ba�.
PERVER: (Fars.) Er. Besleyen, besleyici, yeti�tiren, yeti�tirici, koruyan, terbiye eden.
PERV�N: (Fars.) Ka. �lker s�reyya.
PERV�Z: (Fars.) Er. 1. �st�n. 2. Elek. S�zge�. 3. Bal�k. 4. G�zellik. Cilve. 5. �ran h�k�mdar� H�srev'in lakab�.
PESEN: (T�r.) K�ra��, �i�. Sis. ince ince ya�an kar, �isenti. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
PESENT: (Fars.) Ka. 1. Be�enen, be�enmi�. Be�enme, se�me. 2. Esmerle�mi�. 3. Alt�n, mat alt�n.
PE��N: (Fars.) Sonraki, en son. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
PE��N: (Fars.) Er. Keykubat'�n ���nc� o�lu.
PE�REV: (Fars.) Er. 1. T�rk m�zi�inin en me�hur saz eseri formu. 2. G�re�ten �nce g�re��ilerin yapt�klar� g�steri.
PETEK: (T�r.) Ka. 1. Kovanda anlar�n i�ine bal yapt�klar� g�z, mum tekerle�i. Kovan. 2. Minarenin �erefe ile k�lah aras�ndaki k�sm�. Bacalarda k�lah�n alt�ndaki ��k�nt�l� k�s�m.
PEYAM: (Fars.) Er. Haber, ba�kas�ndan alman bilgi, nebe.
PEYAM�: (Fars.) Er. Haberle, bilgi ile ilgili.
PEYDA: (Fars.) Ka. Meydanda a��kta. Haz�r, mevcut.
PEYGAMBER: (Fars.) Allah taraf�ndan kullar�na haber g�t�rmekle g�revlendirilmi� se�kin insan. Nebi, Rasul. Yaln�z Peygamberlere mahsus bir isimdir.
PEYKAN: (Fars.) Er. Temren, ba�ak, okun ucundaki sivri demir.
PEYKE: (Fars.) Ka. Kuru kanepe, tahta sedir.
PEYKER: (Fars.) Ka. Y�z, surat.
PEYMA: (Fars.) Ka. �l�en, �l��c�.
PEYMAN: (Fars.) Er. Yemin, and, ahd.
PEYMANE: (Fars.) Ka. B�y�k kadeh, �arap barda��.
PEYREV: (Fars.). Ard� s�ra giden. Arkas�ndan giden, izinden y�r�yen. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
PEYZAJ: (Fran.) Ka. K�r resmi.
PINAR: (T�r.) Ka. Yerden kaynay�p ��kan su, kaynak, �e�me. Bir suyun ��kt��� yer, su ba��. Kaynak suyunun devaml� akt��� yer.
PIRILTI: (T�r.) Ka. Par�ldayan �eyin ��kard��� ���k. Anl�k ���k ge�i�i.
PIRLANTA: (�tal.) Ka. De�erli bir t�r elmas.
PIRNAL: (T�r.) Ka. Me�e a�ac� �al�s�.
PITIRCA: (T�r.) Ka. Koyu pembe renkli bir bahar �i�e�i.
P�NHAN: (Fars.) Ka. Gizli.
P�RANE: (Fars.) Er. Ya�l�lara yak���r �ekilde, olgunca tav�r.
P�RAYE: (Fars.) Ka. S�s, zinet.
P�RUZ: (Fars.) Er. Kutlu, hay�rl�, u�urlu.
F�RUZE: (Fars.) Ka. Mavi renkli ve de�erli bir s�s ta��.
P�YALE: (Fars.) Ka. Kadeh, �arap barda��.
PLAT�N: (Lat.) Ka. Beyaz ve �ok de�erli bir maden.
POLAT: (Fars.) Er. �elik. G��, kuvvet.
POLATALP: (T�r.) Er. �elik gibi g��l� yi�it.
POLATHAN: (T�r.) Er. (bkz. Polatalp).
POLATKAN: (T�r.) Er. �elik gibi g��l� soydan gelen.
POLATKILI�: (T�r.) Er. �yi cins �elikten yap�lma k�l��.
POYRAZ: (Yun.) 1. Kuzeydo�udan esen so�uk r�zgar. 2. Kuzey. � Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
POZAN: (T�r.) Er. �z�m ba��.
P�R�EK: (T�r.) Ka. �akaklardan sarkan sa�, z�l�f. A�a� ve bitkilerin sa�ak gibi ince k�kleri. Oya, p�sk�l, sa�ak.
P�R�lN: (Fars.) Ka. �ok d���nceli, �fkeli. K�n��k.
P�RDlL: (Fars.) Er. Y�rekli, cesur.
P�REN: (T�r.) Ka. Kimi a�a�larda yapraklardan ayn olarak s�ren ince yaprak. �al�l�k ve s�k otlu yerler. Sar�, k�rm�z�, �i�ek a�an ufak yaprakl� anlann �ok sevdi�i bir t�r ot. Me�e a�ac� filizi.
P�RFER: (Fars.) Ka. �ok parlak, ayd�nl�k.
P�SER: (Fars.) Er. O�ul, erkek �ocuk