OBA: (T�r.) Er. 1. �ad�rlarda ya�ayan g��ebe ailelerin meydana getirdi�i topluluk. 2. Genellikle b�lmeli g��ebe cad�n. 3. Yabanc�. 4. Zeka ya da yetenekleri ola�an�st� i�ler ba�aracak kadar �st�n olan kimse, dahi. 5. Ova.
OBUZ: (T�r.) Er. 1. Su kayna��. 2. Akarsulardan olu�an k���k derecik. 3. �ki derenin birle�ti�i dar yer. 4. Karlar�n erimesiyle olu�an ufak dere.
ODHAN: (T�r.) Er. Atak, hareketli ve canl� lider.
ODKAN: (T�r.) Er. 1. Canl�, co�kulu kimse. 2. Ate� kanl�. 3. Atak. Delidolu
ODMAN: (T�r.) Er. Ate� gibi canl�, co�kulu, hareketli kimse.
OFLAS: (T�r.) Er. (bkz. Oflaz).
OFLAZ: (T�r.). 1. �yi, g�zel, eksiksiz, tam. 2. G�rb�z, yak���kl�, g�zel giyinen. 3. Becerikli. 4. Eflatun rengi. 5. ��e yarar uygun. 6. Cesur kabaday�. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OFLAZER: (T�r.) Er. Oflaz er. G�rb�z, becerikli, eksiksiz, yi�it.
O�AN: (T�r.). (bkz. Okan).
OGANER: (T�r.) Er. O�an er.
OG�N: (T�r.). An�msanan belirli bir g�nde do�an. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OGANER: (T�r.) Er. O�an er. O�ANSOY: (T�r.) Er. O�an soy.
O�U�: (T�r.) Er. 1. Oymak. H�s�m, akraba. 2. Bereket.
���R: (T�r.) Er. 1. U�ur. 2. Samimi, i�ten dost. 3. Bir �ey yapabilmek i�in ele ge�en zaman ya da elveri�li durum.
O�URALP: (T�r.) Er. Samimi, i�ten yi�it.
O�URATA: (T�r.) Er. U�urlu ata.
O�U�: (T�r.) Er. Erkek �ocuk.
O�UZ: (T�r.) Er. 1. M�barek, saf ve iyi yarat�l��l�. 2. Gen�, sa�lam, g��l�. 3. Anlay��� k�t, b�n. 4. K�yl�. Tosun. 5. T�rk efsanelerinde ge�en b�y�k bir kahraman. B�y�k bir T�rk boyu.
O�UZ ALP: (T�r.) Er. O�uz boyundan, yi�it, sava���.
O�UZ ATA: (T�r.) Er. 1. O�uz'a mensup, g��l� yi�it baba. 2. O�uz kahraman�.
O�UZBALA: (T�r.) Er. 1. O�uz �ocu�u. 2. Yi�it g�rb�z �ocuk.
O�UZBAY: (T�r.) Er. O�uz bay.
OGUZCAN: (T�r.) Er. O�uz can.
O�UZER: (T�r.) Er. O�uz er.
O�UZHAN: (T�r.) Er. 1. Yi�it han, hakan. 2. O�uz boylar�n�n efsanevi kahraman�.
O�UZKAN: (T�r.) Er. Damarlar�nda O�uz kan� ta��yan.
O�UZMAN: (T�r.) Er. G��l�, sa�lam, iyi y�rekli, dost kimse.
O�UZTAN: (T�r.) Er. G�rkemli, ayd�nl�k.
O�UZT�Z�N: (T�r.) Er. 1. Sa�lam, yi�it. 2. Yumu�ak huylu, sakin.
OKAN: (T�r.) Er. 1. Anlay��l�. Anlama, ��renme. 2. Tanr�, o�uz.
OKANALP: (T�r.) Er. 1. Anlay��l� yi�it. 2. Tanr�sal g�c� olan yi�it.
OKANAY: (T�r.) Er. Okan ay.
OKANDAN: (T�r.) Er. Tanr�'dan gelen, Tann'n�n verdi�i.
OKANER: (T�r.) Er. (bkz. Okanalp).
OKATAN: (T�r.) Er. Ok atan.
OKATAY: (T�r.) Er. Ok atay.
OKAY: (T�r.). 1. Baht, talih, �ans. 2. Bahtl�, talihli. 3. Be�enme. 4. Sat�rn gezegeni. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OKBA�: (T�r.) Er. Ok ba�.
OKBO�A: (T�r.) Er. H�zl� ve bo�a gibi g��l�.
OKBUDUN: (T�r.) Er. Birlik i�inde olan. D�r�st soya mensup.
OKCAN: (T�r.) Er. Canl�, hareketli can� tez.
OK�UN: (T�r.) Er. Uzak, �te, uzakta bulunan.
OKDA�: (T�r.) Er. Ok da�.
OKDEM�R: (T�r.) Er. 1. Demir gibi sa�lam ve atak. 2. Demirden yap�lm�� ok.
OKER: (T�r.) Er. H�zl�, canl�, hareketli kimse.
OKERG�N: (T�r.) Er. Ok ergin.
OKG��: (T�r.) Er. Ok gibi g��l� ve h�zl�.
OKHAN: (T�r.) Er. H�zl�, atak ve g��l� lider, han.
OKKAN: (T�r.) Er. Ok kan.
OKMAN: (T�r.) Er. 1. Ok gibi h�zl�, g��l� kimse. 2. Ok�u. Kemanke�.
OKSAL: (T�r.) Er. Ok sal.
OKSALMI�: (T�r.) Er. Ok atmakla me�hur.
OKSAR: (T�r.) Er. Ok at���na haz�rlan.
OKSAY: (T�r.) Er. Ok ve Say'dan birle�ik isim.
OKSEV: (T�r.) Er. Ok ve Sev'den birle�ik isim.
OKSEVEN: (T�r.) Er. Ok seven.
OKSU: (T�r.) Er. H�zl� ve d�zenli akan su.
OK�AK: (T�r.) Er. 1. Benzeyi�. 2. Benzeyen, and�ran.
OK�AN: (T�r.) Ka. Daima �v�len, be�enilen insan ol.
OKTAN: (T�r.) Er. Ok tan. tty& OKTAR: (T�r.) Er. Ok tar. 110
OKTAY: (T�r.) Er. �fkeli, sinirli, k�zg�n.
OKTU�: (T�r.) Er. Ok tu�.
OKTUNA: (T�r.)Er. Oktuna.
OKT�RE: (T�r.) Er. Ok t�re.
OKT�REM��: (T�r.) Er. Ok t�rem��.
OKU�: (T�r.) Er. 1. Zeka, ak�l, anlay��l�l�k (�k�s'ten). 2. �a�n, davet.
OKU�LU: (T�r.) Er. Zeki, ak�ll�, anlay��l�.
OKUTAN: (T�r.) Er. E�itici, ��retmen.
OKUTMAN: (T�r.) Er. Okutan, ��reten, ��retmen.
OKUYAN: (T�r.) Er. 1. Okumay� seven. 2. �a��ran, davet eden.
OKYALAZ: (T�r.) Er. Ate� gibi canl� ve �abuk.
OKYAN: (T�r.) Er. Ok yan.
OKYANUS: (Yun.) Ana karalar� birbirinden ay�ran b�y�k deniz. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OKYAR: (T�r.) Er. Ok yar.
OKYAY: (T�r.) Er. Ok yay.
OLCA: (T�r.) Sava�ta d��mandan ele ge�irilen mal, ganimet. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OLCAY: (T�r.) Ka. Baht, talih, ikbal.
OLCAYTU: (T�r.) Er. Bah��, �ansl�, talihli.
OLCAYTU�: (T�r.) Er. (bkz. Olcaytu). , ,
OLCUM: (T�r.) 1. Eli i�e yatk�n, becerikli, usta. 2. Kendini oldu�undan �st�n g�steren. 3. Hekimlik taslayan kimse. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OLDA�: (T�r.) Er. �i�man, b�y�meye, geli�meye elveri�li olan.
OLGA�: (T�r.) Er. Olgun, yeti�kin, iyi geli�mi�.
OLGUN: (T�r.) Bilgi, g�rg� ve ho�g�r�s� geli�mi� kimse. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OLGUNA Y: (T�r.) Olgunay, dolunay. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r
OLGUNER: (T�r.) Er. Olgun er. Yeti�mi�, iyi geli�mi� kimse.
OLGUNSOY: (T�r.) Er. Tan�nm��
soydan gelen. / � * >�.
OLGUNSU: (T�r.) Er. Olgunsu OLSAR: (T�r.) Er. Ad�n duyulsun.
OMA�: (T�r.) Hedef, gaye, ama�. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OMAY: (T�r.) 1. Se�kin, se�ilmi�. 2. �zet, �z. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
ONAR: (T�r.) Daha iyi bir duruma giren, mu�u olan. Hastal�ktan, dertten kurtulan. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
ONARAN: (T�r.) Er. 1. D�zelten, yararl� bir duruma getiren. �yile�tiren, tedavi eden. 2. Ba�aran, bitiren.
ONAT: (T�r.) 1. �yi, g�zel, d�zg�n. 2. �yi yarat�l��l�. 3. Do�ru, d�r�st nitelikli. 4. Kolay. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
ONATKAN: (T�r.) Er. Onat kan.* Temiz, d�r�st soydan gelen.
ONATS�: (T�r.) Er. G�zel, d�r�st asker. Nitelikli asker.
ONAY: (T�r.). Uygun bulma, onaylama. Uygun yerinde. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
ONBULAK: (T�r.) Er. On bulak.
GAR: (T�r.) Er. Kurtulu�. :;^nn
ONGAY: (T�r.) Er. Kolay.
ONGU: (T�r.) Ka. 1. G�n�l rahatl���, mutluluk, sa�l�k. 2. Bay�nd�rl�k, geli�mi�lik.
ONGUN: (T�r.) 1. Eksiksiz, tam. 2. Verimli, bol, Bay�nd�r. 3. Kutlu, u�urlu, be�enilen. 4. Kurtulmu�, onmu�. 5. Geli�mi�, g�rb�z. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
ONGUNALP: (T�r.) Er. Kutlu, u�urlu, be�enilen yi�it.
ONGUNER: (T�r.) Er. Geli�mi�, g�rb�z gen�.
ONGUNSU: (T�r.) Er. Bol ve g�r akan su.
ONGUNER: (T�r.) Er. Ong�ner.
ONG�NE�: (T�r.) Er. Ong�ne�.
ONUK: (T�r.) Er. Sevgili, aziz.
ONUKER: (T�r.) Er. Onuk er. Sevilen, sevgili insan, sayg� de�er.
ONUKTEK�N: (T�r.) Er. Sevilen, say�lan g�venilir, emin insan.
ONUL: (T�r.) �yile�, iyi ol, sa�l�kl� ol. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
ONULTAN: (T�r.) Er. �yile�tiren, d�zelten, sa�l���na kavu�turan.
ONUR: (T�r.) Er. 1. �nsan�n kendisine kar�� duydu�u sayg�. 2. Ba�kalar�n�n g�sterdi�i sayg�n�n dayand��� de�er, �eref.
ONURAD: (T�r.) Er. Onuruyla tan�nm�� ad.
ONURAL: (T�r.) Er. �an, �eref kazan.
ONURALP: (T�r.) Er. Onuruyla tan�nm�� kimse. Yi�it ve onurlu.
ONURHAN: (T�r.) Er. Onurlu han, h�k�mdar.
ONURKAN: (T�r.) Er. Onurlu, soylu kandan gelen.
ONURSAL: (T�r.) Er. Onurla ilgili. Sayg� i�in verilen san.
ONURSAN: (T�r.) Er. Onuruyla tan�nm��, �erefli.
ONURSAY: (T�r.) Er. Onur say. ONURSEV: (T�r.) Er. Onur sev.
ONURSOY: (T�r.) Er. Onurlu soydan gelen.
ONURSU: (T�r.) Er. Onur su. ONURS�: (T�r.) Er. Onurlu asker.
ORAK: (T�r.) Er. 1. Ekin bi�me zaman�, hasat. 2. Ekin bi�me arac�.
ORAL: (T�r.) Er. Kuleyi, �ehri ele ge�ir, zaptet.
�R ALMI�: (T�r.) Er. Kale, �ehir alm��.
ORAN: (T�r.) Er. 1. �l��, nispet, derece. �l��l�, hesapl�. 2. Tahmin. 3. Anlay��l�. 4. Abartma, abart�. 5. �zel i�aret, ni�an.
�RAY: (T�r.) 1. Ate� gibi k�z�l renkte ay. 2. �ehirli, �ehirde ya�ayan. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
ORBAY: (T�r.) Er. Ordu komutan�. Ordu beyi.
ORBEK: (T�r.) Er. �ehir beyi.
ORBEY: (T�r.) Er. Bek�i muhaf�z.
ORCAN: (T�r.) Er. 1. Bey can. 2. �st�n, k�demli ki�i.
ORCANER: (T�r.) Er. (bkz. Orcan).
OR�UN: (T�r.) Er. Ard�llar, halefler.
ORGUN: (T�r.) Er. Gizli sakl�.
ORGUNALP: (T�r.) Er. Orgun alp.
ORGUNTAY: (T�r.) Er. Orgun tay.
ORG�L: (T�r.) Ka. Ate� gibi k�rm�z� renkte g�l.
�RG�N: (T�r.) Er. S�cak g�n.
ORGUNALP: (T�r.) Er. �rg�n alp.
ORHAN: (T�r.) Er. �ehrin y�neticisi, hakimi. Orhan Gazi: Osmanl� imparatorlu�unun ikinci padi�ah�.
ORHON: (T�r.) Er. (bkz. Orhun).
ORHUN: (T�r.) Er. 1. Orta Asya'da bir �rmak. 2. Orta Asya T�rklerinin kulland��� en eski yaz�. 3. Y�ksek, y�ce Hun anlam�nda.
ORKAN: (T�r.) Er. �r kan. ORK�DE: (Fran.) Ka. �i�eklerinin g�zelli�i nedeniyle seralarda yeti�tirilen de�erli bir s�s bitkisi.
ORKUN: (T�r.) Er. (bkz. �r hun).
ORKUT: (T�r.) Er. Kutlu, u�urlu �ehir.
ORKUTAY: (T�r.) Er. �r kut ay.
ORTA�: (T�r.) Er. 1. Tepe, ozanlar�n bulundu�u. 2. Miras��. 3. Veliaht. 4. S�fat fiiller.
ORTAN: (T�r.) Er. Ate� renginde k�z�l tan.
ORTANCA: (T�r.) 1. Pek �ok t�r� bulunan s�s bitkisi. 2. Ya� bak�m�ndan �� karde�in b�y��� ile k����� aras�ndaki karde�. �sim olarak kullan�lmaz.
�RT�N: (T�r.) Er. Ortanca karde�.
ORTUN�: (T�r.) Er. Ate� renginde tun�.
ORU�: (T�r.) Er. �slam'�n be� �ar
t�ndan birisidir. Tan yerinin a�armas�ndan g�ne� batana kadar Allah nzas� i�in yiyip i�mekten cinsi m�nasebetten sak�nmak. �badet. Savm. Oru� Reis; �nceleri Cezayir'de olup daha sonra Osmanl� donanmas�na kat�lan �nl� denizci.
ORUK: (T�r.) Er.l. Aile, oymak. G��men olarak gelip bir yere yerle�en. 2. Yol, �are, imkan.
ORUN: (T�r.) Er. 1. �zel, yer. �nemli bir g�revlinin �al��t��� yer, makam. 2. Gizli, habersiz. 3. Huy, yarat�l��.
ORUS: (T�r.) Er. Eski uygur adlanndand�r. "Talih, baht, saadet" anlam�ndad�r.
ORUZ: (T�r.) Er. D���n, d���nce.
OSKAN: (T�r.) Er. Ak�ll�.
OSKAY: (T�r.) Ne�eli, mutlu. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OSMAN: (Ar.) Er. 1. Bir t�r ku� ya da ejderha. 2. Hz. Muhammed (s.a.s)'in damad� ve Hz. �mer'den sonra devlet ba�kan� olan III. halife. 3. Osmanl� devletinin kurucusu, Osman Gazi.
OTAC: (T�r.). Hekim, doktor. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OT ARAN: (T�r.) Er. Hayvanlar� otlatan �oban.
OT AY: (T�r.) Ate� renginde ay. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OYA: (T�r.) Ka. 1. Genellikle ipek ibri�im kullan�larak i�ne, mekik, t�� ya da firkete ile yap�lan ince dantel. 2. �nce, g�zel, nazik.
OYAL: (T�r.) Oy al. Erkek ve kadin ad� olarak kullan�l�r.
OYALP: (T�r.) Er. Oy alp.
OYANALP: (T�r.) Er. O�an alp. G��l� yi�it.
OYHAN: (T�r.) Er. Oy han.
OYKAN: (T�r.) Er. Oy kan. OYKUT: (T�r.) Er. Oy kut.
OYLUM: (T�r.) 1. Vadi, koyak. �ukur, oyuk. 2. Bir cismin uzayda kaplad��� bo�luk. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OYMAN: (T�r.) Er. G�r��, d���nce sahibi.
OYTUN: (T�r.) 1. Kutsal, m�barek. 2. Be�enilen, g�zel yer. Al�ak yer, ova. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OYTUN�: (T�r.) Er. Oy tun�.
OYUM: (T�r.) Oymak i�i. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
OZAN: (T�r.) Er. 1. �iir yazan, �air. Halk �airi. 2. �akac�, tatl�, g�zel konu�an.
OZANALP: (T�r.) Er. �iir s�yleyen tatl� dilli yi�it.
OZANER: (T�r.) Er. Ozan er.
OZANSOY: (T�r.) Er. G�zel konu�an, �iir yazan bir soydan gelen.
OZANS�: (T�r.) Er. G�zel konu�an, �iir yazan asker.
OZGAN: (T�r.) Er. �ne ge�en, kazanan, ba�ar�l�.