M  

MAC�D: (Ar.) Er. �an ve �eref sahibi olan kimse. �yi ahlakl�. Ulu.
MAC�DE: (Ar.) Ka. (bkz. Macid).
MA�F�RET: (Ar.) Ka. Allah'�n kullar�n�n g�nahlar�n� ba���lamas�, �rtmesi.
MAHBUB: (Ar.) Er. 1. Muhabbet olunmu�, sevilmi�, sevilen, sevgili. 2. Mahbubi H�da, (Allah'�n sevgilisi) Hz. Muhammed (s.a.s).
MAHBUBE: (Ar.) Ka. Muhabbet olunmu�, sevilmi�, sevilen. (bkz. Mahbub).
MAHFER: (Fars.) Ka. Ay ayd�nl���, ay �����.
MAHF�: (Ar.) Er. Gizli, sakl�.
MAHFUZ: (Ar.) Er. Korunmu�, g�zetilmi�. Gizlenmi�, saklanm��.
MAH�N: (Ar.) (bkz. Hz. Peygamberin isimleri).
MAH�NEV: (Fars.) Ka. Yeni ay, ay�a, hilal.
MAH�NUR: (Fars.) Ka. 1. Ay�n nuru, �����. 2. Ay y�zl� g�zel.
MAHiR: (Ar.) Er. Maharetli, h�nerli, elinden i� gelir, becerikli.
MAH�RE: (Ar.) Ka. (bkz. Mahir). MAH�ZAR: (Fars.) Ka. �nleyen ay.
MAH�ZER: (Fars.) Ka. San, alt�n renginde ay.
MAHMUD: (Ar.) Er. 1. Hamd olunmu�, sena edilmi�, �v�lmeye de�er. Makam� Mahmud: Hz. Muhammed'in en b�y�k �efaat makam�, cennet. 2. Ebrehe'nin Kabe'yi y�kmak �zere getirdi�i filin ad�. 3. Mahmud (Ka�garl�) Karahanl�lar'dan olan bu T�rk bilgini "Divanu L�gati'tT�rk" adl� eseriyle tan�nm��t�r. 4. Mahmudiye: 2. Mahmut devrinde bas�lan alt�n para.
MAHMUDE: (Ar.) Ka. Bing�r otu, sakmunya.
MAHMUR: (Ar.) Er. 1. Sarho�lu�un verdi�i sersemlik. 2. Uyku basm��, a��rla�m��, yan bayg�n g�z.
MAHMURE: (Ar:) Ka. (bkz. Mahmur).
MAHPARE: (Fars.) Ka. Ay par�as�, �ok g�zel kad�n.
MAHPER�: (Fars.) Ka. Ay gibi peri kadar g�zel.
MAHPERVER: (Fars.) Ka. Mehtap.
MAHPEYKER: (Fars.) Ka. 1. Y�z� ay gibi parlak, g�zel, nurlu. 2. K�sem Sultan'�n ad�.
MAHRA: (Ar.) Ka. 1. Elveri�li, uygun �ey. 2. De�erli kimse.
MAHRU: (Fars.) Ka. Ay y�zl�, y�z� ay gibi olan g�zel. MAH�ER: (Ar.) Er. Huy, tabiat.
MAHSUN: (Ar.) Er. G��lendirilmi�, g��l�.
MAHSUNE: (Ar.) Ka. Ku�at�lm��, sar�lm��, �evrilmi�.
MAHSUT: (Ar.) Er. Hasat edilmi�, ekini bi�ilmi�. Bi�ilmi� ekin.
MAHTER: (Fars.) Ka. Yeni ay, ay�a, hilal.
MAHUR: (Fars.) T�rk musikisinde rast perdesinde karar k�lan bir makam. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MA�DE: (Ar.) Ka. 1. �zerinde yemek bulunan sofra. Yemek, ��len. 2. Kur'�n! Kerim'in 5. suresinin ad�. 3. Isa ve Havarilerine g�kten inen sofra (Maidei Mesih).
MA�L: (Ar.) Er. 1. Bir yana e�ilmi�, e�ik. 2. Hevesli, istekli, yetenekli. Tarafl�, i�ten istekli. 3. And�r�r, benzer. 4. Tutkun.
MA�LE: (Ar.) Ka. (bkz. Mail).
MAKAL: (Ar.) Er. S�z, lak�rd�. S�yleme, s�yleyi�.
MAKBUL: (Ar.) Er. Kabul olunmu�, al�nm��, alman. Be�enilen, ho� kar��lanan, ge�er.
MAKBULE: (Ar.) Ka. (bkz. Makbul).
MAKRUN: (Ar.) Ula�m��, kavu�mu�, yak�n. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MAKSUD: (Ar.) Er. 1. Kasdolunan, istenilen �ey, istek. Maksad, niyet, murat. 2. Var�lmak istenen yer.
MAKSUDE: (Ar.) Ka. (bkz. Maksud).
MAKSUM: (Ar.) Er. Ayr�lm��, b�l�nm��. K�smet. R�zk� Maksim; Allah taraf�ndan takdir edilmi� nz�k.
MAKSUME: (Ar.) Ka. (bkz. Maksum).
MAKSUR: (Ar.) Er. 1. Kasrolunmu�, k�salt�lm��, kas�lm��. 2. Al�konulmu�. Bir �eye ayr�lm��.
MAKSURE: (Ar.) Ka. (bkz. Maksur).
MAKUL: (Ar.) Er. Akla uygun bulunan. Ak�l ile bilinir, ak�lla kan�tlanan. Olduk�a ak�ll�, s�z� akla yak�n.
MAKULE: (Ar.) Ka. (bkz. Makul).
M�L�K: (Ar.) Er. 1. Sahip, bir �eye sahip olan, bir �eyi olan. Malik�'lM�lk, Allah. 2. Yedi cehennemin hakimi ve kap�c�s� olan melek. 3. Zebanileri idare eden melek, imam Malik, Maliki mezhebinin kurucusu. Ashab bu ismi kullanm��t�r.
MAL�KE: (Ar.) Ka. (bkz. Malik). 1. Mal sahibi olan kad�n. 2. Peri, su perisi.
MALKO�: (T�r.) Er. Ak�nc� oca�� reisi
MALUM: (Ar.) Er. Bilinen, belli. Herkes�e bilinen. Faili belli olan fiil.
MAMUR: (Ar.) Er. l. Bay�nd�r, �enlikli. 2. �mar edilmi�, i�lenmi� yer. 3. Beyti mamur: Kabe.
MANA: (Ar.) 1. Mana, anlam. 2. i�, i�y�z�. 3. R�ya, d��. (bkz. Anlam). Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MANOLYA: (Frans.) Ka. Manolyagillerden. Beyaz renkli ve g�zel kokulu �i�ekleri olan, s�s bitkisi olarak yeti�tirilen a�a� ve bu a�ac�n �i�e�i.
MANSUR: (Ar.) Er. 1. Yard�m olunmu�, Allah'�n yard�m�yla galip, �st�n gelmi�. 2. T�rk musikisinde bir d�zen. 3. Bir ney �e�idi.
MANSURE: (Ar.) Ka. (bkz. Mansur).
MANZUR: (Ar.) Er. Bak�lan, nazar olunan. G�zde olan, be�enilen.
MANZURE: (Ar.) Ka. (bkz. Manzur).
MARAL: (T�r.) Ka. Di�i geyik, ceylan, karaca.
MAR�FET: (Ar.) Ka. 1. Herkesin yapamad��� ustal�k, her�eyde g�r�lmeyen hususiyet, ustal�kla yap�lm�� olan �ey. 2. Bilme, bili�. 3. Ho�a gitmeyen hareket. 4. Vas�ta arac�, ikinci el. Marifetname: �brahim Hakk� Bey'in divan k�lt�r�ne ait haz�rlad��� me�hur eseri.
M�R�YE: (Ar.) Ka. �en'un ad�nda birinin k�z� olup hicretin 7. y�l�nda k�zkarde�i �irin ile birlikte, Mukavk�s taraf�ndan Hz. Muhammed'e (s.a.s) hediye edilen k�bti bir cariye. Hz. Peygamberin han�mlar�ndan k���k ya�ta �len o�lu �brahim'in annesi.
MARUF: (Ar.) Er. 1. Herkes�e bilinen tan�nm�� belli. Me�hur �nl�. 2. �eriat�n emretti�i, uygun g�rd���.
MARUFE: (Ar.) Ka. (bkz. Maruf). M�RUT: (Ar.) Arkada�� "Harut" ile me�hur olan bir melek olup b�y� ile u�ra�t�klar�ndan dolay� k�yamete kadar kalmak �zere Babil'de bir kuyu i�erisine hapsedilmi�lerdir. �sim olarak kullan�lmaz.
MASUM: (Ar.) Er. 1. Su�suz, kabahatsiz, g�nahs�z, ismet sahibi. 2. Saf, temiz. �mam� Rabbani'nin o�lu.
MASUME: (Ar.) Ka. (bkz. Masum). �mamiye mezhebinde g�nahs�z say�lan ehli beyt mensubu.
MASUN: (Ar.) Er. Korunmu�, korunan.
MASUNE: (Ar.) Ka. (bkz. Masun).
MA�UK: (Ar.) Er. Sevilen, sevilmi�.
MA�UKA: (Ar.) Ka. (bkz. Ma�uk).
MATLUB: (Ar.) Er. �stenilen, aran�lan, talep edilen �ey.
MATLUBE: (Ar.) Ka. (bkz. Matvlub).
MATUK: (Ar.) Er. Azat olunmu�, �zg�rl��� ba���lanm��.
MATUKE: (Ar.) Ka. (bkz. Matuk).
MAUN: (Ar.) Er. Zekat. Kur'an� Kerim'in 107. suresi.
MAVERA: (Ar.) Ara, geri, bir �eyin �tesinde bulunan. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MAV�YE: (Ar.) Ka. Suya ait.
MA YE: (Fars.) Ka. 1. Maya, as�l ve gerekli madde. 2. Para, mal. �ktidar g��. 3. Bilgi.
MAZHAR: (Ar.) Er. 1. Bir �eyin g�r�nd��� ��kt��� yer. 2. Nail olma, �ereflenme. 3. Baz� tekkelerde oturarak uyurken dayan�lan k�sa de�erde. 4. Bir �e�it tef.
MAZLUM: (Ar.) Er. 1. Zul�m g�rm��. 2. Halim, selim, sakin, sessiz.
MAZMUN: (Ar.) Er. 1. Bor�luluk, kefalet. 2. �denmesi gereken �ey.
MAZYAR: (Ar.) Er. Taberistan'daki Karini h�k�mdarlar�n�n sonuncusu.
MEBDE: (Ar.) Ba�, ba�lang��, ilke.
Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MEBHUR: (Ar.) Er. Soluyan, solu�an, nefes darl���na yakalanm�� olan.
MEBHURE: (Ar.) Ka. (bkz. Mebhur).
MEBRUK: (Ar.) Er. Tebrike �ayeste. Kutlu.
MEBRUKE: (Ar.) Ka. (bkz. Mebruk).
MEBRUR: (Ar.) Er. Be�enilmi�, hay�rl�, yararl�.
MEBRURE: (Ar.) Ka. (bkz. Mebrur).
MEBSUDE: (Ar.) Ka. (bkz. Mebsut).
MEBSUT: (Ar.) Er. A��lm��, yay�lm��. Uzun uzad�ya anlat�lan.
MEB�URE: (Ar.) Ka. Y�z� beyaz, g�steri�li g�zel kad�n.
MECD�: (Ar.) Er. (bkz. Mecid). MECD�DE: (Ar.) Ka. R�zk� bol, nasibi a��k, bahtiyar. MECERRE: (Ar.) 1. Samanyolu. 2. Harekete m�sait yol, cadde veya yer.
Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MEC�D: (Ar.) Er. �ok ulu, y�ce, �an ve �eref sahibi. Allah'�n s�fatlar�ndan. T�rk dil kural� a��s�ndan "d/t" olarak kullan�l�r. Abd�lmecid, Allah'�n (Mecid'in) kulu..
MEC�DD�N: (Ar.) Er. Dinin ululu�u, b�y�kl���. T�rk dil kural� a��s�ndan "dA" olarak kullan�l�r.
MEC�DE: (Ar.) Ka. B�y�k ulu. �an ve �eref sahibi.
MECNUN: (Ar.) Er. 1. Cin tutmu�, cinlenmi�. 2. Delice seven, tutkun. Leyla ile Mecnun hikayesinin erkek kahraman�.
MECRA: (Ar.). Suyun akt��� yatak, su yolu. Bir i�in gidi� yolu. Bedendeki ahlat�n al��t��� yol. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MECUT: (Ar.) Er. Talihi a��k, mutlu, �ansl� kimse.
MED'UV: (Ar.) Er. Davet olunmu�, �a��r�lm��, davetli. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden.
MED�: (Ar.). Mesafe. Son. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MEDAR: (Ar.). 1. Dayanak. 2. D�nence. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MEDEN�: (Ar.) Er. 1. Medine'ye mensup, �ehirli, �ehir halk�ndan olan. 2. Bir memleketle ilgili olan. 3. Terbiyeli, g�rg�l�, nazik. Daha �ok lakab olarak kullan�l�r.
MED�D: (Ar.) Er. Uzun, �ok uzun s�ren. Arap aruzunun 2. bendi.
MED�DE: (Ar.) Ka. (bkz. Medid).
MED�H: (Ar.) Er. Methetmeye, �vmeye sebeb olan �ey, �vme mevzuu.
MED�HA: (Ar.) Ka. (bkz. Medih).
MED�NE: (Ar.) Ka. Arabistan'da bir �ehir. Hz. Peygamberin kabrinin bulundu�u �ehir. Hac�lar�n Mekke'den sonra ziyaret ettikleri �ehir.
MEFAH�R: (Ar.) �ftihar edilecek, �v�n�lecek �eyler. Erkek ve kad�n
MEFHAR: (Ar.) Er. �v�nme. �v�nmeye sebeb olan, g�venmeyi gerektiren. Mefhari kainat: Muhammed (s.a.s).
MEFHARET: (Ar.) Ka. �ftihar duyma, �v�nme.
MEFKURE: (Ar.) Ka. �lk�, ideal.
MEFRUZ: (Ar.) Er. Farz olunmu�, varsay�lm��.
MEFRUZA: (Ar.) Ka. (bkz. Mefruz).
MEFTUH: (Ar.) Er. 1. A��lm��, a��k. 2. Ele ge�irilmi�.
MEFTUHA: (Ar.) Ka. (bkz. Meftah).
MEFTUN: (Ar.) Er. 1. Fitneye d��m��, sihirlenmi�. 2. G�n�l vermi�, tutkun vurgun. Hayran olmu�, �a�m��.
MEFTUNE: (Ar.) Ka. (bkz. Meftun).
MEHD�: (Ar.) Er. 1. Kendisine rehberlik edilen. Allah taraf�ndan hidayet verilmi� olan. Do�ru yolu tutan. 2. �iilere g�re 12 imam�n sonu.
MEHD�YE: (Ar.) Ka. (bkz. Mehdi).
MEH�B: (Ar.) Er. 1. Heybetli, azametli, korkun� (mehub). 2. Arslan (Esed, gazanfer, haydar, �if).
MEH�R: (Fars.) Ka. Ay.
MEHL�KA: (Fars.) Ka. Ay y�zl� g�zel.
MEHMET: (T�r.) Er. Muhammed isminin t�rk�esi. (bkz. Muhammed).
MEHPARE: (Fars.) Ka. Ay par�as�, �ok g�zel.
MEHRE: (T�r.) Ka. Hind okyanusu sahili ile Hadramut aras�nda bir �lke.
MEHRU: (Fars.) Ka. Ay y�zl� g�zel.
MEHTAP: (Fars.) Ka. 1. Ay ayd�nl���, ay �����. Dolunay. 2. Alay, e�lence, zevklenme. T�rk dil kural� a��s�ndan "b/p" olarak kullan�l�r.
MEHVE�: (Fars.) Ka. Ay gibi, ay y�zl�, g�zel.
MEK�N: (Ar.) Er. 1. Temekk�n eden, oturan yerle�en. 2. Vakarl�, temkinli, vakar, iktidar sahibi. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden.
MEK�NE: (Ar.) Ka. (bkz. Mekin). 1. �ktidar ve onur sahibi. 2. Yer tutup oturan, yerle�mi�.
MEKNUN: (Ar.) Er. Sakl�, gizli, iyice korunmu�.
MEKNUNE: (Ar.) Ka. (bkz. Meknun).
MEKNUZ: (Ar.) Er. G�m�l�. Hazineye konulmu�, saklanm��.
MEKNUZE: (Ar.) Ka. (bkz. Meknuz).
MEKREMET: (Ar.) Er. Kerem, c�mertlik. Sayg�, a��rlama.
MEK�UFE: (Ar.) Ka. A��lm��, a��k. Bilinmez de�il, ke�folunmu�.
MEL�: (Ar.) Ka. 1. Doluluk. 2. Topluluk. 3. Ova.
MELAHAT: (Ar.) Ka. G�zellik, y�z g�zelli�i.
MELD�: (Ar.) Ka. Gen�, k�rpe ve nazik.
MELEK: (Ar.) Ka. 1. Allah'�n nurdan yaratt��� varl�klar. Allah'�n emirlerine tam itaat eden varl�klar. 2. Halim, selim g�zel huylu kimse.
MELEKNAZ: (a.f.i.) Ka. (bkz. Melek).
MELEKNUR: (Ar.) Ka. (bkz. Melek).
MELEKPER: (a.f.i.) Ka. Melek kanatl�.
MELEKRU: (a.f.i.) Ka. Melek y�zl�.
MELEKS�MA: (a.f.i.) Ka. Melek �imali.
MELHUZ: (Ar.) Er. Umulur, beklenir.
MELHUZA: (Ar.) Ka. (bkz. Melhuz).
MEL�H: (Ar.) Er. Melahat sahibi, g�zel, �irin, sevimli.
MEL�HA: (Ar.)Ka. (bkz. Melih).
MEL�K: (Ar.) Er. 1. Padi�ah, hakan, h�k�mdar. 2. Mal sahibi. 3. Allah'�n isimlerinden, (bkzi Abd�lmelik). Melik�ah: Sultan Sencer'in babas� olan b�y�k Sel�uklu h�k�mdar�.
MEL�KANBER: (Ar.) Er. Kudretli, n�fuzlu, Habe� k�le. Melik ve anber isimlerinden birle�ik isim.
MEL�KE: (Ar.) Ka. Kad�n h�k�mdar. H�k�mdar kar�s�.
MEL�KSERVER: (Ar.) Er. Do�u Sultan� h�k�mdar.
MELOD�: (Yun.) Ka. Na�me, ahenk, ezgi.
MELTEM: (T�r.) Ka. Yaz�n d�zenii olarak karadan denize do�ru esen r�zgar.
MEMDUD: (Ar.) Er. Uzat�lan.
MEMDUDE: (Ar.) Ka. (bkz. Memdud).
MEMDUH: (Ar.) Er. �v�lm��, �v�lecek.
MEMDUHA: (Ar.) Ka. (bkz. Memduh).
MEMNUN: (Ar.) Er. 1. Minnet alt�nda bulunan. 2. Sevinmi�, sevin�li. Raz� ho�nut, (bkz. Dil�ad).
MEMNUNE: (Ar.) Ka. (bkz. Memnun). Sevinmi�, sevin�li.
MEMUN: (Ar.) Er. Emin bulunan, korkusuz, tehlikesiz, sa�lam, (bkz. Emin).
MENAF: (Ar.) Er. 1. Da��n sivri tepesi. 2. Cahiliye d�neminde Araplar�n putu. �sim olarak kullan�lmaz.
MENDERES: (Yun.) Er. Akarsu yataklar�n�n dolanba�l� k�sm�. Ege b�lgesindeki 3 afcarsudan birisinin ad�.
MENEK�E: (Fars.) Ka. Menek�egillerden bir�ok �e�itleri bulunan koyu mor �i�ek a�an s�s bitkisi. Koyu mor renk.
MENG�: (T�r.) Ebedi �l�ms�z, bengi. Mengtt suyu: Ab� hayat. Erkek ve kad�n ad� olarak kulland�r.
MENG�ALP: (T�r.) Er. �l�ms�z, g��l�, kuvvetli, yi�it.
MENG�BAY: (T�r.) Er. Varl�kl� kimse.
MENG�BERT: (T�r.) Er. Allah verdi.
MENG�CEK: (T�r.) Er. Erzincan, Kemah, Divri�i ve �ebinkarahisar'� i�ine alan b�lgeyi fethederek XII. yy.'�n ilk yans�na kadar elinde tutan T�rk s�lalesi.
MENG��: (T�r.) Er. Ya�l�.
MENG�ER: (T�r.) Er. (bkz. Men g�).
MENG�TAY: (T�r.) Er. (bkz. Meng�er).
MENNAN: (Ar.) Er. �ok ihsan eden, verici, ihsan� bol. Abd tak�s� alarak kullan�l�r. Allah'�n isimlerinden (bkz. Abd�lmennan).
MENSUR: (Ar.) Er. Sa��lm��, da��lm��. �l��s�z, uyaks�z, manzum olmayan s�z.
MENSURE: (Ar.) Ka. (bkz. Mensur).
MEN�UR: (Ar.) Er. Ne�rolunmu�, da��t�lm��, yay�lm��.
MENSURE: (Ar.) Ka. (bkz. Men�ur).
MENZUR: (Ar.) Er. Adanm��, vadedilmi�. Adak olarak belirtilmi�.
MENZURE: (Ar.) Ka. (bkz. Menzur).
MERAF�: (Ar.) 1. Da��n sivri tepesi. 2. �slam'dan evvel Araplar�n putu. isim olarak kullan�lmaz.
MERAH�N: (Ar.) Er. 1. Ferah, sevin�. 2. Zay�f olma hali.
MERAL: (T�r.) Ka. (bkz. Maral).
MERAM: (Ar.) Ka. Arzu istek, i�ten tasarlanan niyet.
MERCAN: (Ar.) Selenterelerin mercanlar s�n�f�ndan olup kayal�k yerlerde koloni meydana getirerek ya�ayan, iskeleti kalkerli k�rm�z� renkli deniz hayvan�. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MERD: (Fars.) Er. 1. Adam, insan. 2. �z� s�z� do�ru kabaday�, yi�it. T�rk dil kurallar�na g�re "d/t" de�i�mesiyle kullan�l�r.
MERDAN: (Fars.) Er. Mertler, insanlar, erkekler, yi�itler.
MERD�: (Fars.) Er. Mertlik, erlik. Cesaret, y�reklilik, insanl�k.
MERD�M: (Fars.) 1. insan, adam. 2. G�zbebe�i. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MEREV��: (T�r.) Ka. Terementi a�ac�n�n tohumu.
MER�UB: (Ar.) Er. 1. �stenilen, sevilen. 2. Herkes taraf�ndan sevilip aran�lan.
MER�UBE: (Ar.) Ka. (bkz. Mergup).
MER��: (T�r.) Balkan yar�madas�n�n g�neydo�u kesiminden ge�en akarsu. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MER�H: (Ar.) Er. D�nya'dan sonra g�ne�e en yak�n olan gezegen.
MERK�R: (Fran.) Er. G�ne�e en yak�n gezegen.
MERSA: (Ar.) Ka. Liman.
MERT: (Fars.) Er. 1. �z�, s�z� do�ru yi�it. 2. Erkek insan.
MERTEL: (f.t.i.) Er. (bkz. Mert).
MERTER: (f.t.i.) Er. (bkz. Mert).
MERTKAL: (f.t.i.) Er. Her zaman do�ru kal.
MERTKAN: (f.t.i.) Er. Mert soydan gelen.
MERTOL: (f.t.i.) Er. Her zaman s�z�n�n eri ol.
MERVAN: (Ar.) Er. Emevi s�lalesinin Mervan kolu.
MERVE: (Ar.) Ka. Mekke'de bir da��n ad� olup hac�lar, Merve ile Safa aras�nda Sa'y ederler yani 7 defa gidip gelirler.
MERYEM: (Ibr.) Ka. 1. Abid. �badete d��k�n insan. 2. Hz. isa'n�n annesi.
MERZAT: (Ar.) Er. R�za, ho�nutluk.
MERZUK: (Ar.) Er. R�z�klandmlm��, nz�k verilmi�.
MERZUKA: (Ar.) Ka. (bkz. Merzuk).
MESERRET: (Ar.) Ka. Sevin�ler. �enlik, sevin�.
MESlH: (Ar.) Er. 1. �zerine ya� s�r�lm��. 2. Mesholunmu�, ba�ka bir �ekle girmi� olan. 3. Acaip, tuhaf. 4. �lmek. Mesih: Hz. isa'n�n elini s�rd��� hastalar�n derhal iyile�mesi dtolay�s�yla kendisine isim olarak verilmi�tir.
MESRUR: (Ar.) Sevin�li, memnun, sevinmi� meram�na ermi�. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MESRURE: (Ar.) Ka. (bkz. Mesrur).
MESUD: (Ar.) Er. Saade�i, bahtl�, bahtiyar, kutlu. T�rk dil kurallar�na g�re "dA" olarak kullan�l�r.
MESUDE: (Ar.) Ka. (bkz. Mesud).
ME�HED: (Ar.) Er. Bir adam�n �ehit oldu�u veya bir �ehidin g�m�ld��� yer. iran'da ziyaretgah olan me�hur �ehir. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden.
ME�HUR: (Ar.) Er. �nl�, arg�n, tan�nm��.
ME�HURE: (Ar.) Ka. (bkz. Me�hur).
ME�KUR: (Ar.) Er. Be�enilmi�, �v�lm��. Te�ekk�r edilmeye de�er olan.
ME�KURE: (Ar.) Ka. (bkz. Me�kur).
METE: (T�r.) Er. B�y�k T�rkHun �mparatoru (M.�. 209174). ; :
METEHAN: (T�r.) Er. (bkz. Mete)
METH�YE: (Ar.) Ka. Birini �vmek maksad�yla yaz�lm�� eser, kaide.
MET�N: (Ar.) Er. 1. Metanetli, sa�lam, dayan�kl�. 2. �z�, s�z� do�ru, sebatkar, itimat edilir. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden.
MET�NER: (T�r.) Er. (bkz. Metin).
MEVA: (Ar.) Ka. S���n�lacak yer, yurt, mesken,
MEVCUD: (Ar.) Er. Var olan, bulunan. Haz�r olan, haz�r bulunan. T�rk dil kural� a��s�ndan "d/t" olarak kullan�l�r. , .,
MEVCUDE: (Ar.) Ka. (bkz. Mevcud).
MEVDUT: (Ar.) Er. Sevilmi�, sevilen. Gaznelilerin bir h�k�mdar�.
MEVEDDET: (Ar.) Ka. Sevgi, muhabbet. Dostluk.
MEVH�BE: (Ar.) Ka. Vergi, ihsan, ba���.
MEVLUD: (Ar.) Er. 1. Yeni do�mu� �ocuk. 2. �hsan�n do�du�u yer. 3. Do�ulan zaman. Hz. Muhammed'in do�umunu anlatan manzum eser. T�rk dil kurallar�na g�re "d/t" olarak kulla b�l�r.
MEVLUDE: (Ar.) Ka. (bkz. Mevlud).
MEVS�M: (Ar.) Ka. 1. Y�l�n d�rt b�l�m�nden biri. 2. Da�lamak suretiyle damga vurmak.
MEVSUL: (Ar.) Er. Hz. Peygamber'in isimlerinden.
MEVSUNNE: (Ar.) Ka. 1. Bahar ya�muru ya�m�� toprak. 2. Ba�tan a�a�� s�sl� z�rh.
MEVZUN: (Ar.) Er. Bi�imli, yak���kl�, g�zel.
MEVZUNE: (Ar.) Ka. (bkz. Mevzun).
MEYMUN: (Ar.) Er. U�urlu, bereketli, kutlu.
MEYMUNE: (Ar.) Ka. (bkz. Meymun). Hz. Peygamberin en son han�m�.
MEYSUR: (Ar.) Er. Kolaylanm��, kolayla�t�r�lm�� �eyler.
MEYSURE: (Ar.) Ka. (bkz. Meysur).
MEZ�D: (Ar.) Er. Artm��, art�r�lm��, b�y�m��. T�rk dil kural� a��s�ndan "dA" olarak kullan�l�r.
MEZ�YET: (Ar.) Ka. Bir ki�iyi ba�kalar�ndan ay�ran ve y�celten vas�f, �st�nl�k, de�erlilik y�ksek karakter.
M�DHAT: (Ar.) Er. �vme. T�rk dil kural� a��s�ndan "d/t" de�i�mesiyle kullan�l�r.
M�FTAH: (Ar.) Er. 1. Anahtar. 2. �ifre cetveli. 3. Dil ��renirken yap�lacak terc�me ve meselelerin halledilmi� �ekillerini g�steren kitap. 4. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden.
M�H�N: (Fars.) Er. B�y�k, ulu.
M�M�NE: (Fars.) Ka. (bkz. Minin).
M�HNE: (Ar.) D�zle�tirmek. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
M�HRACE: (Sanskrit�e.) Ka. Hindistan'da kral ve prenseslere verilen unvan.
M�HRAN: (Ar.) Nehir. Pakistan'dan ge�en �ndus nehrine �slam m�ellifleri taraf�ndan verilen isim. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
M�HR�: (Fars.) Ka. 1. G�ne�. 2. Sevgi. 3. Eyl�l ay�. Mihr � mah, g�ne� ile ay.
M�HR�BAN: (Fars.) Ka. �efkatli, merhametli, muhabbetti, g�lery�zl�, yumu�ak huylu.
M�HR�CAN: (Fars.) Sonbahar. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
M�HR�MAH: (Ar.) Ka. G�ne� ile ay.
M�HR�NAZ: (Fars.) Ka. Naz g�ne�i. �ok nazl�.
M�HR�N�SA: (Fars.) Ka. Kad�nl���n g�ne�i, erdemli, nitelikli kad�n.
M�HR�NUR: (Fars.) Ka. I��k sa�an, ayd�nlatan g�ne�.
M�HR��AH: (Fars.) Ka. �ahlar�n g�ne�i.
M�HR�YE: (Fars.) Ka. G�ne�e ait,
g�ne�le ilgili. ..^
M�KA�L: (Ar.) Er. D�rt b�y�k melekten nz�klarm taksimine memur melek.
M�KAT: (Ar.) Er. 1. Tesbit edilen yer ve zaman. 2. Mekke yolu �zerinde hac�lar�n ihrama girdikleri yer.
M�MOZA: (Lat.) Ka. Baklagillerden ince ve san yaprakl� �i�ek a�an bir cins s�s bitkisi, k�st�motu.
M�NA: (Ar.) Ka. 1. Cam�n ana maddesi. 2. Liman, iskele. 3. G�ky�z�.
M�NE: (Fars.) Ka. 1. Maden ve �ini �zerine vurulan cam� and�r�r cila. 2. Di�lerin �zerindeki ince ve parlak tabaka. 3. �nce ve parlak nak��.
M�N�AR: (Ar.) 1. Cennet. 2. �i�e s�r�a. 3. Z�mr�t, zebercet. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
M�R1 AT: (Ar.) Ka. 1. Ayna. 2. Me�hur bir �e�it lali.
M�RA�: (Ar.). 1. Merdiven. 2. G��e ��kan. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r. Hz. Muhammed (s.a.s)'in g��e ��kt��� gece ki, Recep ay�n�n 27'sine rastlayan kandil gecesidir. O gecede 5 vakit namaz farz k�l�nm��t�r.
M�RAN: (Fars.) Er. Beyler.
M�RAY: (Fars.) Ka. Ay�n ilk g�nleri. M�RCAN: (Fars.) Ka. Can�n i�i.
M�RHAN: (Fars.) Ka. (bkz. Mircan).
M�RKELAM: (Fars.) Er. G�zel, nazik konu�an kimse.
M�RNUR: (Fars.) Ka. (bkz. Mircan).
M�RZA: (Fars.) Er. 1. Emiro�lu beyi, h�k�mdar soyundan gelen. 2. Do�u T�rk devletlerinde asalet unvan�. 3. Dubbi Ekber y�ld�z k�mesindeki parlak y�ld�z.
M�SAK: (Ar.) S�zle�me, yemin, and, ahid. Erkek ve kad�n ad� olarak
kullan�l�r.
M�SBAH: (Ar.) Er. Ayd�nlatma cihaz�, ���k ��ra��. Hz. Peygamber (s.a.s.)'in isimlerinden.
M�ZAN: (Ar.) Er. 1. Terazi. 2. Sa�lama.
MUADDAL: (Ar.) Er. (bkz. Hz. Peygamberin isimlerinden).
MUALLA: (Ar.) Ka. 1. Y�ce, y�ksek, (bkz. B�lent). Makam�, r�tbesi y�ksek. 2. Bir yaz� stili.
MUAMMER: (Ar.) �m�r s�ren, ya�ayan, ya�am��. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MUARRA: (Ar.) Ka. ��plak, soyulmu�. An, temizlenmi�.
MUATTAR: (Ar.). G�zel kokulu, �t�rl�. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MU�V�YE: (Ar.) Er. Emevi devletinin ilk h�k�mdar� olup Hind ve Eb� S�fyan'�n o�ludur. Mekke'de do�mu�tur. Hz. Peygamber (s.a.s.)'in kay�nbiraderi ve vahiy katibidir.
MU�Z: (Ar.) Er. 1. Korunan, s���nan. 2. �ok aziz, izzet sahibi, sayg� uyand�ran, k�ymetli, muhterem, sevgili. Mu�z b. Cebel, sahabeden.
MUAZZEZ: (Ar.) Ka. (bkz. Mu�z). Ta'ziz edilmi�, izzetlendirilmi�. �zzet ve �eref sahibi. �kram ve izaz olunan, a��rlanan, h�rmetle, sayg� ile kabul olunan. K�ymetli, de�erli, aziz.,
MUBAHAT: (Ar.) Ka. G�nah�, sevab� olmayan, i�lemesi ne haram, ne de helal olan (mubah).
MUC�B: (Ar.) Er. 1. �cabet eden, uyan. �cap eden, gereken. 2. Sebeb olan, vesile te�kil eden. T�rk dil kural�na g�re "d/t" olarak kullan�l�r.
MUC�BE: (Ar.) Ka. (bkz. Mucib).
MUC�D: (Ar.) Er. 1. Yarat�c�. 2. Bir bulu� ortaya ��karan kimse.
MUC�DE: (Ar.) Ka. (bkz. Mucid).
MUC�ZE: (Ar.) Ka. Hayran b�rakan, ola�an�st� olay. �nsan akl�n�n alamayaca��.
MUFADDAL: (Ar.) Er. Fazile�i, fazileti �ok adam.
MUHABBET: (Ar.) Ka. 1. Sevme, sevgi. 2. Dostluk. Dost�a konu�ma.
MUHACCEL: (Ar.) Er. 1. Aya�� sekili beyaz at. 2. Gerde�e konulmu�.
MUHAC�R: (Ar.) Er. G�� eden, g��men.
MUHAFIZ: (Ar.) Er. Muhafaza eden, de�i�tirmeyen, koruyan. Bek�i.
MUHAMMED: (Ar.) Er. 1. Bir�ok defalar hamdu sena olunmu�, tekrar tekrar �v�lm��. 2. Bir�ok g�zel huylara sahip. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerindendi r. Dedesi Abd�lmuttalib taraf�ndan, g�kte hak yerde halk �vs�n niyetiyle bu ad konulmu�tur. Kur'an'da d�rt yerde zikredilmi�tir.
MUHARREM: (Ar.) Er. 1. Tahrim olunmu�, haram k�l�nm��. 2. Kamer takviminin birinci ay� a�ura ay�. M�sl�manl�ktan �nce bu ayda sava�mak yasak oldu�u i�in bu ad verilmi�tir. Bu ay�n ilk 10 g�n�nde Kerbela vakas�n�n y�ld�n�m�nde matem yap�l�r. 10. g�n�nde a�ure pi�irilir.
MUHB�R: (Ar.) Er. Haber veren, haberci.
MUHD�N: (Ar.) Er. (bkz. Hz. Peygamberin isimlerinden). h
MUH�B: (Ar.) Er. 1. Seven, sevgi besleyen, dost. 2. Tutkan, yer. 3. Bir tarikata intisap etmemekle birlikte yak�nl��� olan.
MUH�BE: (Ar.) Ka. (bkz. Muhib). MUH�DD�N: (Ar.) Dini saran, �evreleyen. T�rk dil kurallar� a��s�ndan "d/t" olarak kullan�l�r.
MUHL�S: (Ar.) Er. Halis, kat�ks�z. Dostlu�u, samimili�i ve her hali i�ten g�n�lden olan.
MUHL�SE: (Ar.) Ka. (bkz. Muhlis).
MUHS�N: (Ar.) Er. �hsan eden, iyilikte, ba���ta bulunan. ; .� , *
MUHS�NE: (Ar.) Ka. (bkz. Muhsin).
MUHTAR: (Ar.) Er. 1. �htiyar eden, se�ilmi�, se�kin. Hareketinde serbest olan, istedi�i gibi davranan, diledi�im yapan. 2. K�y veya mahalle i�lerine bakmak �zere halk�n se�ti�i kimse. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden. MUHTEREM: (Ar.) Ka. �htiram olunmu�. Sayg�de�er, say�lan.
MUHTE�EM: (Ar.) �hti�aml�, tantanal�, debdebeli, g�rkemli. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MUHY�: (Ar.) �hya eden, dirilten, canland�ran, hayat veren. Allah'�n isimlerindcndir. "Abd" tak�s� alarak kullan�l�r. Abdultnuhyi. ,4
MU�D: (Ar.) Er. ��retmen yard�mc�s�. Asistan.
MU�N: (Ar.) Er. Yard�mc�. ��rak. MU�NE: (Ar.) Ka. (bkz. Muin).
MU�Z: (Ar.) A��rlay�c�, izzet ve ikram edici. Allah'�n isiralerindendir. "Abd" tak�s� alarak kullan�l�r. Abdulmuiz.
MUKADDEMUN: (Ar.) Er. (bkz. Hz. Peygamberin isimlerinden).
MUKADDER: (Ar.) 1. Takdir olunmu�, k�ymeti bi�ilmi�, kadri de�eri bilinmi�, be�enilmi�. 2. Yaz�l�, yaz�l�p belirlenmi� ilahi taktir. 3. Yaz�l� olmay�p s�z�n geli�inden anla��lan. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r. Hz. Peygamberin isimlerinden.
MUKADDES: (Ar.) Takdis edilmi�, m�barek kutsal temiz. M�barek, kutsal kitaplar, Kur'�n, Tevrat, Zebur, incil. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MUKAFFA: (Ar.) Er. Uyakl�, kafiyeli. (bkz. Hz. Peygamberin isimlerinden).
MUKAYYET: (Ar.) Er. 1. Kay�tl�, ba�l�, ba�lanm��. 2. Aya��nda zincir ve pranga bulunan. 3. Bir i�e ehemmiyet veren. 4. Kaydolunmu�, deftere ge�mi�.
MUKB�L: (Ar.) Er. �kballi, ku�u, mutlu, bahtiyar, mes'ud.
MUKB�LE: (Ar.) Ka. (bkz. Mukbil).
MUK�M: (Ar.) Er. �kamet eden, oturan. Hz. Peygamberin isimlerinden.
MUK�ME: (Ar.) Ka. (bkz. Mukim).
MUKM�R: (Ar.) Er. Ay ���kl�, mehtapl�.
MUKM�RE: (Ar.) Ka. (bkz. Mukmir).
MUKTED�R: (Ar.) Er. Iktidarl�, g�c� yeten, becerebilen.
MUKTEF�: (Ar.) Er. 1. �ktifa eden. 2. Ard� s�ra izinden gidilmi� �rnek olan. Hz. Peygamber (s.a.s.)'in isimlerinden.
MUNGAR: (T�r.) Er. Eli a��k, c�mert.
MUN�S: (Ar.) Er. �nsiyetli al���lan, yad�rganmaz, al���lm��. Cana yak�n sevimli. �nsandan ka�mayan.
MUN�SE: (Ar.) Ka. (bkz. Munis).
MUNTEKA: (Ar.) Er. (bkz. Hz. Peygamberin isimlerinden).
MURAD: (Ar.) Er. Arzu, istek, dilek. Maksat meram. T�rk dil kural� a��s�ndan "d/t" olarak kullan�l�r.
MURAD�YE: (Ar.) Ka. (bkz. Murad).
MURATHAN: (Ar.) Er. (bkz. Murat).
MURTAZA: (Ar.) Er. 1. �rtiza edilmi�, be�enilmi� se�ilmi�. G�zide. 2. Allah'�n raz� oldu�u ki�i, kendisinden raz� olunan ki�i. Aliyy�'lMurtaza: Hz. Ali'nin lakab�.
MUS'AB: (Ar.) Er. Zor. G��l�, dayan�kl�. Ash�bdan �nl� �ehid Mus'ab b. Umeyr'in ad�d�r.
MUSA: (Ar.) Er. Vasiyet edilmi�. Vasi nasbolunmu�, vasiyeti yerine getirmekle vazifelendirilmi�. Tavsiye olunmu�. Sina yanmad�s�nda, Eymen vadisinde Tur da��nda Allah'�n l�tfuna mazhar olarak, kavmine "on emir" ad� alt�nda Allah'�n �eriat�n� bildiren peygamber. B�y�k kitaplardan Tevrat ona indirilmi�tir.
MUSADDIK: (Ar.) Er. Ger�ekli�ini ve ge�erlili�ini resmi yaz� ile bildiren. Tasdik eden.
MUSL�H: (Ar.) Er. �slah eden, iyile�tiren, d�zeltici, arabulucu. Bar��t�ran. Bu kelime Kur'an'da birka� defa zikredilmi�tir.
MUSL�H�DD�N: (Ar.) Er. Dinin salah� i�in �al��an.
MUSTAFA: (Ar.) Er. 1. Temizlenmi�, se�ilmi�, g�zide. 2. Hz. Peygamberin isimlerinden. 3. Sa'd Suresi 47. ayette ge�er.
MU�TU: (T�r.) Er. M�jde, sevindirici haber.
MU�TUBEY: (T�r.) Er. (bkz. Mu�tu).
MUTA: (Ar.) Er. �taat olunan, boyun e�ilen, ba�kalar�n�n kendisine itaat ettikleri. Hz. Peygamberin isimlerinden.
MUTAHHAR: (Ar.) Takdir edilmi�, temizlenmi�, temiz. Temiz m�barek. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MUTALLA: (Ar.) Ka. Yald�zlanm��, yald�zl�.
MUTARRA: (Ar.) �ok taze, parlak. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MUT ASIM: (Ar.) Er. 1. �tisam eden, eliyle tutan, yap��an. 2. G�nahtan �ekinen. 3. Allah'�n ipine s�ms�k� sar�lan.
MUTE: (Ar.) Er. �rd�n'de Lut g�l�n�n kuzeyinde verimli bir ova. Peygamberli�in son d�nemlerinde hristi
yanlarla yap�lan sava��n ad�.
MUTEBER: (Ar.) Ka. 1. �tibarl�, hat�n say�l�r, sayg�n. 2. �nan�l�r, g�venilir. 3. Y�r�rl�kte olan ge�er.
MUTENA: (Ar.) Ka. 1. �zenle dikkatle se�ilmi�. 2. �nemli, se�kin. 3. Az bulunur.
MUT�: (Ar.) Er. 1. �taat eden, ba� e�en, veren. Tabi, ba�l�. 2. Rahat ve uslu.
MUT�A: (Ar.) Ka. (bkz. Muti).
MUTLAY: (T�r.) Mutlu, sevin�li ay. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MUTLU: (T�r.) Talihli, u�urlu. Bahtiyar. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MUTLUALP: (T�r.) Er. (bkz. Mutlu).
MUTLUG�N: (T�r.) Er. (bkz. Mutlu).
MUTLUHAN: (T�r.) Er. (bkz. Mutlay).
MUTLUKAN�: (T�r.) Er. (bkz. Mutlu). 3
MUTLUTEK�N: (T�r.) Er. (bkz. Mutlay).
MUTTAL�B: (Ar.) Talepte bulunan, isteyen, (bkz. Abd�lmuttalib)
MUTLUER: (T�r.) Er. (bkz. Mutlu).
MUVAFFAK: (Ar.) Er. 1. Allah'�n yard�m�na ula�m��, i�i rast gitmi� kimse. 2. Ba�aran beceren.
MUVAHH�D: (Ar.). Allah'�n birli�ine inanan. Allah'tan ba�ka hi�bir ilah ve kanun koyucu tan�mayan, yaln�z Allah'tan gelen emirleri kabul eden. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MUVAKKAR: (Ar.) Er. Tevkir edilmi�, a��rlanm��, sayg� g�sterilmi� olan. Vakarl�, a��rba�l�.
MUZAFFER: (Ar.) Zafer, �st�nl�k kazanm��, �st�n. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MUZ�: (Ar.) I��k veren parlayan parlak. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MUZAM: (Ar.) Er. Bir �eyin en b�y�k k�sm�.
M�'M�N: (Ar.)Er. �man etmi�, �slam dinine inanm��, m�sl�man.
M�'M�NE: (Ar.) Ka. (bkz. M�'min).
M�BAHAT: (Ar.) Ka. �v�nme, iftihar etme.
M�BAREK: (Ar.) Er. 1. Bereke�i, feyizli. U�urlu, hay�rl�, kutlu, mutlu. 2. Be�enilen, sevilen, k�z�lan �a��lan kimse. Bir �ey hakk�nda s�zle�me.
M�BAREKE: (Ar.) Ka. (bkz. M�barek).
M�BECCEL: (Ar.) Ka. Y�celmi�, sayg� g�sterilmi� y�ce, ulu.
M�BELL��: (Ar.) Er. 1. Tebli� eden, haber veren bildiren. 2. B�y�k camilerde imam�n s�yledi�ini tekrarlayan kimse. Hz. Peygamberin isimlerinden.
M�BERRA: (Ar.) Temize ��km�� aklanm��, m�stesna, azade, ar�nm��. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r. Hz. Peygamberin isimlerinden.
M�BE���R: (Ar.) Er. M�jdeci, mu�tucu. Hz. Peygamber (s.a.s)'in
isimlerinden.
M�B�N: (Ar.) Er. 1. �yiyi k�t�den, do�ruyu yanl��tan, hayn serden ay�ran. 2. A��k anla��l�r, a�ikar, belli. 3. Kur'an'� Kerim'i bazen de peygamber (s.a.s.)'i vasfetmek i�in kullan�lm��t�r.
M�B�NE: (Ar.) Ka. (bkz. M�bin).
M�B�ER: (Ar.) Er. �b�ar olunmu�, m�jdelenmi�, m�be��er.
M�BTEH�C: (Ar.) Er. Sevin�li, sevinmi�, memnun, mesrur, �ad. (bkz. Beh�et, �adari).
M�CAB: (Ar.) Er. Kabul cevab� alm�� olan. Duas� kabul olunan.
M�CADELE: (Ar.) Er. 1. U�ra�ma, sava�ma, �at��ma. 2. Kur'�n surelerinden birisinin ad�.
M�CAH�D: (Ar.) Er. 1. Cihad eden, din d��manlar�yla sava�an. Sava�an, u�ra�an, sava���. 2. Gayret eden, �ok �al��an. 3. Tasavvufta nefsine kar�� gelerek kendini terbiye eden ve b�ylece manevi makamlara eri�en kimse, dervi�. T�rk dil kurallar�na g�re d/t olarak kullan�l�r.
M�CAH�DD�N: (Ar.) Er. Din sava���s�, �slam askeri.
M�CD: (Ar.) Ka. K�v�rc�k, k�vr�lm��, l�lelerimi � sa�.
M�CEDDET: (Ar.) Ka. Yeni, hen�z kullan�lmam��.
M�CELLA: (Ar.) Ka. Parlat�lm��, parlak, cilal�.
M�CEVHER: (Ar.) Ka. 1. De�erli s�s e�yas�. 2. Arap alfabesinde noktal� olan harf.
M�CMEL: (Ar.) K�sa ve az s�zle anlat�lm��, �z, �zet. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
M�CTEBA: (Ar.) Er. Se�ilmi�, se�kin. Hz. Peygamberin isimlerinden.
M�CTEH�D: (Ar.) Er. �ctihad eden, g�c� yetti�i kadar �al��an. Ayet ve hadislerden seri h�k�mler ��karan din alimi. �mam� Azam gibi.
M�DAF�: (Ar.) Er. M�dafaa eden, koruyan. Savunan,dayanan.
M�DEBBER: (Ar.) Ka. Tedbir al�nm��, d���nce ile hareket edilmi�.
M�DR�K: (Ar.) Er. �drak eden, anlayan, akl� ermi�.
M�DR�KE: (Ar.) Ka. (bkz. M�drik).
M�EMM�L: (Ar.) Er. Temin edilmi�, sa�lanm��, emniyete al�nm��. Hz. Peygamberin isimlerinden.
M�ESSER: (Ar.) Ka. Kendisine bir �ey tesir etmi� olan.
M�EYYED: (Ar.) Teyid edilmi�, kuvvetlendirilmi�, sa�lam. Do�rulanm��. Yard�m g�ren. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
M�FAH�R: (Ar.) Er. �v�nen.
M�FAH�RE: (Ar.) Ka. Fahreden, �v�nen.
M�FERREC: (Ar.) Er. 1. Meydan� olan, geni�. 2. Keder gideren.
M�FERR�H: (Ar.). Ferahl�k veren, i� a�an. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
M�F�D: (Ar.) Er. l. �fade eden, anlatan, manal�. 2. Faydal�. T�rk dil kural�na g�re "d/t" olarak kullan�l�r.
M�F�DE: (Ar.) Ka. (bkz. M�fid). 196
M�F�Z: (Ar.) Er. Feyizlendiren, feyiz veren. Allah'�n isimlerinden. "Abd" tak�s� alarak kullan�l�r. Abdulmuflz.
M�FTEH�R: (Ar.) Er. 1. �ftihar eden, �v�nen. �anl�, �erefli. 2. Paras�z i�g�ren, fahri.
M�GE: (Fran.) Ka. �nci �i�e�i.
M�HEYM�N: (Ar.) Birini korkudan koruyan. Allah'�n isimlerinden. "Abd" tak�s� almadan kullan�lmaz. Abdulm�heymin.
M�HEYYA: (Ar.) Ka. Haz�r.
M�H�B: (Ar.) Er. 1. Heybetli, korkun�, korkutan. 2. Tehlikeli ve sayg� uyand�ran.
M�H�BE: (Ar.) Ka. (bkz. M�hib).
M�HRE: (Fars.) Ka. 1. Bir �e�it yuvarlak �ey. 2. Cam boncuk. M�hrei Zar: G�ne�.
M�JDAT: (Fars.) Er. M�jdeler, sevin�li haberler.
M�JDE: (Fars.) Ka. 1. Mu�tu, sevin� haberi, b��ra. 2. Hay�rl�, sevin�li bir haber getirene verilen bah�i�.
M�JG�N: (Fars.) Ka. Kirpikler, kirpik.
M�K�FAT: (Ar.) Ka. �d�l. De�erlendirici, sevindirici davran��.
M�KAF�: (Ar.) Er. E�it, beraber.
M�KERREM: (Ar.) Muhterem, aziz say�n, sayg�de�er, say�lan, onurland�ran, h�rmet ve tazime eri�mi�. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
M�KREM: (Ar.) Er. Kerem ve �eref ile nitelenmi� olan.
M�KREM�N: (Ar.) Er. �kram olunmu�, a��rlanm��.
M�KR�M: (Ar.) Er. �kramc�, ikram eden, a��rlayana��rlay�c�, misafirperver.
M�KR�ME: (Ar.) Ka. (bkz. M�krim).
M�LAY�M: (Ar.) Er. 1. Uygun, muvaf�k. 2. Yumu�ak huylu, yava� kimse. Pekli�i olmayan.
M�LH�M: (Ar.) Er. �lham veren, i�e do�duran, esinlendiren.
M�LH�ME: (Ar.) Ka. (bkz. M�lhim).
M�LKET: (Ar.) Er. �lke.
M�LTEKA: (Ar.) Kavu�ma, bulu�ma, birle�me yeri. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
M�LTEMl: (Ar.) Er. Parlayan, par�ldayan.
M�MTAZ: (Ar.) Er. �mtiyaz tan�nm��, ayn tutulmu�, �st�n tutulmu�. Se�kin.
M�NCl: (Ar.) Er. �nca eden, kurtaran, halaskar. Hz. Peygamberin isimlerinden.
M�NEVVER: (Ar.) Ka. Tenvir edilmi�, nurlandmlm��, ayd�nlat�lm��, ���kl�. Ayd�n.
M�N�B: (Ar.) Er. 1. �nabe eden, asili�i, azg�nl��� b�rakarak Allah'a y�nelen. 2. G�zel ya�an, faydal� ya�mur. 3. Taze ve verimli bahar.
M�N�BE: (Ar.) Ka. (bkz. M�nib).
M�N�F: (Ar.) Er. 1. Y�ksek, ulu, b�y�k, ali, b�lend. 2. Y�ksek, b�y�k h�k�mler.
M�N�FE: (Ar.) Ka. (bkz. M�nif).
M�N�M: (Ar.) Er. Nimet veren, yedirip i�iren. Tak� alarak kullan�l�r. Abd�lm�n'im.
M�N�R: (Ar.) Er. 1. Nurland�ran, ���k veren, parlak, ziyalar. 2. Kur'an'da peygambere ve ilahi kitaplara s�fat olarak kullan�lm��t�r.
M�N�RE: (Ar.) Ka. (bkz. M�nir).
M�N��: (Ar.) Er. �n�a eden, yapan. Yap�s�, �slubu g�zel olan, iyi katib.
M�NTEHA: (Ar.) Son, nihayet, u�, en son, ak�bet. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
M�NZ�R: (Ar.) 1. Ak�betinin k�t�l���n� s�yleyerek korkutan. 2. Kafirleri ve m�naf�klar� sap�kl�klar�ndan d�nd�rmek i�in cehennem azab� ile korkutan. Rasulullah i�in kullan�lm��t�r. Bir�ok sahabe de bu ismi kullanm��t�r.
M�RD�Z: (Fars.) �ran g�ne� y�l� n�n 5. ay�.
M�REN: (T�r.) Akarsu, dere, �rmak. Erkek ve kad�n ad� olarak kullan�l�r.
MUREVVA: (Ar.) Ka. Akl�, fikri, d���n��� g�r�n��� sa�lam.
M�R�D: (Ar.) Er. 1. �dare eden, emreden buyuran. 2. Bir �eyhe ba�l� olan kimse. T�rk dil kurallar�na g�re "dA" olarak kullan�l�r.
M�R�DE: (Ar.) Ka. (bkz. M�rid).
M�RSEL: (Ar.) Er. 1. G�nderilmi� yollan�lm��. �eriat sahibi peygamberler. 2. Sal�verilmi� su�. 3. Bir yaz� sitili. Hz. Peygamberin isimlerinden.
M�R��D: (Ar.) Er. 1. �r�ad eden, do�ru yolu g�steren k�lavuz. 2. Tari arka ��kan, yard�m eden, koruyan.
M�ZD�D: (Ar.) Er. Ziyadele�mi�, artm��, �o�alm��. T�rk dil kural� a��s�ndan "d/t" olarak kullan�l�r.
M�ZEHHER: (Ar.) Ka. �i�ekli, �i�eklenmi�, �i�ek a�m��. (bkz. Z�hre).
M�ZEKK�R: (Ar.) Er. Zikreden, hat�ra getiren anan. Zikreden ibadet eden. Hz. Peygamberin isimlerinden.
M�ZEMM�L: (Ar.) Er. 1. Bir �eye sar�lm�� sarg�lanm��. 2. Kur'an� Kerim'de bir sure ad�.
M�ZEYYEN: (Ar.) Ka. Zinetlendirilmi�, s�slenmi�, s�sl�.