Intervieuws vervolg
Zo denkt een fan over hystorische fans
ik weet niet of jullie ze kennen maar ze vecht tegen hysterishe kelly fans op concerten ze heeft verschillede verhalen in het duist en brieven geschreven naar kelly fans maar na de zovvelst brief is het weer niet gelukt. Dit is haar eerts brief die vertaald is in het nederlands haar 2de brief is in het engels en haar kelly verhalen zijn allemaal in het duits. Barby is geen hysterische fan maar een kunstenaares (zo noemt ze haar eigen) STREETLIFE (for people from Holland) ......is iets wat veel fans terug willen, Maar jammer genoeg iets wat onmogelijk is? niet echt. natuurlijk zullen de kellys nooit meer op kleine buhnes spelen, en die mooie oude straatconcerten kunnen geven. want de mensenmassa is te groot geworden. maar wat is streetlife eigenlijk? de kellys stonden met glanzende ogen op de buhne, en maakten muziek, die uit hun harten kwamen. de fans lachten, zongen, en dansten. kellys en de fans waren een familie, en de warmte en blijheid was aan iedereen te zien. de kellys hadden geen angst voor de fans, en de fans zagen de kellys als liefdevolle, natuurlijke mensen. of een kelly ging het publiek in en danste en lachte samen met de andere mensen. wanneer de kellys geen concert gaven, kwam je ze wel eens tegen op straat, en je praatte wat met hen, voordat je weer verder ging. in die tijd waren de kellys geen sterren voor ons, maar vrienden. onze vrienden, die wij in onze harten hadden gesloten, en ons gelukkig maakten. de kellys gaven ons prachtige muziek, en wij schenkten hun respect en erkenning, maar vandaag de dag? de kellys touren met een tourbus, met donkere ramen gaan de buhne op, en zingen altijd nog hun songs, die altijd nog uit hun harten komen, maar de fans schreeuwen en duwen, zouden de kellys zich nu nog onder de fans durven te komen? zouden de fans ze verdrukken, of verwonden? respect, een vreemd woord, privesfeer? de gevoelens van de kellys? nooit van gehoord, de kellys moeten altijd lachen voor jullie, of het ze nu goed of slecht gaat, liefde? dat was vroegen, toen we van de kellys hielden. maar nu? ben eens een keer eerlijk tegen jezelf, is dat liefde, als je iemand steeds belagerd, en geen privesfeer gunt? bijv. Patrick. hij kan niet eens meer gaan wandelen, om zich te ontspannen of na te denken. hij wordt nooit met rust gelaten, hij wordt nooit met rust gelaten. denken jullie helemaal niet aan hun of hoe frustrerend dit kan zijn? als je van een mens houdt, wil je dat hij gelukkig is, ewn een ding wil je dan zeker niet, zijn vrijheid wegnemen, of privesfeer kapot maken. als een kelly een partner heeft, zou je gelukkig voor hem moeten zijn, in plaats van, die relatie kapot te maken, en hun iets wegnemen. streetlife.... dat, wat streetlife zo maakte, was de atmosfeer onder de fans (toen was er geen rivaliteit, wie de mooiste foto�s heeft) zeker onder kellys en fans. vroeger kon dat zo, waarom nu niet meer? als jullie je nu eens een beetje samen pakten, dan zou dat weer kunnen. het ligt aan jullie, aan iedereen van jullie. probeer het eens. het is niet zo moeilijk. zoals het zich aanhoort, zing mee, en lach, inplaats van te drukken (wat maakt die meter nu uit, waar je ook staat) neem samen je handen en dans, inplaats van ruzieen, maar sluit vriendschap. probeer het eens uit, en je zult zien, hoe mooi dit kan zijn. je zult een neiuwe wereld ontdekken. die jullie echt gelukkig maakt. Belager de kellys niet meer bij Gymnich of bij hotels. en eens zullen ze het vertrouwen weer terug krijgen, en zul je ze weer bij het inkopen of op straat tegen keomen, probeer ze weer als vrienden te zien, en niet als sterren. geloof me, neem mijn hand en laat ons samen deze hysterie overwinnen, wij kunnen het. als we allen samen doen. dan zullen er nog meer mensen meedoen, en dan kunnen we weer verder gaan, waar we opgehouden waren, en eens zullen de kellys weer samen met ons dansen en zingen. jullie zeggen, dat jullie van de kellys houden? leer ze dan ook te repecteren, en je zult iets zien, wat je meer gelukkig maakt, mooie foto�s en handtekenigen, of hun lachen en stralende ogen. dat jullie hun weer terug gegeven hebben. als je van de kellys houdt, en ze betekenen echt iets voor jullie....dan is dat echt het mooiste, wat jullie van hun kunnen krijgen. het geluk in hun ogen, en de dankbaarheid, dat je ze weer als vrienden zien. en we weer een grote familie zijn. dit mogen we ze niet ontnemen of kapot laten maken. dit kunnen we als wij dat willen. geef de hysterie geen kans. laat ons die overwinnen, voor altijd. ik vertrouw jkullie, en geloof in jullie, dat jullie me helpen, en samen zal ons dit lukken. dit weet ik, diep in mijn hart.
