Η Σπίθα είναι μια σκυλίτσα περίπου 1,5 έτους. Είναι κι αυτή άλλο ένα σκυλάκι από αυτά – τα πολλά - που πέφτουν θύματα της ανθρώπινης αδιαφορίας και της ανθρώπινης τάσης για ανευθυνότητα και παραβατική συμπεριφορά.

Μέσα στον πρώτο χρόνο της ζωής της, οι εικόνες που μάζεψε στο μυαλουδάκι της για τον κόσμο ήταν μάλλον ζοφερές και αποκαρδιωτικές. Κάποιο αυτοκίνητο που τη χτύπησε όταν ήταν πολύ μικρή θα της μείνει αξέχαστο, αφού της δημιούργησε ισόβιο πρόβλημα. Το τραύμα της προκαλεί ακράτεια όταν χαλαρώνει ή ζορίζεται ο σχετικός μυς.

Όταν συνέβη το ατύχημα δεν υπήρχε κανείς να τη φροντίσει όπως έπρεπε - ήταν απλώς άλλο ένα ανύπαρκτο αδέσποτο.

Μόνο ένας φύλακας ενός εργοστασίου της περιοχής τής έδινε κάποια κόκαλα και ξερό, μουχλιασμένο ψωμί. Αυτή και τα «αδερφάκια» της αναγκάστηκαν να φάνε, μεταξύ άλλων, και ένα νεκρό σκυλί για να επιβιώσουν.

Η Σπίθα, τον περασμένο Αύγουστο, σε ηλικία που τα τυχερά σκυλάκια χορταίνουν χάδια, παιχνίδια, φαγητό και σπιτική θαλπωρή, ήταν ένα ταλαίπωρο ζωάκι που δε σηκωνόταν καν από τη θέση του. Έμενε ξαπλωμένο από τον πόνο και την εξάντληση, από την έλλειψη φαγητού και είχε στο βλέμμα τη συννεφιά όλου του απέραντου ουρανού. Μια σταλιά πλάσμα παραδομένο σε μια άδικη μοίρα που δεν την προκάλεσε αλλά και δεν μπορούσε να διορθώσει.

Η Σπίθα ζει πλέον σε προστατευόμενο χώρο, με καθημερινή φροντίδα και φαγητό. Είναι ένα ήπιο και υποτακτικό σκυλάκι, στειρωμένο κι εμβολιασμένο, πολύ τρυφερό με τους ανθρώπους, αναζητά με επιμονή το χάδι και την προσοχή μας και δίνει αμέτρητα φιλιά σε αντάλλαγμα.

Είναι, βέβαια, ακόμα φοβισμένη αλλά με κάποια υπομονή και υπεύθυνη ενασχόληση θα «ξετσουμίσει» και θα γίνει πολύ «πρώτη».