Een Nederlander is gewend aan een landschap met koeien. Zelfs als je langs de A16 rijdt, zie je weilanden met stamboekvee. Op Guadeloupe zijn koeien langs de weg geen uitzondering, maar hier staan ze echt langs de weg. Alleen een touw of ketting verhindert deze dieren plotseling de weg over te steken.

In mijn gidstijdperk trokken de koeien volop de belangstelling van mijn Duitse en Amerikaanse toeristen. Al bij de eerste rotonde, waar enkele koeien graasden, moest ik uitleggen waarom een koe niet gewoon in een weiland staat. Welnu, op Guadeloupe is het heel normaal dat iemand een of twee koeien, geiten en soms ook varkens heeft. Maar vaak ontbreekt het een plek om deze dieren te stallen. Vandaar dat deze amateur veehouders hun koeien en geiten een plek langs de weg geven. Als er maar gras groeit. Voor water wordt gezorgd.

Het houden van koeien is hier een lucratieve bezigheid. Het verschil in aankoop- en verkoopprijs is vaak het tienvoudige: de koe dus als spaarobject of belegging. Het andere verschil is dat de aankoop resulteert in het onderhouden van een levende have en dat het dier de verkoop niet overleeft: de koe wordt geslacht.

De amateur veehouder die een van zijn dieren wil slachten, maakt dit in de directe omgeving bekend. Iedereen die dat wil, kan zich inschrijven voor een aantal kilo’s vlees of een ander onderdeel van het te slachten dier. De te slachten koe wordt de avond voor de grote gebeurtenis gekeurd door de dierenarts. (Overigens is er regelmatig sprake van een veterinaire visite.) Na de keuring wordt het dier door een vakkundige slager gedood en verwerkt tot hapklare brokken. Vervolgens vindt de verkoop plaats volgens de lijst waarop kon worden ingetekend. 

Je weet overigens niet welk deel van het dier je in de verpakking aantreft. Je kunt maar beter een kenner zijn als je op deze manier aan je vlees wilt komen. JP en ik kunnen daarover inmiddels meepraten. Het rundvlees dat wij een keer via inschrijving kochten, bleek op het bord enigszins onverteerbaar. Foutje in de bereiding.

Het vlees dat je hier koopt, is overigens van uitstekende kwaliteit. Een entrecote ban locaal rundvlees is voortreffelijk. Hetzelfde geldt voor het varkensvlees. Er zit gewoon smaak aan. Misschien komt dat omdat alle koeien, dus ook die door beroepsveehouders worden gehouden, hier gewoon uitsluitend gras eten.