 |
| VAGABUNDOS |
| Home > Archief avonturen > Ushaia -> Punta Arenas 14 januari 2003 Over de grens Niet om te plassen. Dat kan achterin de bus. Niet om te roken, daar bent u mee gestopt, dus daar trap ik niet in. Niet vanwege benauwdheid. Heb gewoon even geduld. Niemend gaat nu de bus in of uit, anders wordt het hier een puinhoop bij de grens. Er zijn 2 bussen voor ons. We wachten al een half uur, dat weet ik, maar nog even. De busconducteur is alleraardigst. Maar beslist. De grensovergang op de route van Ushaia naar Punta Arenas is geen sinecure. Eerst de Argentijnse douane. Dan de Chileense. Elk land zet slechts een beambte in voor alle passanten. Verder is het rondom leeg, een wijde vlakte met Patagonische winden. Met een benzinestation waar zojuist een Canadees zijn fiets parkeerde. Na een jaar en vier maanden trappen. Hij is net zo rond als de conducteur. We hebben ook dunne fietsers gezien. Aan de Chilense kant is een kleine kiosk waar alles 1 dollar kost. Een enkeling koopt wat. Wij plassen. Nog een keer. We zijn 4 uur verder. En de grens over. Straks pakken we nog een pont. De chauffeur beschikt over een extra lange versie van My Friend Stan. Misschien wil hij die nog eens draaien. |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |