San_Pedro_Atacama

VAGABUNDOS

Home > Archief avonturen > San Pedro de Atacama

4 - 7 maart 2003

Lieve Bea,

Toch jammer, dat je niet de bus vanuit Salta neemt naar San Pedro de Atacama. We kenden het eerste stuk al, langzaam omhoog zigzaggend door de Andes, maar het bleef mooi. Langs zoutmeren, ruines, over hoogvlaktes (de puna) door droog landschap tot aan een grens in het niets. Dan is het een uurtje wachten op de beh�rden die besluiten op het moment dat wij met de bus arriveren om de lunch te gebruiken, empanadas. Tsja, het avontuur komt je gewoon tegemoet. We observeerden een jonge lama die de passagiers besnuffelde. De rit duurde totaal 13 uur, maar dat is volledig aan je schoonfamiliie te wijten. Je bent de grens met Chili nog niet over, of er ligt een prachtige asfaltweg, er staan borden en je kunt het boek uit je tas halen ware het niet dat de hoogte je nog even duf houdt. Het enige minpuntje is dat de Chilenen hun douane 500 meter voor San Pedro hebben gevestigd en ter plekke, hoe lang de reis ook is geweest, ALLE bagage willen zien. Een routine die al snel anderhalf uur duurt. De zon ging onder, de woestijn kleurde rozerood. Jurrien nam een immodium om het genoegen van een Arabische eettent in Salta binnenboord te houden.

Het neemt niet weg Hoogheid dat het goed is dat je naar San Pedro gaat. Mogelijk komt dit schrijven te laat, maar we zien het als onze burgerplicht je voor de komst naar dit woestijndorp te briefen over een aantal zeer praktische zaken waarmee je maar beter tevoren rekening kunt houden. We willen je in ieder geval vragen de nieuwe ambassadeur in Santiago een beetje te sparen, de man schijnt op van de zenuwen te zijn zo hebben goede bronnen in San Pedro ons verteld. De goede bron zijnde Martin van Cosmo Andino Expediciones, een beetje afgemeten Nederlander die al 13 jaar in het dorp woont, maar zijn zaakjes aardig voor elkaar heeft. Hij heeft een uitgebreide boekencollectie, allemaal �literatuur�, aldus Martin. Als je hem twee boeken geeft, krijg je er een van hem. En dan alleen als je klant bent. Je begrijpt dat boeken een schaars goed zijn hier, dus breng in ieder geval iets te lezen mee en verlaat je niet op de kast van Martin. Elmore Leonard staat niet in zijn kast, weet je.

Het dorp bestaat slechts uit enkele straten, het stelt niet veel voor maar het heeft doordat alle huizen zijn opgetrokken uit adobe absoluut een sfeer, een prettige ambiente, afgestemd op de westerse reiziger . De enige wanklank is het protserige, ronduit lelijke hotel Explora dat per nacht al snel 1000 dollar rekent (maar dan is wel je natje en droogje inbegrepen), dat van binnenuit overigens mooie vista�s op de omgeving biedt. We gaan er maar vanuit dat je ze niet vereert met een bezoek.
In Argentini� beweren ze overigens dat Chili de oorspronkelijke bevolking van San Pedro de woestijn in heeft gejaagd, dat deze mensen van de honger flamingo� s zijn gaan eten en dat er daarom zo weinig flamingo�s rond de meren in Chili zijn. We hebben dat niet kunnen verifi�ren.

Afijn, een van de dingen die je behoort te doen in en rondom San Pedro is de geisers van El Tatio ( de ouden man die huilt) te bezoeken, naar de Valle de la Luna te gaan tegen zonsondergang en op een fietsje te stappen voor wat pre-inca ruines en een enkele oase. We deden het allemaal, zie de foto� s. Om met de maanvallei te beginnen, wees zo slim om een fles champie in je tas te gooien met wat zoute dingetjes erbij, de chilenen denken dat het leuk is om met een droge strot naar een werkelijk imposante zonsondergang in de woestijn te kijken. Dat is het niet, bovendien, het is maar de zon die ondergaat. Mooi, maar je mag er gerust iets bij drinken.

Dat bezoek aan die geisers vereist meer voorbereiding. Het schijnt het grootste geisergebied ter wereld te zijn in oppervlakte, maar denk niet dat de geisers werkelijk immens zijn. Het is meer een reeks aardlekken waar stoom uit komt bij zonsopkomst. Dat is tenminste het verhaal en daarom willen ze dat je om vier � ochtends in een bus zit om zeker drie uur over een wasbord te hobbelen. Zowel in zomer als in wintertijd. De Malloten. De heren zijn bang dat als ze tijdstip van vertrek aanpassen aan de seizoentijd, dat ze dan toeristen mis zullen lopen. En dus kun je veel te vroeg arriveren omdat de zon in de zomer en uurtje later opkomt. In Nieuw-Zeeland, een ander groot geisergebied, hebben ze een oplossing gevonden: beetje zeepsop op de geiser spuiten en en je hebt hetzelfde stoomeffect. Met bellen indien gewenst.

Wat je willen zeggen is dit: de weg is een ramp, het is �s ochtends vrieskoud dus wees zo slim een extra haarnetje in te pakken, een stevige bh en een plastuitje want ze laten je niet zomaar de bus uit. Eenmaal boven zul je zien dat er een thermaal bad is, heerlijk, wanneer alle andere toeristen verdwenen zijn, dus neem ook badkleding en slippers mee. Nee, echt die geisers zijn een must! maar vooral vanwege de weg terug door groengeel bergachtig landschap, vicunas, vossen en ander beestenspul en een enkele pueblo die thee en empanadas verkoopt (kun je gerust eten).
Wij verbleven in San Pedro in hostal Soncheck , een kleine adobe-enclaev gerund door twee dames die als alle chilenen goed op de centen letten. Dus graag de 12.000 pesos vooraf. Het zal voor jou nemen we aan geen probleem zijn de 18 dollar vooraf te betalen. Een leuke kamer, binnenplaatsje, je moet alleen de plee en douches delen, maar die zijn spic & span. Ze serveren de beste bacon & eggs in Chili.

We gaan er vanuit dat je met deze tips een eind verder komt. Het allerbeste,

je Vagabundos