Home > Archief avonturen > Punta Arenas
15 januari 2003
De tent
'De tent is verkocht, ik zie het al', kraait Sebastiaan in de keuken van zijn Hospedaje Magellanes. De tent, onze spikplinternieuwe Eureka Moonshadow Duo superlichtgewicht staat provisorisch opgesteld op het beton aan de achterzijde. Vanuit de gang zie je hoe de gouden gloed van het tentdoek de binnenplaats verlevendigt.
Marysol zag het ook en liep er bij thuiskomst direct op af. Tot genoegen van haar jongere man. Samen runnen ze ook een reisbureau, Aonikenk, een Indiaans woord voor rondtrekken. De 24-jarige Duitser bleef hier na een lange fietstocht, 3 jaar geleden, hangen aan Marysol die zijn moeder zou kunnen zijn.
De reden dartelt door de kamer: Tobias. Marysol zegt weinig, is op de knip. Nors. Naast de tent ligt de even nieuwe MSR Whisperlight brander (beste in de Consumentengide), 2 lichtgewicht self-inlating matjes waarvan 1 een nieuwe Therm-a-Rest en 2 plastic borden. Mocht het zo lopen, dan willen we de Letherman er ook wel bij doen. Handig ding, gekocht in Haiti, maar helaas heeft het geen kurketrekker. Natuurlijk hoort de lichtblauwe rugzak die ooit mee was naar Indonesie erbij: een totaalpakket. We slepen teveel mee, van kamperen is het nog niet gekomen.
We wachten in de keuken. Sebastiaan overlegt buiten met Marysol. Hij wil alles. En uitbreiden. Maar liever terug naar Duitsland. Punta Arenas is koud, beetje guur en er is weinig te beleven. Overmorgen moet hij weer door hetzelfde Torres del Paine lopen met een Duits stel. Dat kunnen ze zelf ook.
Sebastiaan roept ons, we mogen komen. Marysol zit op een plastic stoeltje. Uitgezakt. De Duitser kijkt ons aan. Hij heeft verloren. De reisorganisatie heeft al een tent en ook al een matje. Waarom nog meer, zo vraagt Marysol zich puffend af. Sebastiaan kijkt naar de tent. De brander mag hij wel kopen. We doen er de borden gratis bij.
|
