Home > Archief avonturen > Puerto Natales
17 januari 2003
Das Boot
Elke kamer heeft een andere kleur. Allen kijken ze uit op Ultima Esperanza, een groot fjord met aan de overzijde de witte toppen op de uitlopers van de Andes. De koningskamer is paars en geeft een dag in de week uitzicht op de Magellanes, de boot van Navimag die vaart tussen Pto Natales en Pto Montt in 4 dagen. De Magellanes ligt al even voor anker, maar het lossen vlot niet. Het zwaarste weer in 20 jaar heeft het ijzer verbogen zodat de containers vastzitten en het laadruim niet open kan. Over 2 weken gaan wij met de boot.
Ja, een mooie kamer. Misschien nemen we hem, voor US$40 als we terugkomen van de Torres del Paine. Of later. Hotel New York heeft dat uitzicht niet. Daar sliepten we ook nooit.
We liggen bij Residential Bernardito, een cooperatie van neven en nichten. De grootste nicht is aan de telefoon als we binnenkomen, een toestel in de vorm en kleuren van een banaan. Op zijn broek zijn hartjes genaaid en hij is allerhartelijkst. Aan een van zijn nichten geven we de was, ze is in de belendende kamer bezig om de achterstand weg te werken, met de hand, in het bad. We hebben een fornuisje en heerlijke dekens. De zon in Patagonie is bedrieglijk door de gure wind. Het kan Bill van Hostel@ Path gone niet deren. He�s from Oregon en hij loopt in korte broek. Ook als hij gidst in de Torres.
Er is niets in Natales behalve gekleurde huisjes, enkele Tenedors Libre (eten wat je kunt voor een vaste prijs) en cafe Ruperto. En El LIving, door een Brit gestart op het plein. Cafe Melissa heeft internet. Morgen begint het zware werk: 5 dagen lopen in de Torres de Paine. Als het maar zonnig is.
|
