Home > Archief avonturen > Panama City
3- 5 mei, 9 - 11 mei 2003
Wat Bill maar wil zeggen
'Je kunt het in Panama beter niet over Harry Pendel hebben.' Hij heeft het boek, The tailor of Panama van John le Carre waarin Pendel de hoofdrol vervult niet gelezen, ' moet ik nog doen' , maar de film zag Bill wel. Bill is Amerikaan, werkt op de ambassade als militair attache en vloog net als wij van Quito met de onberispelijke Copa Airlines naar the hub of the Americas, Panama-stad, tevens de gaststad van de Miss Universe verkiezingen op 3 juni. Het laatste, een door Donald Trump georganiseerd en betaald partijtje, lijkt er niet toe te doen maar zal ons verblijf in het land in hoge mate beinvloeden.
Pendel, om kort te zijn, is in het boek een kleermaker die zich geheel ten onrechte beroept op de naam van een groot kleermakershuis uit Londen en door een ambiteuze Britse geheim agent wordt ingeschakeld om de Britten van info te voorzien. Dat doet Harry graag. Als hooggeacht kleermaker komt hij overal. En waar hij niet komt, of wat er niet gebeurt, verzint hij er wel bij. Waardoor er langzamerhand een beeld van het land ontstaat dat de Panamese vriendin van Bill, met wie hij de film zag, niet welgevallig was. ' Dus er wordt gelogen, bedrogen, vriendjespolitiek bedreven, omgekocht. What's new, i asked her', aldus Bill, met de koffer op zijn schoot samen met ons in de taxi op weg naar El Congrejo een van de betere wijken van de stad. Waar ook goedkopere hotels zijn dan het Holiday Inn waar hij al anderhalf jaar in verblijft.
'En overigens, we rijden er net aan voorbij, Casa Azul heeft een hele goede cordon bleu. Hij moet er hier uit. Voor wat het waard is, hier is mijn kaartje, het casino in hotel El Panama is het leukst met een mooie show, ook al heeft Continental de naam. En ga niet naar Darien, het tegen Colombia aan gelegen natuurgebied, want daar zijn twee maanden geleden net twee Amerikanen achtergebleven. Toeristen ja. Dood. Het is daar een beetje druk met drugsverkeer. Mochten je nog wat willen weten, mail gerust. Dat die Panamezen niets van Pendel moeten hebben is omdat ze af willen van dat malafide imago. Het land van Noriega, die vastzit in Florida maar op een dag weer vrijkomt natuurlijk, is nu het land van Mireille Moscoso. Ze was de vrouw van de vroegere president Ariz en is uitsluitend op die titel verkozen. Ze heeft een carriere als interieurverzorgster achter de rug en werd altijd de straat op gestuurd als Ariz belangrijke besprekingen voerde. Ze zegt academische graden te hebben maar La Prensa heeft dat nagegaan en niets kunnen vinden. Helemaal niets. Ze liegt dus, maar blijft gewoon president en kan in 2004 maar zo voor een tweede termijn gaan. Maar ja, kan Bush Panama aanwijzen op de kaart? Waar ze erg goed in is, is het plaatsen van borden her en der in het land waarop staat dat een bepaald publiek werk door haar administratie 'zal worden' geregeld. Voor elk werkje een apart bord. Er zijn plekken waar maar zo zes tot tien borden op een rij staan. Maar genoeg geluld, ik moet ervandoor, zo liet hij ons verbaasd achter. ' Wat Pendel begreep en wij en zij ook, is dat het kanaal de levensader van Panama is. Eind 1999 hebben ze het eigendom en beheer van ons overgenomen als gevolg van een goede daad van Carter, en iedereen let op of ze het goed doen. Het loopt aardig. Ga maar eens kjken. Overigens verwacht ik dat miss Dominicaane Republiek de titel Miss Universe gaat winnen. '
Het is niet dat we het aan Bill te danken hebben dat we nu hier bij de Miraflores sluizen van het Panama kanaal staan te kijken. Maar we moeten er wel even aan denken. 13.185 schepen gingen er in 2002 door het kanaal, meer dan 30 per dag. Samen betaalden ze ongeveer 600 miljoen dollar aan tol. Gemiddeld doen ze 8 tot tien uur over de 80 kilometer. Het totale verval is 26 meter, hier in Miraflores gaan ze 17 meter omlaag, in de sluis hiervoor 9 . Aan de andere kant, de Caribische kant, zijn er drie sluizen direct na elaar gebouwd waar de schepen het hoogteverschil moeten overwinnen. Het kanaal is gebaseerd op een Frans ontwerp, die met het werk begonnen in 1881 en tot 1903 trachten een weg te banen door het regenwoud. Mankracht uit alle hoeken van de wreeld werd aangetrokken, maar het lukte ze niet. Duizenden stierven als gevolg van tropische aandoeningen en ziekten. Waarop de Amerikanen in 1904 de rechten overnamen en in 1914 het kanaal gereed hadden. Pas met het Torrijos-Carter verdrag uit 1977 werd de overdracht van het kanaal per 31-12-99 geregeld.
Panama is een heerlijke, misschien tikkeltje te Amerikaanse stad. Je hebt een auto nodig en overal staat de airco net te hard. Beetje Hong Kong ook ,heel veel wolkenkrabbers, met zwembad bovenop. Beetje Cuba in het mooie oude centrum dat aan een opknapbeurt toe is. En een kanaal. De cordon bleu is inderdaad een eigenaardigheid. En elke dag heeft la Prensa een nieuwe miss in de aanbieding.
|
