 |
| VAGABUNDOS |
| Home > Archief avonturen > Isla Ometepe 5 juni - 7 juni 2003 Koos was hier Hij vond zijn einde in El Salvador. Gedood voor de ogen van zijn eigen IKON-camera. Koos Koster. Programmamaker en vrijheidstrijder in Midden-Amerika, begin jaren tachtig. Op Isla Ometepe in het Meer van Nicaragua is hij ook geweest. Voor de laatste keer passeren we de school die naar hem is vernoemd. Escuela Koos Koster. Het staat met grote letters op de muren geschreven en is nog net te lezen. De inkt is verweerd. Net als het gebouw. Koos Koster. Journalistiek als vrijheidsstrijd. Uiting van solidariteit. Vreedzame revolutie. In naam van een christelijke omroep. Wat zal er zijn veranderd sinds Koos hier was? Niet de weg naar Santo Domingo, de smalle strook strand tussen de twee vulkanen die het eiland bepalen. De bus die ons in twee uur twintig kilometer verder brengt naar de boot moet Koos ook nog kennen. De revolutie van de Sandinisten is grotendeels aan het eiland voorbijgegaan. Het ving vooral de vluchtelingen op. Geschoten is er amper. De grootgrondbezitter die de plantages bezat rond een van de vulkanen, cacao, koffie en fruit, heeft zijn grond moeten overdragen aan een cooperatie van boeren. Helaas geven die minder om de plantages en meer om de paar dollars die ze ontvangen voor de handvol toeristen die dagelijks de vulkaan wil beklimmen. Zal Koos ook genoten hebben? Zwemmend in het zachtzoete water van het Meer. Lezend op het strand, op een aangespoeld bankje, voeten in het water. ondertussen kijkend hoe de zon achter de vulkanen daalt. Cuba Libre in de hand. Zal Koos teleurgesteld zijn als hij hoort dat er meer kerken dan scholen zijn op het eiland. Dat er niet een surfplank te huur is. Of een zeilbootje. Dat de locale pers vooral aandacht heeft voor de volgende gift van een charitatieve club of de Japanse regering. Dat ze goud in handen hebben maar er niets mee doen. Of zal Koos denken: dit is een prachtig ongerept eiland in een schitterend meer met een traditionele bevolking die al eeuwen zo leeft. En er gebeurt niets. En het is goed zo? Voor een paar dagen. Dag Koos. |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |