Home > Archief avonturen > Mendoza
18 en 19 februari 2003
Dag Aconcagua
Zonder uitzondering was de busrit van Valparaiso naar Mendoza de mooiste die we tot nu toe hadden gemaakt. Met name natuurlijk het deel waarbij we over de Andes klommen, eindeloos bochtenwerk steeds kaler de toppen totdat we voorbij de tergend langzame grenspost plots aan de linkerzijde de Aconcagua zagen. Een lelijke berg, daar niet van. Maar wel een van de hoogste ter wereld en nog relatief eenvoudig te beklimmen ook. Vriend Bart waagde ooit een poging, maar moest na enkele weken in een tentje op de berg afhaken wegens onveranderlijk slecht weer. Twee Duitse broers bij ons in de Hostel in Mendoza zullen morgen een poging beginnen. Over een week zullen we in Salta horen dat ze het niet gehaald hebben. De dag na volle maan sloeg het weer volledig om en moesten de reddingsdiensten 170 klimmers met helicopters etc. van de berg plukken. Die ene Deen die voor zijn vertrek vanaf het basiskamp nog een flinke hijs van een joint nam en vervolgens steil achterover viel, heeft daar niets van meegekregen.
Nee, wij hebben ons plan getrokken. Geen Aconcagua, ook niet het basiskamp voor een trekking van een paar dagen. Morgen gaan we een wijntour doen, per slot staat Mendoza daar om bekend. Zoals de Norton, uit de schappen van AH.
Heerlijke stad, Mendoza. Pleintjes, plenty winkels tot laat open, terrassen een werkelijk hele goede Tenedor Libre, Las Tinejas. Maar goed dat we er even langs zijn gelopen. Vijf voor half negen stonden we er, de deur ging open en we liepen maar mee. Nu, een uur later, staan ze rijen dik voor de deur. En wij hebben al heerlijk verse vis op zijn Chinees achter de rug, salades in vele vari�teiten, beetje kip en beginnen aan geflambeerde pannekoeken met appel en rozijnen met een bolletje ijs, natuurlijk. En dat alles voor slechts 11 pesos, nog geen 4 Euro. Nee, Mendoza bevalt ons wel. Morgen misschien toch iets eerder hier naar toe? Je weet maar nooit. |
