Home > Archief avonturen > Machu Picchu
20 - 23 maart 2003
Alles over Hiram Bingham
�Well, my friends, time for a little explanation, please pay attention.�
Het is de derde dag van de zogeheten Inca-trek naar Machu Picchu die overigens niet De Inca-trek is maar een samenstel van vele bestaande paden die in inca tijden werden gebruikt. Vermoedt men. Machu Picchu is een heilig tempelcomplex van de Inca�s dat in 1912, volstrekt overwoekerd in het wolkenwoud ( Cloud Forest), werd ontdekt door Hiram Bingham.
Morgen is de grote dag en zullen we eindelijk de MP zien. Nu staan we op een ander ruine, we zagen er meerdere onderweg, voor ons een diep ravijn met het begin van het Amazone-woud en op de tip van de berg aan de overzijde ligt de camping van vanavond. De zeer aimabele gids Vicente van de firma Bigfoot (de t-shirts zijn helaas op) heeft zo zijn vaste beginzin. In de tweede zin zal hij Hiram Bingham noemen, de ontdekker die zijn leven wijdde aan de gedeeltelijke restaurantie van de imposante Inca ruines in de omgeving.
Een jaar geleden had je deze trip nog zonder Vicente kunnen afleggen, door gewoon met een tentje omhoog te trekken, maar de troep die achterbleef werd zelfs de Peruanen te veel. Dus dien je nu firma� s als Bigfoot in te schakelen voor 250 dollar per persoon voor drie nachten en vier dagen. Daar is gelukkig de entree tot het park, met stempel, bij inbegrepen. Na het Colca avontuur verzekerden we ons er zeer terdege van dat de voorzieningen optimaal waren: ons werd beloofd dat we het geld terug zouden krijgen indien we niet tevreden zouden zijn. Al op de eerste dag bleek dat we dat niet zouden doen. Kok Jose en zijn zevenjarige mascotte Steven, waar Jurrien het buitengewoon goed mee kon vinden, toverden uit de kooktent een kwaliteit salades, soepen en pastas waar wij niets op aan te merken hadden. Zeker niet nadat hij pannenkoeken begon te serveren, al was het om 5 uur � ochtends.
Wij, de amigo� s van Vicente waren vol aandacht toen hij aan zijn derde zin wilde beginnen, maar andermaal werd een van zijn voordrachten onderbroken door de regen. Elke dag was het raak, op onmogelijke momenten. De poncho� s konden weer tevoorschijn worden gehaald (wij uit de overigens zeer lichte rugzak, de rest (10) uit de daypacks, ze hadden dragers voor de persoonlijke spullen).
Vicente deed nog een poging het betoog voort te zetten maar moest het uitstellen. We stoven over het pad naar de een halfuur verder gelegen camping. Om weer nat de de tent in te kruipen, waarop de dragers van de tenten en het eten ons weer teiltjes met warm water en thee kwamen brengen om ons gunstig te stemmen en Jose weer verse popcorn maakte voor bij de hete chocola met rum. Echt inspannend was de wandeling niet, ondanks enkele hoge passen van 4000 meter, mede door de lange luchpauzes.
Pas op de slotdag kon Vicente zijn betoog werkelijk afronden. Na een lange wandeling in het vroege donker naar wat heet de Zonnepoort, brak de zon door en zou niet meer weggaan. De Machu Picchu lag er maagdelijk bij, met af en toe een voorbijdrijvend wolkje. Hiram Bingham verrichte een heldendaad voor Peru. Vicente kan er met verve over vertellen zoals over die ene sol die Hiram betaalde aan een locale boer waardoor hij op het spoor van het tempelcomplex kwam.
|
