| VAGABUNDOS |
| Home > Archief avonturen > Huanchaco 3 - 5 april 2003 Naymlap Jo van Jo�s place uit Huaraz was bij Louis van Naymlap in Huanchaco geweest en had er dagen aan het strand gezeten. Hoge golven. Jo had geen woord gelogen. Huanchaco is een wat haveloos dorp even ten noorden van de stad Trujillo en weer net beneden Chicama waar tijdens Pasen de open Peruaanse surfkampioenschappen worden gehouden. De golven zijn lekker, alleen is het liggen op het strand een kleine crime vanwege een snijdende wind. Eenmaal ingesmeerd ben je binnen drie tellen en zandhoop. Maar wat doet het ertoe. De eerste dag verbranden we toch al, waardoor er ruim tijd is voor de bezichtiging van door National Geographic blijkbaar hoog geprezen opgravingen rondom Trujillo. Van de eerste tot de vijfde eeuw was hier sprake van de Moche cultuur, in Peruaanse termen een pre-inca cultuur. Zij bouwden hier wat mogelijk de grootste adobe-stad ter wereld is, Chan Chan. Helaas is er nog niet veel van te zien. De Spanjaarden zouden veel hebben vernietigd en het weer zal ook zijn werk hebben gedaan. Een kleidorp vergt doorlopend onderhoud. Inmiddels staat er gedeeltelijk weer een tempel, Tschudi, die een indruk geeft van de gebruiken en decoraties in die tijd. Het doet Egyptisch aan. Rondom Trujillo zijn vier voorname locaties te vinden waar de opgravingen in volle gang zijn. De Moches leefden in het kustgebied van Peru en bouwden hogerop, in de buurt van Chiclayo vele adobe pyramides als graven voor koningen. Veel van de schatten in de tempels zijn geroofd, door de spanjarden mogelijk en door de locale bevolking in de loop der jaren. Trujillo is de moeite verder niet waard al staan er enkele leuk gekleurde huisjes aan die ene straat die naar de Plaza de Arams leidt. Dan is het leven in Huanchaco beter. Er is in ieder geval orde. Om acht uur trekken de vissers erop uit met rieten boten die ogen als klompen met krul neuzen. Om twee uur gaan ze voor de tweede gang. Drijvende op de golven die door anderen driftig worden aangevallen met surfboards. Wij laten ons eveneens gillend meesleuren totdat het tijd is voor de dagelijkse ceviche, de rauwe vischotel met limoen. De corvina- ceviche bij de linker strandtent (vanuit dorp bezien) is een aanrader. Naylamp of eigenlijk Naymlap aldus een van de musea, vernoemd naar een Moche-legende, serveert een majestueus vruchten-yogurt-granola ontbijt, en Louis, zwitser van oorsprong nemen we op de koop toe. Hij lult teveel zei Jo. Geen woord gelogen. |
![]() |