Fortuna

VAGABUNDOS

Home > Archief avonturen >Fortuna

31 mei - 2 juni 2003

"You want another welcome cocktail?"

Na 4 uur boemelen in een veel te hete antieke bus, een nog ouder model dan de in Centraal-Amerika zo gangbare afgedankte Noord-Amerikaanse schoolbus, werden we erg makkelijk overgehaald om in Luigi's Lodge te verblijven. Vlak achter het afzichtelijke Luigi's casino. De Pim Fortuyn look-a-like Marvel liet de kamerprijs flink zakken en het grote zwembad bood het beste uitzicht op de nog immer werkende vulkaan Arenal.

Krap 5 minuten na aankomst dobberden we er al in, met een van locale rum doordrongen welkomst cocktail in de hand. Marvel houdt van Nederlanders, hij woonde jarenlang in Capelle aan de IJssel! Zodoende kregen we niet alleen de eerste dag maar elke dag in het zwembad een welkomstcocktail van Marvel, kort na tienen 's ochtends.

Fortuna ontleent haar bestaansrecht aan de vulkaan Arenal. Er waren ook dorpjes aan de andere kant van de vulkaan, maar die zijn niet meer. Dat hij nog werkt is vooral 's avonds goed te zien, de rode lava rolt in lange banen naar beneden. Het gegrom is in de verste verte te horen. We kijken ernaar terwijl de specialiteit van het huis, Marisca Flambee, de geflambeerde vischotel met dezelfde rum als uit de cocktail wordt bereid. Het maakt de dag rond, zullen we maar zeggen.
Al op de eerste avond vraagt Marvel ons US$ 20 te leen, omdat een vriend van hem juist op dat moment naar San Jose rijdt om DVD's te kopen. We doen dat graag, morgenochtend krijgen we het meteen terug, belooft Marvel.

Vanuit de thermale baden schijnt de rollende lava nog beter zichtbaar te zijn. Na een wandelingetje op de vulkaan zwelgen we in de luxe van het badencomplex Tabacon, het is in een woord grandioos. 19 heten baden, deels in de vorm van zwembaden, deels uit de rotsen gehakt, warme watervallen waar je achter kan kruipen, barkrukken in het water, etc. Een kijk-, speel- en doepark voor romantische koppels. Wij weekten uren in de hete baden terwijl de tropische regenbuien onze hoofden koel hielden. Want jawel, het regende en helaas was er van de vulkaan weinig te zien. Wij maalden daar niet om. De vorige nacht waren we al met een Amerikaans stel in de taxi gespongen voor een heldere lava-look. Indrukwekkend gezicht.

Marvel zou de taxi wel even regelen. Toen dat een half uur later nog niet was gebeurd, hielden wij er zelf maar een aan.
Met het geld wou het ook niet vlotten. 's Ochtends ligt het geld klaar bij de kassa, maar even later is het weer verdwenen. We vragen er niet naar. 'Mijn vriend is plotseling ziek geworden', ' de bank is dicht', het smoezenrepertoire van Marvel was onuitputtelijk. En hij ging er steeds heftiger bij zweten. Tot een minuut voor vertrek verzekerde Marvel ons ervan dat de door ons uitgeleende US$ 20 onderweg was. Uiteindelijk lieten we het bedrag van de hotelrekening aftrekken.
Capelle aan de Ijssel. Woont Balkenende daar niet?