 |
| VAGABUNDOS |
| Home > Archief avonturen >Cotopaxi 18 april 2003 Fietsen op de vulkaan Het is hoog, wit en onzichtbaar. Veel geroemd en d� vulkaan van Ecuador: de Cotopaxi. De natte droom van ons soort fietsers. Je gaat met een jeep en enkele fietsen helemaal omhoog, tot een paar honderd meter onder de top en dan duizenden meters alleen maar omlaag. Genietend van een uitgerekt landschap, misschien even stoppend voor de meegebrachte colaatjes-light. Voor we uberhaupt de vliegtickets hadden gekocht, hadden we het al over fietsen in Zuid-Amerika. We bezochten de fietswinkel in Woerden, kochten zelfs de fietsgids Latijns-Amerika. Het is dat er geen tijd of zin was in een cursus fietsreparatie, anders hadden we hierboven op de vulkaan met onze eigen fietsen gestaan. Het bestaat: een 3-weekse fietsvakantie in Ecuador. Bijvoorbeeld met de Biking Dutchman. We zien zijn pick-up net staan tussen de zware hagel en sneeuw door. Alles is wit. Zelfs het pad naar de refugio is niet te zien. De jeep is klein, Evelien wordt na een uur wachten een beetje claustro op de zeer krappe achterbank. We moeten beiden zeer nodig plassen maar het hoost. De fietsen houden zich stil op het rek. Hoe lang blijven we hier nog? Het dondert en bliksemt, ijskoud, spiegelglad. We halen de fietsen er hier niet af. We dalen een beetje. Met de auto, als het kan. Nog een beetje. Het regent nog steeds. Hard. Nog een beetje dalen. Is dat het meer al? Fietsen heeft nu geen zin meer. Kijk. Het klaart op aan de top. We kunnen de hele vulkaan nu zien. Welgeteld 4 minuten. En dan hoost het weer. Jeep en fietsen parkeren we veilig voor het Cotopaxi-museum waar we ons met de chauffeur warmen aan de hete chocolademelk. Als we weggaan, stapt er een man in dikke regenkleding van een fiets af. De Biking Dutchman heeft het gewaagd. ZIjn klanten niet. We stappen op de bus naar Quito en ontdekken kort na aankomst een Indier die voor $2 heerlijke curry�s maakt. Dat hebben we wel verdiend. |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |