Home > Archief avonturen >Ba�os
15 april - 17 april 2003
Zweten voor toetje
Eenmaal in de warme baden van El Virgen in Ba�os begrijpen waarom het zo moeilijk was een bikini voor Evelien te vinden. Alleen meisjes onder de achttien lopen in bikini, boven die leeftijd trachten de dames zich allemaal in een badpak te hijsen. Maar ze hebben lol. Licht aarzelend en volop kleppend schuiven ze teen na teen een van de heetste baden van het complex in.
Het is na zevenen, de avond is allang gevallen over het tussen meerdere vulkanen verscholen badoord Ba�os. De werkdag zit erop en traditiegetrouw meldt het halve dorp zich vervolgens in van de baden voor een welverdiend bad en een koude spoeling onder de waterval die uitkomt op het bad. En die wij vanuit kamer 2 en later 3 in Posada del Arte kunnen zien en horen.
Het badwater is diepbruin, en heet. In tegenstelling tot eerder op de dag is er geen wolkje te bekennen, een schitterende sterrenhemel houdt ons gezelschap. We schuifelen met de goegemeente mee van bad naar waterval naar zwembad naar ligstoel naar bad. We kijken uit over het hele dorp, met de dorpsgenoten. Enkele jaren geleden zijn ze allen geevacueerd voor drie tot zes maanden wegens een dreigende uitbarsting van een van de vulkanen. Het gebeurde niet, maar het dorp heeft de toeristische schade die ze toen opliepen nog niet ingelopen.
Wij hebben het bad ook verdiend. Een van de attracties van het dorp is een heerlijke fietstocht langs vele watervalletjes, grotendeels naar beneden. En dan halverwege met een kabelbaan naar de overzijde. Om uiteindelijk vier of vijf uur uur later de fietsen op de bus te laden en hetzelfde stuk in korte tijd weer af te leggen. Dan is er nog net even tijd voor een bezoekje aan de prachtig in het landschap verweven dierentuin met als grootste attractie een grote puma familie. Helaas zijn er tijdens de evacuatie van de dierentuin ten tijde van de mogelijke vulkaanuitbarsting meerdere dieren doodgegaan.
Even eruit. Het is echt bloedheet in het bad. Heerlijk. Tijd om ons zodra weer te melden bij de Posada, die tot voor kort nog Cafe Cultura heette maar na een vier jaar lang jurdisch gevecht met het later opgerichte gelijknamige cafe in Quito hebben ze het onderspit moeten delven en de naam veranderd. De verf is nog nat. Het ontbijt met eigengebakken nat bruin brood, pannekoeken en een immense schaal fruit met yoghurt met eigengemaakte vijgenjam heeft ons de gehele dag doorgeholpen. Misschien dat we vanavond in het dorp iets snacken om direct daarna terug te keren naar de Posada om nog een laatste maal het verschrikkelijke chocoladetoetje met ijs, banaan etc nog eenmaal goed tot ons te laten doordringen.
Misschien dat we nog iets langer in bad moeten blijven om het er allemaal goed af te zweten. Anders past de nieuwe bikini niet meer. En die badpakken zien er echt niet uit.
|
