Meer weten over:
Vanmorgen bij licht de tent opgebroken en dan ontbijt in het restaurant. Epi weer met scrambled eggs en bacon. Dan is het wachten op de landcruisers die pas om kwart over 9 arriveren op de camping. Dan kan alle bagage ingeladen en gaan we richting Maun om de boodschappen aan te vullen. We lopen nog even naar een boekwinkel, maar het bomen- en plantenboekje dat Epi wilde hebben, is finished. Dan nog even naar een souvenirwinkel waar ik mijn eerste souveniertje koop: een set oorbelletjes voor 18 poula. Dan nog wat koekjes bij de supermarkt voor onderweg ingekocht en dan gaan we op pad richting Moremi. Een klein stukje asfalt en dan de bekende zandwegen op. Het lijkt hier wat groener. Nog voordat we het park inrijden zien we volop giraffen, olifanten en impala's. We lunchen bij de ingang van het park op de campsite onder het toezichthoudend oog van bavianen en hornbills. Dan weer verder want we hebben de verst weg gelegen campsite toegewezen gekregen. Het is dus een lange rit, maar we zien ontzettend veel wild en vaak ook van erg dichtbij.
Olifanten families met kleintjes. Soms is het voor mij wat t� close/close. Op redelijke afstand is het wat relaxeter toekijken.
We zijn nog voor donker bij ons kamp: het kamp van de bloedstollende verhalen van Monique waar de leeuwen 's nachts door het kamp lopen. 't Is een mooi plekje aan het water waar krekels net als klokjes klinken. We zetten de tenten toch maar 'gezellig' dicht bij elkaar en dan gaan we vis roosteren met aardappelpuree en sla. We hebben hier zelfs een wc-tent. Aan de horizon zien we de vuurgloed van een enorme bosbrand. Later blijkt er zo'n 1000 km2 te zijn afgebrand. Brandbestrijding doen ze alleen om residenties te beschermen met contrabranden.
