volvotwee

De Withbreadrace werd in 97-98 door 2.6 biljoen mensen in 177 landen bekeken. Hij begon op 21 September in Southampton en zou daar ook eindigen op 24 Mei 1998.

Southampton is sinds 89-90 de start en finish van de whitbreadrace. In 97-98 zouden tien boten starten van hetzelfde type. Ze zouden 31600 zeemijlen gaan varen, wat gelijk is aan 1,5 keer de wereld rond. Ook was er een record aan etappes. Er zouden voor het eerst negen gevaren worden.

- De eerste etappe ging van Southampton naar Kaapstad. Deze etappe zou gelijk de langste (namelijk 7350 zeemijlen) en zwaarste zijn. Er waren op dit stuk slechte weersomstandigheden. Kaapstad werd weer bezocht nadat het in 85-86 de laatste keer was geweest.

- Op 8 November werd de 2de etappe gestart. Van Kaapstad naar Fremantle, Australi�. De boten voeren hier erg zuidelijk en daardoor was de temperatuur voortduurend onder nul.

In de eerste twee etappes ging het de Nederlanders niet goed af. Door problemen met de navigatie en het maken van slecht keuzes en materi�le problemen had de boot zware tegenslagen en moest kapitein Hans Bouschotte plaats maken voor een nieuwe man: Roy Heiner.

- Heiner begon dus vanaf de 3e etappe die vna Fremantle naar Sydney ging. Het was een korte etappe, maar er waren betere resultaten. De boot werd vierde

- De vierde etappe was de kortste en daarin gebeurde niet veel. Het was van Sydney naar Aukland, Nieuw Zeeland. Die stad word al sinds het begin van het bestaan van de race bezocht.

- Etappe vijf starte op 31 Januari en ging naar S�o Sebasti�o, Brazili�. Hier ging het de boot zeer goed af. Ze werden tweede doordat ze, anders dan de andere boten ten oosten van de Falklands eilanden gingen en waar meer wind was. Twintig jaar geleden was het laatst dat S�o Sebasti�o bezocht werd.

- De race ging verder van S�o Sebsti�o naar Fort Lauderdale, Florida. De boot deed het goed totdat ze in een visnet terrecht kwamen en daarbij ook last hadden van een zieke bemanning... ze werden achtste.

- Na al het ongeluk wonnen de Nederlanders de zevende etappe. Deze ging van Fort Lauderdale naar Baltimore, ook USA. Weer kon de bemanning feest vieren want ze hadden weer een andere (en betere) route gekozen dan de rest van het veld.

- De een na laatste etappe ging van Baltimore naar La Rochelle, Frankrijk. Over de Atlantische oceaan dus. Het zou twee weken duren voordat iedereen hier aan kwam.

- De laatste etappe ging van La Rochelle weer terug naar Southampton. De winnaar was al bekend v��r de start. Namelijk de EF Language, maar voor de rest was het nog spannend.

De race is heel zwaar vor de bemanningsleden. Volgens sommigen net zo zwaar als het beklimmen van de Mount Everest. Vaak is het zo dat er op een boot maar 1 slaapzak en 1 tandenborstel aanwezig is. Dat doen ze om de boot zo licht mogelijk te houden. Ook elk overbodig schroefje wordt verwijderd en de bemanning mag geen persoonlijke bezittingen meenemen.
Douchen gaat niet aan boord en slapen wordt gewoon met de kleren aangedaan. Iedereen is daarom ook altijd heel blij als ze wer aan land zijn zodat ze kunnen douchen en normaal kunnen slapen.
Aan boord worden diensten gedraait, maar als het slecht weer is, word de rest ook uit hun bed gehaald.

De meeste bemanning vragen bedenken izch dan ook al vaak in de eerste etappe dat ze nooit meer mee willen doen. Maar toch komen ze vaak weer terug als ze gevraagd worden. Waarom? Omdat het een ongelofelijke uitdaging is en een fantastische ervaring.

Omdat de race zo zwaar is doen ook maar weinig vrouwen mee. Toch was er in 97-98 een boot die volledig uit vrouwen bestond... ze werden laatste