Horozla Köpegin Konusmasi

   Kurtlarin, kuslarin dilinden anlayan Hazret-i Süleyman aleyhisselama gelen bir adam yalvarir: - Ne olur ey Allah'in nebisi bana da hayvanlarin dilini ögret de ben de konustuklarindan anlayayim. Süleyman aleyhisselam izin vermez: - Olmaz, der. Sen onlarin konustuklarini dinlersen sabredemezsin. Arkasindaki hikmetleri düsünemezsin. Ne var ki adam israr eder. Süleyman aleyhisselam da adama hayvanlarin dilini ögretir. Sevinçle evine gelen adam çöplükteki köpekle horozun konusmalarini dinlemeye baslar. Bir ara köpekten $u sözleri duyar. Yanindaki horoza diyor ki: - Horoz kardes, sen arpayla da bugdayla da karnini doyurabilirsin. Biraz ötedeki taneleri yesen de ekmek kirintilarini bana biraksan olmaz mi, benim karnim çok açtir. Horoz su cevabi verir: - Sabret köpek kardes, yarin buraya aganin ölen esegini getirip birakacaklar, bolca et yer, karnini iyice doyurursun. Bunu duyan aga hemen kosar ahirdaki esegi alip pazarda satar. Kendi kendine söylenerek döner: - iyi ki hayvanlarin dilini ögrendim, yoksa esek elimde ölecekti. Ertesi gün yine kulak kabartir çöplükteki seslere. Köpek sitem etmektedir horoza: - Hani aganin esegi ölecekti de ben de bolca et yiyecektim ya? - Horoz cevap verir: - Aganin esegi öldü ölmesine de, satin alan zavallinin elinde öldü. Aga açgözlülük edip esegi satti.Ama üzülme, bu sefer aganin ati ölecek. Buraya getirip birakacaklar, bolca et yer karnini doyurursun. Aga yine hizla kalkar, ahira gidip ati alarak pazara götürüp satar. Dönerken de yine söylenir: - iyi ki hayvanlarin dilini ögrendim, yoksa at da elimde ölecekti. Gelip yine merakla kulak misafiri olur: Bu sefer köpek daha yüksek sesle sitem ediyor: - Horoz kardes, beni yine aldattin. Hani aganin ati ölecekti ya? - Aganin ati öldü ölmesine de, sattigi zavallinin elinde öldü. Üzülme der, bu sefer daha büyük bir ziyafete konacagiz hep birlikte. Köpek inanmaz. - Hadi hadi beni yine aldatiyorsun. Horoz kesin cevap verir: - Hayir, aldatma falan yok. Durum kesin. Çünkü der, bu sefer aganin kendisi ölecek, malina gelecek olan bu defa kendi canina gelecek. Arkasindan yemekler yapilip etler pisirilecek, artanini da bizlere dökecekler, ye yiyebildigin kadar. Aga bunu duyunca sasirir, saga sola kosusturmaya baslar, yok mu beni satin alacak biri, diye söylenir. Derken gece hastalanan aga sabaha çikmaz ölür. Arkasindan yapilan yemek, pisirilen etlerden artanlar çöplüge dökülür, uzun zaman hayvanlar ziyafete konmus olurlar. Bu sirada horoz söylenir: - insanlar, keske canima gelecek olan maalima gelsin, diyebilselerdi de hileye basvurmasalardi. Bunda da bir hayir vardir, diye düsünselerdi. Bunu diyemiyorlar maalesef. Sonra da mallarina gelen canlarina geliyor; ama pismanlik fayda vermiyor...