machtige Universele Verklaring van de Rechten van het Leven. Wie het heeft
gecomponeerd is niet bekend, maar ik verdenk de Schepper ervan dat Hij voor
de totstandkoming ervan al zijn liefdevolle invloed heeft aangewend. Een
mooier begin van de bijbel zou ik niet kunnen bedenken. Het slaat de Tien Geboden met vlag en wimpel en die zijn al zo geweldig.
He ik weet niet zoveel hoor. Maar soms lijkt dat wel zo. Dat komt omdat ik
een systeembouwer ben. Van alles wat ik lees onthou ik die dingen die voor
mezelf als puzzelstukjes fungeren voor wat ik van de wereld begrijp. En
dat zijn altijd vanzelf dingen die me erg boeien, en daardoor ook boeiend
voor anderen kunnen worden. De stukjes passen vaak, of ik maak ze passend.
Zo ontstaat een soort eenheid, en kan het lijken of ik veel weet. Maar dat
is schijn. Het zijn maar fracties, die gebruikt worden om een inzicht uit
te bouwen, te verdiepen, of zelfs door iets beters te vervangen. In
werkelijkheid zal ik nooit ergens deskundig in worden. Ik heb geen geduld
voor details. Het gaat me om eye-openers die het leven verrijken. Het
waarom boeit me, het hoe eigenlijk niet.
Nou, na deze abstracte uiteenzetting mijn concrete vraag. O wacht, eerst nog even iets opvallends dat je misschien leuk vindt om te weten. We
krijgen altijd veel post van niet gelovige kinderen. Maar de laatste tijd
krijgen we mailtjes binnen van kinderen die geen enkele christelijke achterban hebben, maar uitdrukkelijk verklaren kennis te willen maken met God. En dat vaak tegen de wil van papa, mama, broers en zusjes in. Iets heeft ze gepakt waarop hun eigen omgeving geen enkele invloed heeft. Hoe vind je dat? Autodidacte zelfgelovertjes! Ik heb er al twaalf verzameld. We leven inderdaad in bijzondere tijden. Een demonstratie van Jezus� woorden: de wind blaast waarheen hij wil, je hoort zijn geluid maar weet niet vanwaar hij komt en waar hij heen gaat Johannes 3. Jezus heeft het daarmee over de Geest van God die zijn eigen weg volgt onder de mensen.
Nu mijn vraag aan jou.
Die gaat over de in het algemeen meest gestelde vraag van onze tijd: waarom
laat God het allemaal gebeuren? Soms betreft het dan een oom die jong gaat
sterven of een moeder die door een ongeluk verlamd raakt. Maar soms het nieuws: een aardbeving of vulkaanuitbarsting of volkerenmoord of een kind
dat wordt misbruikt of vermoord. Er zijn miljoenen redenen te bedenken
om die vraag te stellen. Die vraag houdt stand omdat er nooit een afdoend antwoord op komt. En ook vervelend om te zeggen omdat elk antwoord bij voorbaat al geen kans krijgtomdat de vraag te sterk emotioneel geladen is. Gelovigen raken erdoor in grote verlegenheid en wanneer het henzelf betreft heffen zij soms boos hun vuist naar de hemel. Niet gelovigen worden kwaad op de gelovigen die zich overgeven aan zo�n wrede god, verwensen die nog eens, en bevestigen zichzelf daarna in hun eigen geloof dat God niet bestaat. Mijn vraag aan jou bestaat uit drie onderdelen:
1. Hoe komt het dat jij die vraag nooit aan mij hebt gesteld?
2. Heb je zelf een antwoord op die vraag?
3. Hoe verklaar jij dat die vraag zo centraal staat in onze tijd?
Honderd jaar geleden was hij er nauwelijks.
Ik ben benieuwd hoe jij dit ziet.
Groetjes,
Leo
