Hoi Leo,
op dit moment zit ik met mijn beide ouders in een chaletje op Terschelling. Volgende week moet ik weer naar school, maar de komende twee dagen mag ik nog 'genieten' van de rust (ofwel uitgestorvenheid) van Terschelling in de laatste dagen van augustus. Ik schrijf, ik leer bandenplakken, ik leer Italiaans (wie had gedacht dat ik ooit voor mijn lol een taal zou leren), en ik ben begonnen in In de ban van de ring. Ik heb de baan bij Kennisnet gekregen, en ben er zeer gelukkig mee. :D. In september wordt mijn eerste column geplaatst. Twee weken later de tweede. Zalig. Het begin zoeken van dit mailtje viel me een beetje zwaar. Ik had nog wel vragen, maar kon de juiste formulering niet helemaal vinden. Vervelend is dat, dat eem taal zoveel woorden heeft, maar toch niet helemaal de juiste. Ik geloof toch dat ik nu een aardig idee heb van wat ik ga schrijven, dus ik hoop dat het wat wordt. =D.
Ik snap het als je zegt dat ik niet te snel een beeld moet vormen naar de karakters die me wel aanstaan. Daaruit (en uit wat je voor de rest zei in dat stukje en het stukje eronder zei) maak ik ook een beetje op dat de Bijbel eigenlijk maar een opstapje naar God is. Eigenlijk is al het aardse slechts 'een opstapje' naar God, en is de enige die mij Hem echt kan leren kennen Hijzelf. Toch snap ik wel dat ik daarbij de hulp nodig hebt van mensen die Hem al beter kennen dan ikzelf, maar het is net alsof iedereen me daarbij wil helpen, behalve God zelf. Alsof je, zal ik maar zeggen, eerst een soort theorie-examen in theologie voor beginnende moet afleggen voordat je echt oog in oog met De Grote Theoloog mag komen te staan. Dat is een beetje zoals ik het voor me zie als ik na ga wat ik in de eerste bijbel heb gelezen en wat ik gewoon vaak hoor. Toch weet (of denk) ik wel dat God dat zo niet ziet en dat Hij mij wel degelijk wil helpen om Hem te vinden. Een beetje zoals het bij het dierengeluidenspel (hihi). Hij heeft zich wel verstopt, maar hoe beter je zoekt, hoe meer hints Hij je gaat geven waar hij zit). E�n van die aardse dingen die je helpen om God te vinden is de kerk. De kerk als organisme. Toen ik dat las klonk het eigenlijk heel vanzelfsprekend, en ik vroeg me af waarom het me dan toch een beetje niet-aanspreekt, en terwijl ik me dat aan het afvragen was kwam ik gedeeltelijk op een antwoord en gedeeltelijk op een onderwerp dat we nog niet echt aangeroerd hebben voor zover ik weet. Als iemand tegen mij is van 'de kerk' verteld komt er bij mij altijd een beeld naar boven van een groot gebouw, met torens, klokken, grote deuren, waarachter zich een fortuin aan kandelaars, schilderijen, van alles bevindt. Het gebouw 'kerk' is immens. Waarom? Je zegt zelf dat de nadruk ligt op het geloof, dat je met z'n allen gelooft, ik snap ook dat de mensen God willen eren door middel van, eehm... mooie dingen, maar waarom is dat? Wat moet God met al die schatten terwijl Hij boven een geweldige hemel heeft waar het eigenlijk allemaal vandaan komt. Water naar de zee dragen. In de wereld creperen er mensen van honger, dorst, er is oorlog, Gods mensen gaan ten onder, maar wij maken ons druk of God ons wel aardig genoeg vindt. Ik bedoel niet dat christenen zich drukker maken om het behoudt van een kerk dan om het behoudt van de mensheid, maar er wordt zoveel geld gepompt in het aanbidden van God met gewone, materialistische dingen... Ik vind het een beetje moeilijk uit te leggen, maar er zijn zoveel tekorten in de wereld, nu en die zijn er altijd geweest, vindt God het niet belangrijker dat die opgelost worden dan dat hij almaar 'cadeautjes' krijgt waar hij er al oneindig veel van heeft? Hij zal toch net zo tevreden zijn met een oprechte, mooie, plechtige enz. dienst in een bos, stuk heide, een schuur desnoods, of zie ik het helemaal verkeerd? Is zo'n groot, indrukwekkend gebouw een teken van liefde voor God, of is het gewoon een statussymbool voor het 'organisme Kerk' dat erin zit? God vraagt er op een gegeven moment ook om bijvoorbeeld een gouden ark, voor de stenen tafelen als ik het me goed herinner. Heeft dat te maken met die 'taal' die God met de mensheid moet spreken omdat wij Hem anders niet verstaan, of is er iets anders waardoor God veel waarde hecht aan kostbaarheden?
