SUSUZDU YÜZÜN

Bu ufukta bitiyor yüzün,

Ve başka bir gökyüzü başlıyor.

Komşu ellerle sarmalanıyorsun,

Yanıyorsun...

Ne kadar övülsen az,

Avazım çıktığı kadar susuyorum,

İsmindeki sesli harfleri.

Mayınlı bir gülümsemeyle,

Senin karasularında olmak.

Üstünde ilkbahar bir entari,

Sanki,

Yeniden,

Eski bir öyküye başlamak...

Yüzündeki o akşam kahvaltısı,

Sürgülerken özümü,

Ne kadarını sustuk, konuştuklarımızın ?