ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ

Είναι από τους εν ενεργεία ποδοσφαιριστές ο ...Μίστερ Τίτλος, καθώς έχει κατακτήσει τους περισσότερους από κάθε άλλον στην Ελλάδα (11). Ξεκίνησε την καριέρα του από την Αναγέννηση Κιάτου και στις 23/11/1986 έκανε ντεμπούτο στην Α' Εθνική με τη φανέλα της Βέροιας, ως επιλογή του Τέλη Μπατάκη. Στη συνέχεια (1991-'92) μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, με την οποία κατέκτησε 3 πρωταθλήματα, ενώ παράλληλα τη σεζόν 1993-'94 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 24 τέρματα (όσα και ο Κριστόφ Βαζέχα). Στον Ολυμπιακό πήγε το καλοκαίρι του 1994 και την πρώτη του χρονιά στους ερυθρόλευκους σημείωσε 16 γκολ. Το 1997 αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 23 γκόλ όπως και τις χρονιες 2000-2001 και 2001-2002 με 20 και 19 γκόλ αντίστοιχα.

Ο Αλέκος Αλεξανδρής έχει μείνει βαθιά χαραγμένος στις καρδιές των ¨Ερυθρόλευκων¨ οπαδών λόγο της πολύτιμης προσφοράς του στον Ολυμπιακό,Με τα πάμπολα γκόλ που έβαζε σχεδόν σε κάθε παιχνίδι,Τα πανέμορφα γυριστά του σούτ που κατέλειγαν στα δίχτυα τα οποία δεν θα τα ξεχάσει κανένας....                                 

Το...όπλο του Αλεξανδρή δεν ήταν μονο για το πρωτάθλημα ήταν και για τα ευρωπαϊκα σαλώνια. Την χρονια 2001-02 ειχε πετύχει 2 γκόλ . Το ένα εναντίων της Λιλ και το άλλο εναντίων της Λα Κορούνια για το Champions League.Την χρονια 2002-03 είχε πετύχει 1 γκόλ εναντίων της Μακάμπι πάλι για το Champions League.

Ο Αλεξανδρής είχε πετύχει και άλλα ευρωπαϊκα γκόλ.Οπως το ‘ψαλιδάκι’ που είχε βάλει εναντίων της Λίβερπουλ σε εκείνο το 2-2 στο ΟΑΚΑ οπως και το γκόλ με τον Αγιαξ 1-0 το 1999 σε μιά ιστορική νίκη για τον Ολυμπιακό!!

Ο Αλέκος Αλεξανδρής εχει φτάσει στις  380 συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα και βρίσκεται στο Top 10 του πίνακα των σκόρερ, όλων των εποχών. Στα 33 του χρόνια αποτελεσε την πλέον αξιόπιστη λύση στην επίθεση του Ολυμπιακού .Εκλεισε τη δεκαετη παρουσία στο Θρύλο έχοντας σημειώσει 127 γκόλ στο πρωτάθλημα (τρίτος σκόρερ όλων των εποχών),43 στο Κύπελλο και 8 στην Ευρώπη.

 Ήταν διεθνής με την Εθνική ομάδα των ανδρών με την οποία έφτασε και στην τελκή φάση του παγκοσμίου κυπέλλου 1994  της Αμερικής. Επίσεις με την εθνική Ελλάδος είχε σημείωσει 10 γκολ.. Τώρα (2004-05) αγωνίζεται στην ομάδα της Καλλιθέας στην οποία έχει πετύχει 3 γκόλ μέχρι στιγμής.  

Αλέκος Αλεξανδρής

(Αφιέρωμα απο το περιοδικό ¨ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ¨)

Εκτελούσε με το δεξί ,με το αριστερό,με σούτ,με κεφαλιά ,με βολ πλανέ,με μυτάκι,με το...καλάμι,με το γόνατο,με ότι μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νούς.Το ρεπερτόριο του ήταν πολύ πλούσιο,περιείχε τα πάντα και μπορούσε να ικανοποιήσει  και τον πιο απαιτητικό πελάτη.Βλέπετε ,δεν μιλάμε για όποιον και όποιον,αλλά για έναν απο τους κορυφαίους...δολοφόνους στην ιστορία του Ολυμπιακού.Μιλάμε για τον Αλέξη Αλεξανδρή.Ο ¨ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ¨θέλοντας να τιμήσει αυτόν τον σπουδαίο επιθετικό ,σας παρουσιάζει ένα σπέσιαλ αφιέρωμα χωρισμένο σε δύο μέρη για τη μυθική καριέρα αυτού του μεγάλου ποδοσφαιριστή.Τις μικρές και μεγάλες στιγμές του,τα γεγονότα που επηρέασαν την ποροία του πρός τη δόξα και τον οδήγησαν στην κορυφή του ποδοσφαιρικού Ολύμπου...

Κιάτο 1968

Ξετυλίγοντας το κουβάρι της ιστορίας πάμε αρκετά χρόνια πίσω.Στο φθινόπωρο του 1968.Είναι 21 Οκτωβρίου όταν στο Κιάτο γεννιέται ένα παιδί για τις ποδοσφαιρικές ικανότητες του οποίου πολλά χρόνια αργότερα θα μιλάει όλη η Ελλάδα.Ένα παιδί που ανακαλύπτει γρήγορα τον κόσμο του ποδοσφαίρου και από τα πρώτα του βήματα ελκύεται αφάνταστα από τη στρογγυλή θεά.Όταν , μάλιστα ,στα εννέα του ξεκινά να παίζει ποδόσφαιρο,παθαίνουν όλοι πλάκα.Ακόμα όμως δεν έχουν δεί τίποτα...

Η Αναγέννηση και ο Πέλοπας

Τον καιρό που όλοι μιλάνε για το παιδί θαύμα ,την περιοχή του Κίατου...χτενίζουν για ανεύρεση ταλέντων οι υπεύθυνοι του Πέλοπα Κιάτου, που εκείνο το καιρό μετείχε στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής .Ο Αλέξης μπαίνει στο μάτι τους ,επιλέγεται και αρχίζει να κάνει τα δικά του,να τρελαίνει κόσμο.Κάποια στιγμή,όμως,γίνεται απόσχιση λόγω οικονομικών προβλημάτων.Οι υπεύθυνοι της Ακαδημίας του Πέλοπα ακολουθούν τη δικαστική οδό.Πηγαίνουν στο πρωτοδικείο και παίρνουν την άδεια για τη δημιουργία της Αναγέννησης ,η οποία ξεκινά να παίζει στην Τρίτη κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος.

Η προφητεία και ο Θρύλος

Στα 13 του είναι ήδη ένας παίχτης για τον οποίο μιλά όλος ο κορινθιακός κόλπος.Είναι τόσο καλός που ο τότε πρόεδρος της Αναγέννησης ,Παναγιώτης Μπαζέλης,του λέει μπροστά σε όλον τον κόσμο : ¨Αγόρι μου ,εσύ θα φοράς τη φανέλα του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ελλάδας ¨.

Ηγέτης και Πρωταθλητής

Ο νεαρός Αλέξης σκοράρει ακατάπαυστα ,φτιάχνει πολλά γκόλ και η Αναγέννηση πάει από νίκη σε νίκη. Κατακτά μάλιστα ,το ένα πρωτάθλημα μετά το άλλο.Σε διάστημα τριών ετών από την τρίτη κατηγορία ,η ομάδα με τ’ασπρα και κόκκινα (αυτά είναι τα χρώματα της Αναγέννησης), μεταπηδά στην ελίτ κατηγορία του νομού,την πρώτη.Ενδιάμεσα ο Αλεξανδρής πανηγυρίζει 30 με 40 γκόλ τη χρονιά . Το καλύτερό του, όμως, το σημειώνει  εναντίων του Ποσειδώνα όταν στο 89^ο λεπτό –κι ενώ η ομάδα του χάνει 1-0- αυτός δέχεται την μπάλα στη μεσαία γραμμή,αποφεύγει με περίτεχνες προσποιήσεις όποιον βρίσκει μπροστά του και κάνει το 1-1.Αυτό το γκόλ έχει μείνει αξέχαστο ,ακόμα μιλάνε γι’αυτο στο Νομό Κορινθίας.

Στη ¨βασίλισσα του Βορρά¨

Τ’όνομα του έχει αρχίσει να ξεπερνά τα σύνορα του νομού Κορινθίας .Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 1986 ,όταν δέχεται προσκλήσεις από την εθνική Παίδων και Νέων.Παράλληλα έχει αρχίσει να γυαλίζει στα μάτια διάφορων ομάδων της πρώτης εθνικής κατηγορίας .Σε αυτήν που έχει κάνει το περισσότερο μπάμ,όμως, είναι μία ¨βασίλισσα¨ αυτή του Βορρά,η Βέροια.

¨Εάν μέχρι τα Χριστούγεννα δέν παίξει βασικός ,τότε θα σας δώσουμε τα λεφτά πίσω¨, λένε οι διοικούντες την Αναγέννηση Κιάτου όταν πραγματοποιούν τις διαπραγματεύσεις με τους Βεροιώτες για την μετακίνηση του Αλεξανδρή στη μακεδονική πόλη.Δεν χρειάστηκε να φτάσουμε στα Χριστούγεννα.Διότι τον Οκτώβριο κάνει το ντεπούτο στο πρωτάθλημα της πρώτης εθνκής σ’ενα μάτς με τον Απόλλωνα.Αυτό είναι .Το νερό μπαίνει για τα καλά στο αυλάκι.Όλοι αρχίζουν να μιλάνε για τον νεαρό επιθετικό της Βέροιας, που χρόνο με το χρόνο βελτιώνει τις ατομικές του επιδώσεις ,φτάνοντας στην αποκορύφωση την περίοδο 1989/90.Έχοντας πραγματοποιήσει εκπληχτικές εμφανίσεις φτάνει τα 21 γκόλ,αριθμός ρεκόρ με την φανέλα της Βέροιας.

Ο δρόμος για την Αθήνα

Με τη Βέροια πετυχαίνει το ένα γκόλ μετά το άλλο,έχει φτάσει συνολικά τα 16 όταν δέχεται τη μεγαλύτερη πρόκληση μέχρι εκείνη τη στιγμή στη ζωή του.Τον καλεί το εθνικό μας συγκρότημα για να πάρει μέρος στο φιλικό παιχνίδι με το Μαρόκο που διεξάγεται στις 17 Μαρτίου του 1991.Το ντεπούτο με το εθνόσημο στο στήθος ,στέφεται με απόλυτη επιτυχία.Ένα ακόμα μεγάλο βήμα στην καριέρα ενός τεράστιου παίχτη πραγματοποιείται.

Είναι πράγματι μεγάλο ,όχι όμως το μεγαλύτερο.Διότι το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς ,θα κάνει ακόμα ένα μεγάλο βήμα προς την κορυφή.Ώς ένας από τους πιο πολλά υποσχόμενους ποδοσφαιριστές έχει γίνει το μήλον της έριδος για τις μεγάλες ομάδες.Αυτή που δείχνει να τον θέλει περισσότερο εκείνη τη δεδομένη στιγμή ,πάντως,είναι η Άεκ.Πράγματι,κατηφορίζει στη Νέα Φιλαδέλφεια για να φορέσει την κιτρινόμαυρη φανέλα.Τα πάει καλά.Τόσο καλά που κάποια στιγμή γίνεται κορυφαίος σκόρερ στην Ελλάδα.Είναι την περίοδο 1993/94 ,όταν με 24 τέρματα παίρνει το χρυσό παπούτσι.Την ίδια χρονοιά πετυχαίνει και άλλα δύο σπουδαία επιτεύγματα.Είναι Μάιος του 1994 ,όταν καταφέρνει να πετύχει το πρώτο του γκόλ με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδας , ενώ συμπεριλαμβάνεται από τον τότε ομοσπονδιακό τεχνικό, Αλκέτα Παναγούλια,στην 22άδα για την μεγαλύτερη περιπέτεια στην Ιστορία της εθνικής μας,το Μουντιάλ της Αμερικής.

Στο λιμάνι που αγαπά

Έχει κάνει ήδη πολλά.Ήδη θεωρείται ένας από τους μεγάλους επιθετικούς του ελληνικού ποδοσφαίρου.Δεν τα έχει κάνει όλα όμως.Βλέπετε ,όνειρό του από μικρό παιδί και στόχος του από τότε που έγινε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής,είναι να παίξει για τη μεγάλη του αγάπη ,τον Ολυμπιακό.

Είναι Ιούλιος του 1994 ,όταν εκπνέει το συμβόλαιο του με την Αεκ.Την ίδια εποχή ο Ολυμπιακός πραγματοποιεί δύο ηχηρές μεταγραφές από το εξωτερικό.Βάζει στο ρόστερ του τον Μουντιαλικό Ρασίντ Γεκινί και τον Ίλια Ίβιτς.Θα έλεγε κανείς ότι η δική του μεταγραφή περνάει κάπως σε δεύτερη μοίρα.Όμως ,θα αποδείξει στην ποροία ότι η δική του είναι τελικά μία από τις σπουδαιότερες που έκανε στην Ιστορία του ο Ολυμπιακός.

Στις 24 Αυγούστου του 1994 κάνει το ντεπούτο του.Μπαίνει αλλαγή στη θέση του Ρασίντ Γεκινί σ’ενα μάτς με τη Δόξα στη Δράμα,ενώ πετυχαίνει τα πρώτα του (δύο) γκόλ με την ερυθρόλευκη φανέλα στο 7-1 επί της Καβάλας (30/10/94)

Θ’ακολουθήσουν και άλλες μεγάλες στιγμές.Αρνητικές και θετικές.Για παράδειγμα στο μάτς με τη Μαρσέιγ στη Μασσαλία ,το Σεπτέβρη του 1994 , θα γίνει το επίκεντρο των αρνητικών κριτικών γιατί είχε παρεμποδίσει τον Μπατίστα να ολοκληρώσει μία φανταστική ενέργεια.Και μερικούς μήνες αργότερα,θ’ακούσει τα...μπινελίκια της ζωής του διότι χάνει πέναλτι στο 90^ο λεπτό του επαναληπτικού αγώνα κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό.

Χατ τρίκ,καρέ και φιέστα

Οι αρνητικές κριτικές συνεχίζονται και την επόμενη περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Ολυμπιακός αποτυγχάνει για ακόμα νία φορά να φτάσει στην κορυφή.Το καλοκαίρι του 1996,όμως ξεκινάει μία νέα προσπάθεια.Ο Αλεξανδρής γίνεται σημαιοφόρος της ,καταφέρνει να είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής και στο τέλος να πανηγυρίσει μαζί με τους συμπαίκτες του την επιστροφή του Ολυμπιακού στη φυσική του θέση.Στο πρώτο απο τα επτά σερί πρωταθλήματα ο Αλεξανδρής έχει τεράστια συμμετοχή. Πετυχαίνει 23 γκόλ , γεγονός που του επιτρέπει να πάρει τον τίτλο του κορυφαίου σκόρερ.

Αυτή η καταπληχτική χρονιά για τον Αλεξανδρή ολοκληρώνεται με τη μοναδική φιέστα που γίνεται στο στάδιο Καραϊσκάκη για να εορταστεί η επιστροφή του Ολυμπιακού στο θρόνο του.Βρισκόμαστε πέντε μέρες πρίν φύγει ο Μάης του 1997,αλλά στην ουσία στο ξεκίνημα μιας μεγάλης καριέρας...

...Συνεχίζεται

Συνεντεύξεις :

Πάμε όπως το 2001 !!!

Αλέκος Αλεξανδρής και Λουτσιάνο μιλούν στη «SportDay»
 για το 1-4 και... συμβουλεύουν τους «ερυθρόλευκους»              Του Γιάννη Θειακού

Μόλις έγινε γνωστό το όνομα του Μπριάκου για το ντέρμπι της Κυριακής, οι περισσότεροι ανέτρεξαν στη μνήμη τους για να θυμηθούν πότε στο παρελθόν ο Ηπειρώτης ρέφερι είχε σφυρίξει ντέρμπι «αιωνίων».
Μπορεί για το πρωτάθλημα το κυριακάτικο ντέρμπι να είναι το πρώτο που θα σφυρίξει, όμως ο συγκεκριμένος ρέφερι ήταν ο διαιτητής στον εκτός έδρας θρίαμβο με 1-4 των «ερυθρολεύκων» για το Κύπελλο. 21 Μαρτίου του 2001, μετά το 1-1 του ΟΑΚΑ ο Ολυμπιακός πηγαίνει στη Λεωφόρο με την πλάτη στον τοίχο και με μοναδικό στόχο την πρόκριση!
Οι δυσκολίες πολλές όμως, εκείνο το βράδυ έμελλε να  μείνει χαραγμένο στη μνήμη όλων των φίλων του Ολυμπιακού και να γίνει σύνθημα στα χείλη των οπαδών του. Η ομάδα του Τάκη Λεμονή παίρνει ιστορική πρόκριση συντρίβοντας τους «πράσινους», αναγκάζοντας τον ήρεμο μέχρι τότε τεχνικό του Ολυμπιακού να πανηγυρίσει έξαλλα! Σκόρερ οι Ζιοβάνι, Γεωργάτος, Αλεξανδρής και ο Λουτσιάνο. Οι δύο πρώτοι θα είναι «παρόντες» και την Κυριακή με την ελπίδα να ζήσουν ανάλογες στιγμές. Οι δύο άλλοι, Αλεξανδρής και Λουτσιάνο, συνεχίζουν τα ποδοσφαιρικά τους κατορθώματα με άλλες φανέλες και κάτω από άλλη στέγη, όμως όσα κι αν περάσουν, όσα κι αν ζήσουν στην πολύχρονη καριέρα τους, εκείνο το βράδυ δεν πρόκειται να το λησμονήσουν.
«Θυμάμαι ότι θέλαμε πολύ εκείνο το βράδυ να φύγουμε νικητές. Ολη την εβδομάδα στου Ρέντη συζητούσαμε για το ματς και “φτιαχνόμασταν” μεταξύ μας, αφού ο Παναθηναϊκός επέστρεφε στη φυσική του έδρα τη Λεωφόρο και μία δική μας επιτυχία σε εκείνο το γήπεδο είχε μεγαλύτερη αξία», θυμάται ο Αλέκος Αλεξανδρής. «Βγαίνοντας για ζέσταμα και βλέποντας το πέταλο κόκκινο από τους οπαδούς μας η ψυχολογία μας ανέβηκε στα ύψη! Απόψε δεν χάνουμε με τίποτα. Το ξεκίνημα ήταν μαγικό, ανοίγω το σκορ στο 5ο λεπτό έπειτα από μαγική πάσα του «Λούτσι» και λίγο αργότερα η οβίδα του Λουτσιάνο από το 45 μέτρα γκρέμισε τα όνειρα του Παναθηναϊκού. Εκείνο το βράδυ εξελίχθηκε σε μαρτύριο για τους γηπεδούχους. Το 1-4 ήρθε φυσιολογικά και δικαίως ο κόσμος την επόμενη ημέρα μας έβγαζε το καπέλο». Τι συμβουλεύει όμως ο πρώην αρχηγός των «ερυθρολεύκων» τους παίκτες του Ολυμπιακού; «Τα πράγματα είναι απλά, πας, κερδίζεις και τους παίρνεις το πρωτάθλημα μέσα στο σπίτι τους. Αλλωστε οι μεγάλοι παίκτες γι' αυτά τα ματς ζούν! Το κίνητρο για τη νίκη είναι διπλό, αφού όλοι και όλα την Κυριακή το βράδυ θα είναι εναντίον τους. Το μόνο που τους απομένει είναι να παίξουν μπάλα και να αποδείξουν ότι είναι οι καλύτεροι»! Ο Αλέκος θυμάται και τον χαρακτηριστικό τρόπο που πανηγύρισαν μετά το εύστοχο πέναλτι του Γεωργάτου.«Δεν είχαμε συνεννοηθεί, μας βγήκε αυθόρμητα, αφού εκείνη τη στιγμή είχαμε σφραγίσει την πρόκριση». Συμβουλές από ένα γεννημένο νικητή, τον παίκτη που πρόλαβε να σηκώσει 10 πρωταθλήματα! 
«Ηταν ένα σημαντικό παιχνίδι, καθώς η πρόκριση εκείνο το βράδυ ισοδυναμούσε με τελικό λόγω του ονόματος του αντιπάλου. Αυτό που θυμάμαι περισσότερο δεν ήταν το γκολ-φάουλ που πέτυχα, όσο η ασίστ που έδωσα στον Αλέκο! Φυσικά όλοι ακόμη και σήμερα μου μιλάνε για εκείνο το γκολ που σημείωσα, όμως εγώ ξεχώρισα την πάσα μου από την οποία προήλθε το πρώτο τέρμα», κάπως έτσι θυμάται ο Λουτσιάνο το θρίαμβο της ομάδας του Πειραιά.
«Αυτή η νίκη και το τελικό σκορ απογείωσε την ψυχολογία μας και μας έκανε υπερήφανους. Την Κυριακή πρέπει οι παίκτες του Ολυμπιακού να παίξουν αυτό που μπορούν και σε συνδυασμό με την εμπειρία τους, είναι ικανοί να πετύχουν κάτι ανάλογο. Το αποτέλεσμα στο κυριακάτικο ντέρμπι θα κρίνει τον τίτλο».
Οσο για τον περιβόητο τρόπο πανηγυρισμού στο τρίτο γκολ, ο Βραζιλιάνος άσος θυμάται. «Δεν είχαμε προγραμματίσει κάτι, απλά στο μυαλό μας ήρθε η σκηνή με τον Λυμπερόπουλο μέσα στο ΟΑΚΑ, με αποτέλεσμα χωρίς καμία προσυνεννόηση να κάνουμε ακριβώς το ίδιο όλοι οι παίκτες μαζί»!