ajx-tels

"Ajax 2 - Telstar, tot de meest bekrompen mensen horen zij die alles regisseren"

Ongetwijfeld de meest interessante wedstrijd van de kwartfinale in de Amstelcup was die tussen het tweede elftal van het almachtige kroost en de sympathieke witte leeuwen van Telstar. Menig objectief voetballiefhebber had dan ook vol goede moed de weg naar het 'stadion' gevonden, alwaar reeds van kilometers afstand de lange rijen met garnalen bij de ingang te zien waren. De lengte van de rij beloofde niet veel goeds, echter de wachttijd viel mee en zo kon na een grondige fouillering (*kuch*) snel het vak van dienst worden bevolkt. Snel werd een spandoek opgehangen met een tekst gericht op onze vrienden van 'die andere club' en werden er mooie plaatsjes uitgezocht. Uitgezocht inderdaad, want aan vaste plaatsen doen alleen theaters, gevangenissen en luchtvaartmaatschappijen.

Na een kleine 30 minuten wachten werd dan eindelijk begonnen met de hoofdact van de avond, Ajax 2 tegen Telstar. Het almachtige kroost, wat nog steeds aantreed in dezelfde foute kleurencombinatie van het echte (en oudste) Ajax (uit Oegstgeest), begon de wedstrijd slapjes en wie zouden de witte leeuwen zijn om daar niet aan mee te doen. Holwijn, duidelijk ge�mponeerd door de omgeving, kon geen bal goed raken en verloor menigmaal een duel.

Al snel bleek dat deze wedstrijd daadwerkelijk in een theater werd gespeeld. Telstar theaterpubliek moest en zou op de plekken zitten die op hun kaartjes stonden. Na veel heen en weer gewauwel zaten deze blauwe meeuwen dan eindelijk. Maar de plaatsen mochten toch niet zo bekoren kennelijk, want nog geen 10 minuten later verdwenen ze, na wat snerende opmerkingen, weer naar andere plaatsjes. Kennelijk was daar meer brood gestrooid voor ze. Menig kenner keek dan ook niet vreemd op dat deze figuren nog geen 6 minuten na afloop van Ajax 2 tegen Telstar alweer met Ajax sjaaltjes en mutsen op rondliepen. Zo blijkt maar weer, ook Telstar heeft zijn successupporters. Volgende keer vanaf de 2e naar beneden flikkeren?

De zonen van de almachtige probeerden ondertussen combinerend en combinerend de opgeworpen muur van Telstar te doorbreken, maar slechts een enkele keer werd het echt gevaarlijk. De witte leeuwen probeerden ondertussen om via de counter succesvol te worden, maar ook deze aanvallen strandden meestal vroegtijdig. Toch waren het de witte leeuwen die de beste kanden hadden, maar benutten; neuh......
Zo verliep de 1e helft voorspoedig, de almachtige kant strooide met passes met een accuratie waarvan de gemiddelde voetballiefhebber eng wordt en de witte leeuwen die probeerden wat ze konden. Met hard spel bereikten de witte leeuwen in ieder geval een hoop en werd de mangel uit de Ajax aanval gehaald. Menig objectief voetballiefhebber moedigde dan ook zijn favorieten stevig aan. Iets dat echter niet door iedereen begrepen werd, want slechts een klein deel van de aanwezige garnalen zong mee. De rest mag volgende keer pas een stadion betreden na een flinke zangles van Leidse Kees.

Na een 45 minuten en nog wat floot de, tot ieders verbazing, redelijk leidende regisseur Koopman af voor de rust. Een rust die bij Ajax op een merkwaardige manier gevuld wordt. Niet zo zeer de voetballertjes die op doel schieten, dat was best lachwekkend van tijd tot tijd, maar meer de figuren die (naar later bleek) t-shirt met een noodgang het publiek in bliezen met een drukpistool. Menig kakkerlak ging dan ook uit zijn bol bij het zien van zoveel vrijgevigheid. Het lijkt wel of deze mensen geen geld meer kunnen betalen voor normale kleren. Verder liepen er de gehele rust een paar boeren op het veld constant in de grond te prikken. Deze boeren, die waarschijnlijk een paar mud aardappels gepoot hebben op het veld, keerden onverrichterzake weer naar huis.....Schijnbaar willen zelfs aardappelen niet groeien op het veld in de ArenA. Na zo'n 15 minuten werd de martelgang, die het kijken naar het schouwspel zeker was, be�indigd en keerden de 2 ploegen weer terug op het bij elkaar geknipt en geplakte knollentuintje.

Telstar en Ajax gingen weer door waar ze gebleven waren, de ��n op inzet, de ander op techniek. Al gauw besloot beijer dan ook te wisselen en Holwijn van het veld te halen. Holwijn, die totaal niet in de wedstrijd zat, wedr vervangen door Stuy. Menig objectief voetballiefhebber vroeg zich dan ook af of deze wissel wel zo'n succes zou zijn. Dat bleek zo te zijn, want opeens kon Tevreden opstomen om zo de bal panklaar te leggen voor Ten Heuvel. Deze schoot raak en zo kwamen de witte leeuwen op voorsprong. Jaaaaaaaaaaa, de tactiek was geslaagd!!! Achterin de nul en hopen op een doelpunt...
Maar wat deed die vent daar met z'n vlag, zo'n man die eigenlijk in een psychiatrische inrichting moet zitten, maar door de KNVB wordt ingehuurd om de vlag te hanteren. Die kwal keurt um af! Kennelijk verwart hij verdedigers met aanvallers, meneer is zeker blind ofzo. Een striemend fluitconcert was het gevolg, in de eerste plaats natuurlijk richting Koopman want die had het nooit, maar dan ook nooit moeten overnemen.
Koopman deed het wel, en was daarmee ongewild (?) de aanstichter van het boosaardige sprookje van 7 februari. Nog geen 5 minuten later geeft de beste man een indirecte vrijetrap die normaal nooit gegeven zou worden. 9 van de 10 keer wordt er niet eens gefloten bij een terugspeelbal, maar nu wel. Toeval? Nee, menig voetballiefhebber vond van niet. De reserves van het Almachtige kroost lieten deze kans natuurlijk niet lopen en op een, zij het zeer fraaie manier, werd het 1-0 voor Ajax door Culina.

Telstar was in de war na deze opgelopen klappen en ging slechter spelen. De tegenstellingen waren te snel achter elkaar geweest. De gifbeker moest echter nog wel ffkes helemaal leeggedronken worden. Ajax scoorde namelijk na een paar minuten de 2-0 van Pienaar, die op het randje buitenspel stond en nog geen minuut daarna de 3-0 van Seedorf die zich knap vrij speelde en beheerst de bal tussen de benen van Dorus heen schoof...

Het op een perfide wijze bij elkaar gescharrelde theaterpubliek bij het zien van zoveel geregisseerde mazzel. Deze heethoofdjes moesten dan ook gedoofd worden en zo gooide een enkele welwillende Telstarsupporter een meter bier over de rand van het vak naar beneden. Dit werd met een vriendelijk gezwaai van beneden af beantwoord.

Telstar had het na deze telleurstellingen niet meer en zakte verder en verder weg. Regisseur Koopman regelde de verdere mooie afloop van de wedstrijd. Menig liefhebber begon het ineens te dagen dat de Almachtige club uit Amsterdam nog een gat op de begroting had een paar jaar terug. Nu ineens werd het helder waar dit gaatje in de begroting vandaan kwam. Verliezen van Telstar is natuurlijk slechter voor de aandelen dan een dubbele boekhouding en wie zou de KNVB zijn om niet mee te werken. Jaaa, aardige jongens daar in Zeist, ze zouden hun eigen konijnen nog dood knuffelen.
De wedstrijd, naja, strijd (...) ging, zoals het volgens de wetten van de tragedie moet, als een nachtkaars uit. Ajax had het wel gezien en begon een beetje showvoetbal te laten zien en de witte leeuwen hoefden al niet meer.

Gelukkig maakte de regisseur van dienst na 93 minuten een einde aan deze slechte B-film en keerde menig witte leeuw liefhebber met een kwaad, treurig maar vooral genaaid gevoel naar huis. Verwacht niet dat deze film in de bioscoop komt, slechts een enkele wanhopige videotheek zal hem verhuren, want dit is er eentje die eigenlijk nooit gemaakt had mogen worden.

Skippy (eist dat Koopman a.s. vrijdag in Almelo feestelijk ge�xecuteerd wordt)