Nederland is qua water heel wat gewend. Toch lijken de meeste voetbalvelden in het land hier niet echt op berekend te zijn. De velden van Elistha echter wel! Dit bleek wel weer op zondag 25 februari. Voor de dames stond er weer een thuiswedstrijd op het programma. Fortissimo was de gast. Na een nachtje oer-Hollands plensweer ging de om half 1 geplande wedstrijd dan ook gewoon door. Maar goed ook, want de dames hebben dit jaar een lange competitie.
Stadion de Pas druppelde (letterlijk en figuurlijk) tegen de klok van 12 weer vol. Na de mooie overwinning op de Treffers werd er een hoop van ze verwacht. Maar we weten ook, een wedstrijd na een mooie overwinning is altijd lastig! En daar stonden we dan weer, om half 1. Sommigen maar de halve nacht geslapen (zoals gewoonlijk) en anderen (Leonne...) helemaal niet geslapen. Maar... het belangrijkste: we stonden er toch maar weer!!!
Zoals ik net al zei, de wedstrijd na een goeie wedstrijd is altijd lastig. Daar komt ook nog bij dat het de wedstrijd na de carnaval was en dat doet pijn! Eigenlijk zit ik hier nu excuses te zoeken waardoor er slecht begonnen werd aan de wedstrijd, maar natuurlijk zullen we dit als eerste bij onszelf moeten zoeken. Ondanks een slechte start van de oranje kant, werd het wel 1-0. Ik mocht het doelpunt op eigen naam zetten. Helaas bleef het hier deze helft bij, maar het spel was dan ook niet om over naar huis te schrijven (geloof me, daar zitten ze thuis echt niet op te wachten).
In de rust was het dan ook trainer Rob die ons op scherp zette. Er moest beter gespeeld worden, anders zouden we nog dure punten kunnen laten liggen. Dat was natuurlijk niet de bedoeling. De tweede helft werd er echter wederom slap gestart. Gelukkig kwam er later verbetering in... dat wierp haar vruchten af toen Celie netjes de 2-0 binnenschoot. Ikzelf verprutste nog een penalty en dat leerde mij de ongeschreven regel dat je een zelf verkregen penalty nooit moet nemen. Maar goed dat we Leo hebben en dat zij mijn foutje iets later goed maakte met het prachtig binnenschieten van een vrije trap.
Op de een of andere manier gaan we pas beter spelen als de druk van de ketel is... Jammer, maar laten we zo zeggen: de punten zijn weer in Elst gebleven en daar gaat het om!! Volgende week mogen we uit naar Jonge Kracht, maar eens kijken hoe jong en vooral, hoe sterk, hun kracht is!
Tot dan!! Groetjes,
Laura