| Dinsdag 27 januari: Nou vandaag moest ik om half 9 in het Clara ziekenhuis zijn voor de slikfoto...nu ben ik zo'n type die alles leest waar haar naam op staat. Dus toen de dame aan de balie ff wegliep las ik op het briefje voor de r�ntgen : controle 6 wkn. na ok. maagbandje. Evt. opspuiten... dus ik dacht okey daar gaan we dan... Na mijn minder prettige (zeg maar gerust klote) ervaring in het zuiderziekenhuis gevraagd of Ruud mee mocht en dat mocht. Hij heeft heerlijk gezeten en mooi mee zitten kijken op een monitor. Ik kwam binnen bovenlijf ontkleed, mocht plaats nemen op de tafel met mijn voetjes tegen het plankje. De tafel werd gekanteld en ik kwam te staan. De arts keek eerst hoe het er allemaal uitzag en het zag er allemaal heel goed uit, er zat wel een beetje lucht in mijn maag zei hij en dat merkten we later ook wel. Ik kreeg een bekertje met een melkachtige substantie erin en ik mocht een slok nemen en toen de arts ja zei mocht ik het doorslikken. Op de monitor kon je zien dat het met groot gemak door mijn bandje liep. Toen zei hij, over het algemeen verdoven we niet maar omdat dit je eerste keer is verdoof ik het wel. Dat voelde ik dus bijna niet...maar daar was ik wel blij mee Ook vertelde hij dat hij voor de zekerheid een lange naald zou nemen omdat hij niet wist hoe diep mijn reservoirtje zat...Hij had een spuit met 10 CC inhoud en daaraan een slangetje en daaraan de naald. Daar komt het prikje zei hij, maar dat voelde ik dus niet...wat ik wel voelde was dat hij tegen mijn reservoirtje kwam, dat deed geen pijn, maar ik voelde van binnen een druk op het moment dat hij in het reservoirtje prikte... Ik keek naar mijn buik en zag dat hij de spuit "leegde" en toen hij halverwege was voelde ik het rond mijn maag dat was een heel vreemd gevoel. Hij keek me aan en ze ik doe de spuit even hier hoor (onder de band van mijn broek) waarop ik zei Dat mag wel hoor... Ik geloof dat hij er 7-8 CC in had zitten, toen mocht ik wat drinken maar DUHU, dat liep dus niet weg en ik moest een boer laten (dat was dus de lucht die we eerder op de r�ntgen in mijn maag zagen zitten) hij haalde er wat uit en het liep weg... Na nog een keer iets erin gedaan te hebben en er nog iets uitgehaald te hebben zei hij nee ik zet hem weer terug want ik vond hem net mooi doorlopen. Toen mocht ik mij weer aankleden en vroeg ik nog op de valreep aan de zuster hoeveel er nu eigenlijk in mijn bandje zat...oh zei ze ik zal het zo even aan de dokter vragen... Toen kwam ze terug en zei 4 CC mevrouw. Zo zei ik dat is nogal wat...maar ik geloof dat zij dat wel vaker meemaakt want ze deelde mijn verbazing niet... Morgen mag ik wonder boven wonder naar Dr. van der Harst. Ik had een afspraak staan op 3 februari en kreeg van de week een brief dat ik niet op 3 maar op 11 februari mocht komen. Ik heb toen een beetje boos het ziekenhuis opgebeld en gezegd dat ik daar eigenlijk helemaal niet over te spreken was... Mij was namelijk verteld dat je met 6 weken voor nacontrole bij de chirurg moest zijn en dit was in mijn geval al bijna 8 weken, met het verzetten van deze afspraak (wat normaal gesproken geen probleem zou zijn) werd het ineens bijna 10 weken. Dit verschil vond ik TE groot...6 of 10 weken. Daarbij moet ik met 12 weken weer naar Ra-Medical , ik vond dat niet echt opschieten. Nu mag ik dus morgen om 10 voor half 12, mij benieuwen..... Uiteraard houd ik jullie op de hoogte... Groetjes Elisa |
 |