| Dinsdag 13 juli: Eindelijk weer een update in mijn dagboek!!!!! We zijn eindelijk een keer HEEERLIJK op vakantie geweest...er waren wel wat minpuntjes maar over het geheel genomen was onze vakantie een groot succes. We willen weer. We zijn op dinsdag ochtend om 8 uur weggebracht door Marin een hele goede vriend van ons, die zich gedurende onze afwezigheid over onze auto heeft ontfermd. We kwamen ZEER RUIM op tijd aan op Rotterdam Airport dus het was lekker rustig bij de incheck balie (nu is het sowieso niet echt druk op Rotterdam dus dat scheelt). Bij het inchecken gevraagd of we nog een voorkeur op konden geven voor wat betreft de plaatsen, eigenlijk was alles al voorgeboekt maar we konden nog wel opgeven dat Esmeralda graag bij een raampje wilde zitten, dit was geen probleem. Na het inchecken afscheid genomen van onze chauffeur (hihi) en toen zijn we naar boven gegaan naar het Horizon restaurant. Weer een voordeel van een kleine luchthaven je hoeft niet meteen door de paspoortcontrole. Ruud zijn ome Theo had beloofd ons te komen uitzwaaien en ja hoor hij was er samen met zijn vrouw Jannie. Lekker ff zitten kletsen en geprobeerd Ruben een hart onder de riem te steken. Die wilde eigenlijk helemaal niet vliegen want hij vond het vreselijk eng. We hadden uit voorzorg valium gekregen van de huisarts en dat dus ook gewoon meegenomen. Toen de oproep kwam voor onze vlucht afscheid genomen van Theo en Jannie (haha) en door de eerste paspoort controle. Toen we daardoorheen waren, Ben ik met Ruben naar beneden naar de toiletten gegaan om hem zijn pilletje te geven. Toen door de tweede controle vlug nog even zwaaien naar Theo en Jannie. Daar hebben we nog even moeten wachten en toen was het dan eindelijk zo ver, we mochten "boarden". We kwamen in het vliegtuig en mochten aan de andere kant van het toestel naar onze stoel gaan zoeken... WOW BEENRUIMTE!!!! We hadden plaatsen bij de nooduitgang, dat is relaxed!!! De mensen achter mij en de kids waren aan het klagen dat het best wel krap was we hebben daar nog heerlijk om lopen dollen ik vond het namelijk wel meevallen hoe krap het was hahaha. Nou en toen kwam het hoor...ik moest van rij wisselen want de kinderen mogen dus niet bij de nooduitgang zitten!!!!! En je raadt natuurlijk al met welke mensen ik moest ruilen? JA HOOR met de mensen achter mij!!! Nu vond ikhet helemaal niet erg dat ik moest ruilen van plaats, maar wat ik wel irritant vond is dat ze daar dan best rekening mee mogen houden tijdens het inchecken... En Ruud die eikel die zat dus gewoon de hele vlucht prinsheerlijk met zijn poten gestrekt want die zat nog wel heerlijk ruim... Overigens was de rij waar ik met kinderen zat nu niet eens zo heel erg krap, je had er eigenlijk alleen last van op het moment dat je ging zitten. Als je dan eenmaal zat, zat het wel goed. Nou toen begon het allemaal wel heel eng te worden vond Ruben, hij heeft niet gehuild, maar was daar niet ver vandaan. Esmeralda vond het ook wel eng worden toen het vliegtuig eenmaal ging rijden, dus heb ik tot we in de lucht waren hand in hand gezeten met mijn keuteltjes. Toen we eenmaal van de grond waren keer Ruben mij aan met een blik van : WAS DAT HET NOU? HEB IK ME DAAR ZO DRUK OVER GEMAAKT? En hij vond het helemaal geweldig! Weer een zorg minder. Achter ons zat een hele leuke vent, Roel die zat constant te dollen met Esmeralda, op een gegeven ogenblik trok hij zelfs haar staartje eruit hahaha. Hij zat met zijn vrouw en zoon in het vliegtuig en de zoon had een gameboy, Ruben ook dus er werd wild spelletjes uitgewisseld. Ondanks het feit dat ze best wel druk waren heb ik geen kind aan ze gehad. Wel heb ik Ruud geregeld vervloekt omdat HIJ lekker ruim zat en ik maar net in de stoel pastte THANK GOD VOOR MIJN BANDJE!!! Anders had ik toch mooi een probleem gehad... Toen we eenmaal geland waren waren we door Roel al gewaarschuwd dat het er bloedverziekend heet zou zijn en dat was geen overbodige waarschuwing, want hoewel je er vanuit gaat dat het er warmer is dan in dat kikkerlandje waar we net vandaan kwamen, is het toch echt wel een enorm verschil!!! Vliegtuig uit busje in stukkie rijden en dan het luchthaven complex in. Naar boven met een roltrap en je dan klaar maken voor een aardig poosje wachten. Eerst voor een visum, dan voor de paspoort controle. Nou alles gehad? dan mag je gaan kijken op het groooote bord op welke bagageband je koffers binnen komen. Uiteraard op de laatste haha. Ruud pakt een karretje en ik vang de koffers op. JA daar ligt de eerste!!! En daar de tweede!!! Ok dat ging snel, nu de derde nog....... Hmm Ruud? Ik zie steeds dezelfde koffers voorbij komen, maar onze derde ligt er mooi niet bij hoor! Nou ja wat kun je anders doen dan wachten? Inderdaad WACHTEN! Dus dat deden we dan ook maar. Ik begon hem al aardig te knijpen, want hoewel we wel zo bijdehand waren geweest om schoon ondergoed en onze toilettassen in de hand bagage te doen. Hebben we nooit gedacht aan het spreiden van alle kleding over de drie koffers...en de koffer waar we dus nu op aan het wachten waren was de koffer van Essie en mij..... En ja hoor na dik een half uur wachten kwam daar dan eindelijk onze derde koffer. JIPPIEEEEEEE!!!!! Nou dan weer heerlijk naar buiten, lekker hoor...WARM!!! Dan mag je dus gaan zoeken naar iemand met een bordje van Sunrise...JA DAAR!!! De dame in kwestie verwees ons door naar een standje waar ook weer sunrise boven stond, en de jongemand aldaar verwees ons naar ons busje. Dat zat al aardig vol en de chauffeur maakte nog een grapje door Essie's arm te pakken en net te doen of hij haar bij de koffers wilde leggen. Je snapt het al dit viel niet in goede aarde, met mijn kleine meissie al huilend op mijn arm ben ik in de bus gestapt bevolgd door Ruud en Ruben. We bleken de laatste te zijn waar ze op zaten te wachten. Onze host voor de rit vertelde ons dat ook de turken zelf het wel heeeel erg warm vonden deze periode en we vreesden het ergste voor ons verblijf. De man probeerde wat grapjes te maken over de duur van de rit maar ik was eigenlijk de enige die het doorhad maar ook pas toen hij vertelde hoe lang de rit zou duren naar ons hotel toe hij had het namelijk over 8 uur en ik wist uit betrouwbare bron dat dat niet meer dan twee uur kon zijn, want dan zat je in Alanya. Toen ik begon te lachen moest hij ook lachen en vertelde hij hoelang het werkelijk ging duren anderhalf uur en we zouden na een uur een stop maken van een kwartier. Dat was mooi want dan kon ruud nog ff wat flesjes water halen want we zaten het zo'n beetje te besterven in dat busje met airco. Na een rit van inderdaad anderhalf uur en een pauze van een kwartier kwamen we aan bij ons hotel. We werden ontvangen door een vriendelijke dame met een mandje met daarin Turkish Delight, heerlijk spul overigens. En dan door naar de receptie. Daar werden we verrast door de persoon die van het hele gezelschap blijkbaar het beste engels sprak maar nog amper te verstaan was. Vreselijk irritant, maar je doet het er maar mee. Bleek ineens dat we borg moesten betalen voor de kamersleutel pas (10 euro) en dat we een kluisje konden huren (1 euro per dag), vreemde zaken die nu eenmaal zo zijn daar doe je niets aan, maar dat zijn toch dingen die je graag van te voren weet, toch? Nou alles gehad dan de koffers pakken en naar de kamer maar... Okey dat is wel lachen dus, de koffers worden naar je kamer gebracht. En als je ze dus hebt neergezet mag je ze niet meer pakken haha. Nou dan maar naar boven toe YES liften!!! En er stapt een vriendelijke turkse jongeman bij ons in de lift, die onderweg was naar onze kamer om de kluis te activeren. Nee dan de kamer echt helemaal PERFECT!!! De kamer van de kinderen word van de onze gescheiden door een schuifdeur een halletje �n onze kamer deur, die indien nodig zelfs nog op slot kan! Kluisje is uitgelegd en ik ga lekker op mijn gemakkie de koffers leeghalen en de kasten inruimen. Daarna gaan we lekker een hapje eten het is inmiddels half 8 / 8 uur. Daar begon het dus al met foutgaan. Ik had zo'n 2 weken voordat we hierheen kwamen mijn bandje strakker laten zetten en heb er NOOIT bij stilgestaan dat we twee weken later op vakantie gingen. Conclusie de maaltijd die ik net gegeten had kwam er net zo snel weer uit, gedeeltelijk. En dat bleek, acteraf, niet de laatste keer die eerste week. Als we dan gegeten hebben en het complex een beetje willen gaan verkennen is het buiten al donker dat is dus rond een uur of 9 al. De volgende dag gaan we lekker zwemmen en dat bevalt heeeeel erg goed. Het water is maar heel even koud, maar dat is echt maar heel even, ff wennen. Daarna is het heerlijk. We waren er al achtergekomen dat we voor Esmeralda haar zwemvleugeltjes waren vergeten dus die heeft ruud gehaald in het winkeltje van het hotel en toen hoppekeeeee zwemmen!!!!! Dit is leuk mama!!! Ja dat vind mama ook. En papa en Ruben toch wel... Groetjes Elisa |
 |
 |