| Zaterdag 6 december
: Al lekker vroeg staat er weer een andere dame aan mijn bed die me verteld bij de operatie aanwezig te zijn geweest�zij luistert met een stethoscoop op mijn buik en blijkt daaraan af te kunnen leiden hoe mijn gehele algehele toestand is. Ze meld mij ook dat als alles goed gaat ik misschien morgen naar huis mag. WAT morgen al? Ik weet niet of ik daar wel zo blij mee ben. De nachtzuster die er nog is haalt mijn infuus eraf, maar laat het locje nog even zitten. De verpleegster komt vragen of ik mezelf wil wassen of dat ik wil douchen of dat ik een waskom op bed wil. Ik vertel haar dat ik me nog steeds heel erg duizelig voel en me niet in staat zie om me te gaan wassen of te gaan douchen� Niet al te lang daarna komt er een laborante bloedprikken� Dan komt de voedingsassistente en ik heb best wel trek� Wat zal ik krijgen? GETVER�Havermoutpap en nog warm ook� Nou Elies, kom op beetje suiker erin anders is het helemaal niet te kanen en proberen. YUGHHH dit krijg ik met alle goeie wil van de wereld niet weg. Snel water drinken wat is dit vies. Als later de voedingsassistente komt vraagt ze of ik wat anders wil, ik zeg als je voor mij een kop bouillon hebt ben ik helemaal blij, wil je er twee dan? Vraagt ze�graag� Hoe je DAT dan weg krijgt is MIJ weer een raadsel, zegt ze als ze de bouillon komt brengen, wat DIT krijg IK dus niet weg. Er gebeurde niet veel die ochtend ik heb veel geslapen dat was wel lekker met mijn walkman op� Later kreeg ik een glas appelsap wat kan DAT heerlijk zijn zeg� nog een glas bouillon erbij�heerlijk. Toen het bezoek uur was om 14:00 uur vroeg ik aan de zuster of ik met Ruud even een stukje mocht lopen op de gang. Ja tuurlijk mag dat zei ze ga maar lekker hoor. Dat was inderdaad lekker gelijk ff naar de WC gegaan dat was al een genot op zich haha iedere keer die PO is ook niks hoor. Na een minuut of 10 had ik het wel weer gezien en gingen we weer terug naar de rest van mijn bezoek; de kids en mijn broer. Tijdens dit bezoekuur werd de vrouw die tegenover mij lag naar de IC overgeplaatst het Kalium gehalte in haar bloed was te hoog, hierdoor kun je hartritmestoornissen krijgen en zelfs een hartstilstand. Dus moet ze naar de IC om daar het kalium weer goed te krijgen. Om 15:00 uur was het bezoekuur over en werd het weer rustig. Weer lekker muziek luisteren en wegdommelen. En dan eten�nou ja eten� Uiteraard kwam ze weer met havermoutpap op de proppen�neem maar weer mee hoor. Kreeg weer lekker twee glazen bouillon. Maar ik heb het niet moeilijk of zo ik heb geen honger dat valt me alweer mee. Tegen 17:45 uur ga ik mijn bedje uit, ik ga naar het toilet en lekker op de gang lopen�wachten op mijn bezoek. Ik sta te kletsen op de gang met een vrouwtje�zie ik ineens een bekend gezicht die in mij ook iets herkend� Dus gaan we samen spitten�blijkt dat we met elkaar op streetdance hebben gezeten. Geinig hoor kleine wereld zo zie je maar weer. Daar gaat de lift open en daar komen mijn kindjes�stomverbaasde bekkies mama uit bed!!! Als we dan op zaal zijn en lekker rustig aan het kletsen zijn horen we ineens een gegeit op die gang� Ik denk oh god nu gaan we het krijgen en ja hoor daar waren ze Janny en Marianne. Lotgenoten van het eerste uur whahahahaha. Ze hadden al grappen lopen maken of er rolstoelen waren omdat het anders misschien te ver lopen was�en ja hoor daar kwamen ze: Marianne in de rolstoel en Janny erachter�helemaal in een deuk allebei� EN WIJ DUS OOK� Ja en dan ga je het krijgen he? De buikinspectie hahaha Marianne schrok van de biggetjes roze kleur van mijn buik en dacht dat ik zo heftig reageerde op jodium, maar ik kon haar geruststellen het desinfecteer middel wat ze tegenwoordig gebruiken is gewoon zo roze. Hihi. Het hele verhaal verteld en ze hingen aan mijn lippen want zelf moeten ze het allemaal nog mee gaan maken�dus geen detail word achtergehouden. De ene vraag na de andere en gelukkig wist ik op vrijwel alles een antwoord dat scheelde weer. Lekkere douchegel en bodymilk gehad met een monstertje lekker hoor. Later komen ook Petra en Dylan nog even gezellig langs. Ik vertel het hele spul dan gelijk maar dat ik misschien morgen al naar huis mag. Na het bezoek word de mevrouw die naar de IC was verplaatst weer teruggereden op zaal wat is dat een geruststelling. Daarna heb ik nog even met Angela gebeld. Leuk gesprek en ze herinnert mij er nog even aan dat vanavond Idols begint. Dus om 21:00 uur staat mijn tv aan. Om 21:30 uur is ie alweer uit� Ik heb een dip en moet heel erg huilen maar dat kan niet want dat doet zeer, dus ik probeer niet al teveel te snikken maar de tranen stromen over mijn wangen. Ik kan het niet stoppen het blijft komen en telkens als ik denk dat het gestopt is komt het weer. Ik mis iedereen zo en voel me op zijn oud hollands gezegd KLOTE! Morgen naar huis? Ja graag, want ik mis iedereen zo heel erg� Nee liever niet, want ik heb nog zoveel pijn en ik moet nog zo wennen aan dat ding in mijn lijf� Dan word ik rond een uur of 22:30 gespot door de zuster die ff bij me komt staan. Gaat het wel? Ja het gaat wel maar ik ben het gewoon ff helemaal zat allemaal. Je wil naar huis he? Ja en Nee. Ja vanwege mijn gezinnetje Nee vanwege de pijn en de onzekerheid. Maar het gaat toch goed? Ja dat wel. Je bent niet meer misselijk na het eten? Nee daar heb ik geen last van. Nou dan denk ik dat je morgen wel naar huis mag hoor en niets is zo lekker als in je eigen bedje liggen. Ze wrijft even over mijn arm en zegt meid het komt allemaal wel goed hoor, he? Probeer maar lekker wat te slapen. Morgen weer een nieuwe dag. Dat had ik ff nodig een paar simpele aardige woorden. Heb nog wel ff liggen snotteren daarna maar het grote verdriet was er een beetje af. Ik heb die nacht echt heerlijk geslapen, ben ��n keer wakker geweest om naar het toilet te gaan. Groetjes Elisa |
 |
 |
 |