• Instellingen
• Extra fotoruimte

• Bericht plaatsen
• Bericht wijzigen
• Bericht verwijderen

• Reactie verwijderen

• Mailinglist

• Foto plaatsen
• Foto wijzigen
• Foto verwijderen

• Chatbox

• Export

• Uitloggen

Exporteer alle berichten en reacties

Hieronder vind je alle berichten en reacties.
Het eerste bericht staat bovenaan, gevolgd door de eerste reactie daarop. Selecteer de tekst en sleep die naar je favoriete tekstverwerker.

Eddie (Utrecht, 4 Nov 2004 22:09 uur)
2 days to go

We are packed and ready, the weather is turning bad and we're ready for an adventure. Let's go, yippeeee. Photo's at <a href="www.geocities.com/eddievdk02/">photo</a>

Eddie (Lima, 9 Nov 2004 01:55 uur)
Peru, Lima - dag 1

Hallo allemaal,

Hier een kort berichtje uit Lima.
Op dag 2 blijkt dat deze email nooit verstuurd is. Onderstaand dus een verslag van dag 1.

Na een spannende en vermoeiende reis hebben we net onze eerste maaltijd in Lima gegeten: bij de Pizza Hut....
Op Schiphol aangekomen konden we alleen tot aan madrid boarden, ook de bagage moesten we in Madrid ophalen. Er was een probleem met de vlucht naar Lima. Eenmaal in Madrid aangekomen bleek dat de vlucht volledig overboekt was. Gelukkig konden we een stoel krijgen (voor Femke) . We moesten toen met al onze bagage (inclusief de zakmessen) door de douane naar de gate om te kijken of we daar misschien een tweede ticket konden krijgen. En daar stonden al heel veel anderen te wachten ook te hopen op een vrijgekomen stoel. Na een klein uur wachten werd mijn naam omgeroepen en bleek dat we op de valreep allebei mee konden in het vliegtuig naar Lima (pech voor veel anderen, er konden maar 4 extra mensen mee). En Eddie..... die mocht business class vliegen! We zaten dus niet bij elkaar, maar dat was geen probleem. Eddie heeft mooi uitzicht over de Amazone en de Andes gehad (ik zat precies boven de vleugel dus kon niets zien), de eerste sneeuw heeft hij al gezien.
Morgen gaan we verder Lima bekijken, waarschijnlijk ook paragliden (kijken) boven de kliffen van Lima.

Verder dus niets meegemaakt, over een paar dagen zullen we weer wat van ons laten horen.

Groeten! http://www.geocities.com/eddievdk02/samerica
Femke en Eddie

PS Stephan en Yadyra, alsnog bedankt voor het wegbrengen naar Schiphol

Dad (9 Nov 2004 04:59 uur)
Flores is het elite wyk van Lima, maar dat heb je waarschynlyk al gemerkt?
Ik ging er 's avonds heen dansen

Wordt Chavin en/of Huaraz nog bezocht?

Dad.

Ilse (9 Nov 2004 11:31 uur)
He Fem en Eddie!!
Wat leuk om zo snel al een bericht van jullie te ontvangen! En meteen zulke goede berichten!! Ondanks de stress in Madrid, toch maar mooi business class vliegen en genieten van een prachtig uitzicht!! Geniet ervan, niet teveel mailen hoor! liefs, Ilse. (het is inderdaad koud geworden hier )

Guido en Ingeborg (10 Nov 2004 21:20 uur)
Wow, wat een goed voorbereide reis. Wat leuk om zo jullie reis te kunnen volgen.

Geniet ervan!

Eddie (Lima, 9 Nov 2004 20:57 uur)
Dag 2

Vanochtend zijn we naar een prima hostel verhuisd in Lima. Daarna daar het strand gegaan om te KIJKEN bij het paragliden. Het bleek een prima locatie te zijn en perfecte omstandigheden. Na wat geklets met de eigenaar van Peru Fly heeft Eddie een paraglider gehuurd en is hij de lucht ingegaan! Hij heeft ruim een uur boven het strand en Lima gevolgen, heel vreemd om te paragliden boven/naast wolkenkrabbers. En wat een toeval: het GIN team (merk van de paraglider van Eddie thuis) kwam in die tijd ook daar. Het is een internationaal team dat nieuwe materialen uitprobeert. Het was het acro(batiek) team, we hebben dus hele spectaculaire dingen kunnen zien. (Eddie vanuit de lucht). Voor de rest hebben we Lima ontdekt en zijn we begonnen met het genieten (en verbranden.... bij een heerlijke temperatuur van ongeveer 25 graden).

Voor de komende 9 dagen hebben we inmiddels een plan gemaakt.

Dad (11 Nov 2004 15:27 uur)
Last so far day 2?
Going to see Chavin (and Huaraz)?
Having fun?
Hasta luego i vaya con Dios.

silvie (12 Nov 2004 10:46 uur)
Ha Femke en Eddie, wat leuk om te lezen wat jullie allemaal doen!
Eddie hoeft zelfs niet af te kicken van z'n surfverslaving...
De afgelopen week is het hier best koud geweest (altijd leuk om te horen als je op vakantie bent), overdag zo'n 8 graden en 's avonds 3 graden! Het gaat volgende week nog kouder worden, bah. Gisteravond hebben jullie het jaarlijkse kinderevenement gemist, Sint Maarten. Volgens mij waren alle kinderen van heel Utrecht verzameld op het pleintje. Een groot vuur en een groep vaders met pyromaan-achtige trekjes. Gelukkig ging ik net op tijd naar Vera en Mark was niet thuis want we hadden niet één snoepje in huis voor die arme zieltjes. Nou ja, dat was eigenlijk het hoogtepunt van de week...
Veel plezier en ik kijk uit naar de volgende berichten,
Groetjes van Silvie.

Eddie (Ica, 11 Nov 2004 22:44 uur)
Pisco en Ica

Inmiddels zitten we in Ica. We zijn met de bus van Lima naar Pisco gereisd, een tocht van ongeveer 4 uur door een woestijnlandschap. Enorm droog (er valt bijna nooit regen). Via Pisco zijn we naar Paracas gegaan waar we in een heel rustig hostel hebben geslapen, het was een soort woonhuis dat deels als hostel in gebruik was. Vandaar zijn we naar de Islas Balletas gegaan (ook wel de arme Galapagos genoemd) om allerlei soorten vogels, zeeleeuwen, pinguins en dolfijnen te zien. Daarna een tocht door de woestijn gemaakt om o.a. flamingo´s te zien, en de condor. Verder heerlijke verse vis gegeten in de plaatselijke haven. Een mooie tocht met heel mooi landschap. Vervolgens weer in de bus gestapt om naar Ica te gaan waar we rond 18.30u aankwamen.

In Ica zijn we naar Huachina (of zoiets) gegaan om te sandboarden! Erg gaaf. We werden met een 4-persoons dunebuggy door de woestijn rondgereden. Het ging erg snel en op en neer, links en rechts. Maar goed dat we "gordels" aanhadden. Boven op enkele zandheuvels/bergen kregen we een sandboard onder onze voeten en naar beneden maar! Moeilijker dan snowboarden, vooral de bochten. Van boven tot onder zaten we onder het zand, lekker met die zonnebrandcreme erbij.

Verder gaat het leven hier prima Ons spaans gaat elke dag beter en we kunnen al hele gesprekken in het Spaans voeren. Dat moet ook, want na Lima spreekt hier niemand engels meer. (Femke kreeg een compliment vandaag voor haar Spaans......, en Eddie voor zijn sandboarding van de local proffie). Er is hier op elke hoek van de straat een internet winkel (voor 40 cent per uur) dus we zullen binnenkort weer wat schrijven.

Groet,
Eddie en Femke

PS Dad, we are not going to see Chavin or Huaraz, next stop is Nazca.

elly (12 Nov 2004 21:05 uur)
In de paar dagen dat jullie nu in Z.-Amerika zijn hebben jullie al heel wat ervaringen opgedaan, he?! Hebben jullie je al een idee kunnen vormen over de aard van de Peruaanse bevolking? Vriendelijk denk ik, of niet?

Zoals jullie al begrepen zullen hebben begint het hier al behoorlijk te herfsten. Vandaag moest ik in Garderen zijn (diep in het Gelderse dus) en heb een heel stuk gereden tussen witte weilanden, wit van de vorst wel te verstaan, zelfs vanmorgen was het nog onder nul daar! Wel een prachtig gezicht met de opkomende zon erboven, maar de zonnebrandcreme hebben we toch maar even weggelegd!
Blijf genieten!
Liefs.

Eddie (Arequipa, 13 Nov 2004 14:21 uur)
Een paar foto´s

http://www.geocities.com/eddievdk02/samerica

ankie (14 Nov 2004 06:31 uur)
geweldig die foto's..zo leuk jullie daar relaxed te zien..ook heel leuk die foto met de ondergaande zon.....fijn om zo op de hoogte te blijven van wat jullie aan het doen zijn..
thank you
lots of love en plezier

liesbeth (14 Nov 2004 13:47 uur)
ik vind het toch wel heel bijzonder om over zo'n grote afstand jullie belevenissen te volgen. Zo te zien vermaken jullie je wel ! Heel veel plezier en ik hoop dat jullie heel veel moois zullen zien, maar eigenlijk twijfel ik daar niet aan . groeten en tot een volgende keer.

johan en elly (14 Nov 2004 14:04 uur)
Jullie foto's geven ons weer een feest van herkenning van onze reis door Bolivia, Chili en Peru een paar maanden geleden. De kustweg in Lima langs de (koude) oceaan bijvoorbeeld, waar we ook hebben gereden van en naar het vliegveld.

We houden ons aanbevolen voor foto's van condors in de Colca canyon!

Groeten en veel , heel veel succes met de reis.

Monique & Rodney & Kas (14 Nov 2004 14:14 uur)
Jullie foto's zijn als gewoonlijk weer heel erg jaloersmakend...!!! Leuk dat we jullie op deze manier kunnen volgen. Nog veel plezier!
De groetjes.

Dad Dick (15 Nov 2004 14:54 uur)
ha!!! ik zag die vogel by Nazca weer eens van de lucht, leuk.
I take it that you are too busy to write past day 2?
Have fun and where ever you go, there you are!
LOVE!!

Marjolein en Paul (15 Nov 2004 16:44 uur)
Hoi Femke en Eddie,
gisteren van je vader dit adres gekregen zodat we jullie kunnen volgen! heb nu toch nog even tijd genoeg! Volgende week uitgerekende datum (23-11) voor tweede kindje. Spannend dus.
Hoop dat alles goed met jullie gaat. begreep dat jullie nu ruim een week onderweg zijn. Wat een geweldige reis zullen jullie tegemoet gaan! Heel veel plezier en geniet ervan. Dat laatste zal ongetwijfeld lukken!
Veel groeten van ons en van Sophie!

Jochem (15 Nov 2004 17:33 uur)
Klasse deze website! Femke, bedankt nog voor je mail; Monique en ik zijn net terug uit Java/Bali, was super. Volgend jaar waarschijnlijk weer Azie, tenzij jullie foto's ons overtuigen.... (hoewel we Argentinie al kennen natuurlijk). Adios muchachos!

Eddie (Cusco, 17 Nov 2004 16:43 uur)
Het echte Zuid-Amerika!

Zoals jullie op de foto´s hebben kunnen zien, zijn Eddie en ik over de Nazca lijnen gevlogen, in een klein 4-persoons Cessna vliegtuig. De lijnen waren kleiner en dus moeilijker te zien vanuit de lucht dan verwacht, maar nog steeds erg mooi en indrukwekkend. En dat ondanks de opkomende misselijkheid, want de piloot maaktallerlei bochten zodat je de lijnen zo goed mogelijk kan zien! In Nazca hebben we de bus naar Arequipa genomen, een tocht van circa 8 uur waar we om circa 01.00u in Arequipa aankwamen. Daar hebben we wat mooie dingen bezocht ,zoals het Santa Catalina klooster. En daar ook is Femke ziek geworden, waarschijnlijk van een kopje thee. De tweede dag in Arequipa hebben we zo´n beetje de heel dag in het hotel doorgebracht, om de buik van Femke rust te gunnen. ´s Ochtends zijn we nog wel met een colectivo ( de busjes van de locals) naar een mooi uitzichtpunt over Arequipa geweest. DE rust hielp echter niet veel, de volgende ochtend was de buik van Femke nog steeds drama. En dat terwijl we op het punt stonden een tweedaagse tocht naar de Colca Canyon te maken waarbij we over 5000m hoogte heen moesten.... met een verblijf op 3600m. De stoppers dus maar gepakt, die werkten voor een dag, maar de volgende ochtend in Chivay, in de Colca Canyon, was het nog steeds niet beter. En inmiddels al twee dagen alleen een heel klein beetje rijst gegeten. De eerste kilo´s zijn er dus wel af. Gelukkig hadden we een hele leuke en goede gids en een leuke groep (toevallig alleen Spanjaarden..) die Femke met raad en daad bijstonden. Van hun heeft zij nog sterkere stoppers en vitaminen en mineralen gekregen. Deze lijken nu te werken, vandaag heeft Femke voor het eerst weer een beetje normaal kunnen eten. De Colca Canyon zelf was erg mooi, het is een prachtige vallei met typische Peruaanse dorpjes. Aan het eind van de vallei is Cruz del Condor, waar je de prachtige Condor´s kan spotten. Gelukkig hebben wij er 2 kunnen zien, eentje van heel dichtbij. Echt prachtig! Na een helse bustocht van circa 5 uur over dirt roads, kwamen we om 18.00u weer aan in Arequipa. Daar kregen we een telefoontje dat we direct naar het reisbureautje moesten komen want er was iets mis met onze vliegtickets naar Cusco voor de volgende dag. Eenmaal daar aangekomen bleek dat de vliegtuigmaatschappij waar we mee zouden vliegen, een week eerder failliet was gegaan. En dat de vluchten bij de andere maatschappij voor de volgende dag allemaal vol zaten. Uiteindelijk konden we twee business class tickets voor 90 dollar elk kopen. Dat betekende rondrennen om dollars te pinnen, om de tickets te kopen en dat allemaal binnen 1 uur want alles sluit om 19.30u. Uiteindelijk is het gelukt, maar eenmaal op het vliegveld vandaag aangekomen bleek er helemaal geen business class te bestaan, lijkt dus op een echte ripp-off voor ons. Hopelijk kunnen we het geld terugkrijgen van het reisbureau in Nederland. Verder zijn onze hotels al een aantal keer gewisseld, reserveren hier kennen ze wel, maar je moet niet staan te kijken als je opeens ergens anders terecht komt dan verwacht.
Alles wat je dus leest in de Lonely Planet over wijzigende plannen, diarree, etc., is echt waar. In elk geval voor ons de afgelopen dagen. Toch slagen we erin te blijven genieten, en passen we ons al aardig aan aan de Zuid-amerikaanse manier van leven. De mensen hier zijn echt zo ontzettend vriendelijk en behulpzaam, wat een verschil met Nederland. Dat voelt voor ons allebei echt heel erg goed. Wel is het toch redelijk vermoeiend, vooral omdat alles in het Spaans gaat, of in slecht Engels, maar ons Spaans is inmiddels vaak beter dan hun Engels. En vooral Femke moet nog beter leren te ontspannen, and just lo tet go... Maar dat is nog niet gemakkelijk als je buik zo ontzettend protesteert, we allebei een beetje last hebben van hoogteziekte en de plannen steeds blijven wijzigen. Maar we genieten echt zo ontzettend veel, van de mensen, de natuur en de cultuur!
Nu gaan we ons voorbereiden op het lopen van de Inca trail, in 4 dagen 42 km afleggen op een hoogte van tussen de 3600 en 4200m. We zullen dus een tijdje uit de lucht zijn, maar zullen daarna weer verslag uitbrengen en hopelijk weer enkele foto´s uploaden.
Groeten!

Dad Dick (18 Nov 2004 00:00 uur)
Een prima verslag!!
At least you were warned about the S-A style of bookings, travel and hotels, so it would not have come as a total surprise? Lovely to see that you (also) enjoy the locals, but don't take your eye off your stuff, there are bad apples in every society.
Good luck and fun on the trail, looking forward to hear from you (from M.P.?)
Love and fun.

[email protected] (20 Nov 2004 13:45 uur)
Hello backpackers,

Omdat onze pc een tijdje uit de lucht is geweest, waarschijnlijk in verband met een virus, konden wij jullie niet eerder berichten. Vandaar een late reactie. Inmiddels hebben wij jullie site met veel plezier gelezen. Volgens mij hebben jullie the time of your life. Wij zullen met veel belangstelling jullie berichten volgen. Voor Femke beterschap en geniet er samen van.
Rob en Tineke

Eddie (Cusco, 23 Nov 2004 22:44 uur)
Inca trail

De Inca trail.
Wat moeten we ervan zeggen? Zeker een ervaring om niet te vergeten. We zijn door alle stadia van gelukkig, bang, verdrietig, opgelucht en moe gegaan.
Op dag 1 vertrokken we met een bus naar het startpunt, kilometer 82 van de inca trail. Aanezien we redelijk laat aankwamen, zijn we maar meteen daar met de eerste lunch begonnen. We waren met een groep van 10 mensen die de inca trail gingen lopen, en nog eens 7 dragers voor de equipment zoals tent, eten, etc., een kok en 2 gidsen. Daarna zijn we met de eerste 11 kilometer begonnen, een wandeling over/door glooiend landschap, goed te doen. We startten met een klein beetje regen, maar al gauw brak de zon door. Op de campite aangekomen hebben we wat gegeten en zijn we allemaal vroeg naar bed gegaan.
Op dag 2 werden we om 6.00u gewekt met een coca thee voor de hoogte, we waren inmiddels op een hoogte van 2800m. Deze dag moesten we over de hoogste bergpas van de tocht, te weten 4200m hoogte. Vanaf de eerste minuut wandelen betekent dit stijgen, stijgen en nog eens stijgen. En dat in de regen die ´s nachts begonnen was. En eigenlijk ging dat heel erg goed. Eddie werd wel wat moe (en chagrijnig), maar we gingen echt goed en snel omhoog. Vanwege het slechte weer zouden we na ongeveer de helft van de beklimming warme thee krijgen, maar op het afgesproken plek was er niemand van onze dragers of gidsen te zien. Na een tijdje in de ijzige kou te hebben gewacht, zijn we maar verder gegaan. Later bleek dat een meisje van onze groep ernstige last van hoogteziekte had gekregen en moest afdalen. Dat had de gidsen en dragers opgehouden. Op ongeveer 4000m hoogte kreeg Femke opeens last van de hoogte en bijna wilde zij weer afdalen. Gelukkig was er een andere gids in de buurt die speciale middelen (rubbing alcohol....) bij zich had om Femke er weer bovenop te helpen. En natuurlijk was daar Eddie, die met zijn niet aflatende verbale oppeppertjes Femke ook naar boven hielp. Eenmaal boven waren we zo moe en was het zo koud dat we niet echt van het uitzicht hebben kunnen genieten. Bovendien was het bewolkt en mistig. Na ruim een uur steil afdalen kwamen we, tegelijk met de kok en wat dragers, op de campingsite aan. Daar is Eddie in de tent gecrasht tot aan de lunch en wederom na de lunch. Aangezien we nog steeds op 3600m hoogte waren, was het flink koud. Door alle temperatuurverschillen heeft Eddie die nacht een flinke verkoudheid opgelopen. Met -5 in een tentje slapen is ook niet echt prettig, zeker niet als het zo ontzettend vochtig is. De derde dag begonnen we weer met een pittige klim van 300m tot 3900m hoogte. Ondertussen hebben we prachtige ruines gezien. Daarna was het meer dan 1000m afdalen. Pijn !!! Ook deze dag was een mix van regen, mist en af en toe zon. Wel waren we heel blij dat het niet zo warm was overdag want dan lijkt het ons echt niet te doen. Op dag 4 zijn we om 4.00u opgestaan om bij zonsopang Machu Picchu te zien. En wat denk je, na 2 uur flink wandelen wederom mist. Vanaf de Sun Gate konden we na 3 dagen ploeteren (maar ook genieten!) Machu Picchu niet tot nauwelijks zien! Gelukkig klaarde het later wel op en ging de zon schijnen, zodat we toch Machu Picchu in al zijn glorie hebben kunnen bewonderen. Wel waren we echt enorm moe en hadden we inmiddels ook meer dan flinke spierpijn in onze benen. Vooral van het afdalen van 4200m naar 2300m.
Vandaag hebben we dan ook een rustdag, ook om Eddie van zijn verkoudheid af te helpen. Het is nu al laat, dus laten we het hier voorlopig weer bij.

Extra foto´s zijn bijgeplaatst op:

http://www.geocities.com/eddievdk02/samerica

ankie (24 Nov 2004 06:15 uur)
femke en eddie..ik ben geweldig onder de indruk.......eerst je verslag te lezen..maakte me feel so sorry for you....and felt sad for you...maar toen de foto's....dat maakte het echt toch de moeite waard!
Wat een prachtige photos en zo geweldig duidelijk..henk en ik zijn heel impressed. Wat een prachtig gezicht machu picchu vanuit de hoogte te zien (iets wat ik gemist heb)
Ik hoop dat jullie voldoende rust krijgen in de komende dagen....en denk dat jullie deze ervaring nooit zullen vergeten
heel veel liefs.
mum

claire, frans en gijs strang (24 Nov 2004 20:24 uur)
Hallo Femke en Eddie
Wij hebben met belangstelling jullie reis gevolgd en wensen nog veel plezier en goede reis met een voor de rest goede gezondheid.
Groetjes, Claire

Eddie (copacabana, 28 Nov 2004 12:13 uur)
Een nieuw land: Bolivia

Even een kort bericht terwijl we op de bus naar La Paz wachten.
Alles gaat goed, we hebben nog wat dagen in Cusco doorgebracht en de Sacred Valley bezocht (Urumbamba, Pisac, Chinchero). Mooie Inca ruines en cultuur.

Vanuit Cusco naar Puno gereisd alwaar we Lake Titicaca hebben bezocht, o.a. de floating reed islands. Vandaar de grens naar Bolivia overgegaan naar de andere kant van Lake Titicaca (Copacabana) en Isla del Sol bezocht.

Alles gaat verder prima met ons. Eddie is bijna over zijn verkoudheid heen.

Binnenkort zullen we meer schrijven.
Groeten,
Femke en Eddie

Dad Dick (29 Nov 2004 06:34 uur)
Dus de hoogte weer in..
Fyn te horen dat alles goed gaat. houwen zo
Geluk.

Eddie (La Paz, 29 Nov 2004 23:41 uur)
Ervaringen vanuit Peru en Bolivia

Hola allemaal,

We zijn inmiddels in Bolivia beland. In Cusco zijn we na de Inca trail nog 3 dagen gebleven om uit te rusten, om het stadje te zien en om de Sacred Valley met zijn beroemde Inca ruines te bezoeken. Zo zijn we naar Pisac, Chinchero, Urumbamba en Ollantytambo geweest. Mooi!
Daarna zijn we met de nachtbus van Cusco naar Puno (Lake Titicaca) gereisd. Het zou een veilige toeristenbus zijn (geen locals dus) maar eenmaal in buiten het busstation stopte de bus echt overal en liet zoveel als mogelijk (en meer) locals in de bus. Op zich niet erg, maar aangezien het een slaapbus zou zijn was dat niet echt mogelijk. Ook voelde het niet echt veilig, vooral voor onze bagage omdat er zo vaak werd gestopt en van alles werd in- en uitgeladen. Maar eenmaal in Puno aangekomen (04.30u) bleek alles veilig en waren wij gebroken. In puno konden we gelukkig nog een uurtje in ons zeer basic hotel slapen voordat we om 7.00u met de boot voor een tocht over Lake Titicaca vertrokken. Eerst hebben we de floating riet eilanden bezocht (eilanden die alleen uit riet bestaan, echt zompige ondergrond en alles drijvend!!). Speciaal om te zien, natuurlijk ook een tochtje met een riet-boot gemaakt. Daarna naar het eiland Tacquile, zo{n drie uur varen met een boot met een Ford-motor uit 1960.... Gelukkig hadden we mooi weer, een blauwe hemel en een redelijk aangename temperatuur (in elk geval voor een hoogte van 3850m). Lake Titicaca is het hoogst bevaarbare meer ter wereld. Hoewel het fris aanvoelt, brandt de zon echt genadeloos op deze hoogte-. Echt bruin worden we dus niet, we hebben vaak een lange broek, lange mouwen en een hoed op. Voorlopig zal dat zo blijven want we blijven nog een tijdje op deze hoogte.
Na Puno zijn we met de bus naar Copacabana aan de andere kant van Lake Titicaca gegaan, net over de grens in Bolivia. Grappig zijn die grensovergangen, eerst moet je je uit peru laten checken, dan ongeveer 300m lopen en dan weer bij de douane laten registreren om Bolivia in te komen. Om Copacabana in te mogen, moet je ook eerst een entrance fee betalen.... pure corruptie want wij hadden geen kleine Bolivianos bij ons en hoefden opeens niet meer te betalen.....
In Copacabana zijn we direct op een motorboot gesprongen (met veel meer mensen erop dan toegestaan) en zijn we naar Isla del sol gevaren. Mooi eiland maar zeer toeristisch. Wel een heel mooi uitzicht over Lake Titicaca. Ons hotel hier was zeer, zeer simpel: we hebben voor EUR 2 in totaal geslapen. De hygiene liet hier en daar wel te wensen over.
De volgende dag zijn we met de bus naar La Paz gereden en deze stad hebben we vandaag verkend. Veel marktjes en kraampjes, leuk! Gelukkig scheen de zon vanochtend, nu regent en onweert het hier. En dan is het meteen fris op deze hoogte. In La Paz zitten we in een voor onze doen erg luxueus hotel met een heerlijk ontbijt en warme douches. Aangenaam!

Nu wat ervaringen.
Je kan je trip dus zo duur of goedkoop maken als je zelf wilt. Gemiddelde prijzen in Peru (Bolivia is nog goedkoper) liggen echter zeer laag. In Puno hebben we in een local restaurant (daar komen dus geen toeristen, dat vinden we wel zo gezellig omdat je dan veel meer met de mensen zelf in contact komt) een driegangen diner voor EUR 0,50 cent p.p. gegeten. En lekker ook nog, groentesoep vooraf, kip met rijst en friet als hoofdmenu en een toetje als nagerecht. Dat laatste heben we niet gegeten aangezien het water-based was. En na mijn thee avontuur vertrouwen we het water niet echt. Aangezien we zin hadden in koffie zijn we op zoek gegaan naar een koffie-adres. Dat hebben we gevonden in een toeristisch restaurant: voor 2 koffies (wel erg lekker) betaalden we Eur 2,-. Vreemde verhoudingen dus, maar nog steeds niet duur.

Ook in Copacabana zie je dit soort dingen. Een hotel voor Eur 2,-, een heerlijk viergangen diner voor Eur 1,5.
Verder hebben we in Copacabana een ¨christening¨ van auto{s gezien.... Echt een hele lange rij met allerlei versierde auto´s met bloemen, slingers, etc. die in de rij wachten om door een echte priester gezegend te worden. Motorkap open, en maar wijwater (of zoiets) erover, wierook over en in de hele auto plus een zegening van de eigenaars. Vreemd en heel erg grappig.
De wc's in de armere streken kennen geen stromend water (ook de wat goedkopere hotels hebben lang niet altijd stromend water). Om door te spoelen staat er een grote regenton met een klein emmertje erin. Dat gebruik je om door te spoelen; niet altijd even fris dus. Ook mag je geen wc-papier in de wc gooien, dat verstopt het hele systeem meteen.

Om met de bus in La Paz te komen moesten we met de bus (die echt overal rammelde; business class in Bolivia) een oversteek over Lake Titicaca maken. Dat betekende dat alle passagiers uit de bus moesten, en met kleine motorbootjes werden overgevaren (tegen extra betaling natuurlijk). De bus zelf ging op een andere (houten boot) en meerde ook op een andere plek weer aan. Een rare, maar leuke ervaring.

Nou, dit zijn zo maar wat van onze alledaagse bevindingen. Elke dag brengt weer andere verrassingen en belevenissen met zich mee. En dat betekent soms ergernissen, maar vooral onze ogen uitkijken en heel veel genieten! We zijn echt alle benul van dag en tijd vergeten en worden soms door bv. een hotel geattendeerd op welke dag het is. Heerlijk leven is dat op deze manier! Tot nu toe missen we Nederland nog voor geen enkel moment. Gisteren hebben we voor het eerst sinds het begin van de reis tv gekeken (in ons luxueuze hotel). Apart maar wel even ontspannend.

Nou, het is opgehouden met regenen, dus we gaan de stad weer verder verkennen.

Photo's
http://www.geocities.com/eddievdk02/

Groeten allemaal!
Eddie en Femke

Dad Dick (30 Nov 2004 04:16 uur)
nice to read the experiences you are having.
Also very nice to see you on the web cam !
Try to visit a pena at Calle Sagarnaga at night, The local music really worth it.
Nice biking!!! (Don't fall off

Dad Dick.

Tineke (30 Nov 2004 14:02 uur)
Heel leuk om jullie reisverslag zo te lezen. De zegening van auto's kwam (komt) ook voor in de katholieke kerk, kan ik mij herinneren, maar natuurlijk niet zo uitbundig als in Bolivia.
Nog veel plezier

Eddie (Sucre, 3 Dec 2004 20:14 uur)
La Paz and Sucre (in English this time)

OK, this time it´s in English, I think I need some practice after trying (not too successfully) to think in Spanish for the last weeks. Everything is still going very well, we heard about a bit of mountain biking in La Paz and since Femke and I usually like a bit of sport between our cultural experiences we signed up for the incredible 3000m drop (starting at 4600m dropping to 1300m).

We were both a little nervous on the morning we were to start as this road that we were to travel was called ¨the road of death¨ (apparently more people die on this strectch of road than any other in the world). It started easy enough, it was around 0 degrees but the sun was poking through the clouds/mist and we tested the hydraulic disc brakes on these (heavy) mountain bikes. Off we went down the bitumen at up to 65kph, things we cruising until we came to a slight uphill section, it wasn´t long (4km) and it wasn´t steep, but at 4000m the whole group struggled to keep moving forward (some had to be picked up by the trailing bus). Femke and I made it with the least of trouble of the group cycling nicely behind the guide and trying to look like it wasn´t much effort.

Finally the bitumen finished and the whole group paused to view the coming 40km downhill on the real road of death. It was a single dirt road that dived and twisted it´s way into the amazon jungle. No barriers on the side of 200m dropoffs and trucks and buses joining us on the single road. We were faster than the downhill traffic, but when you are flying under waterfalls over muddy wornout road sections and you come across a truck blocking 5/6ths of the road while you are struggling to keep your balance over slippery rocks it´s a little more than a standard bike ride on a Dutch bike path. Keep in mind this is no normal road, because of the problems with the road width, traffic no longer keeps right, but all traffic must keep to the left allowing drivers to better judge just how close their left wheel is to going over the edge or into the mountain. This means that we m.bikers must move to the left (over the drop) when a truck approaches. Anyway after concentrating for more than 5hours (stops were included) we ended up in the jungle and could enjoy a nice shower and a great meal before braving the return trip in the minibus. See some photo´s on http://www.geocities.com/eddievdk02/ We enjoyed the mist/dust/waterfalls/creeks etc but that amount of danger should only be enjoyed once and when the weather permits, if there was heavy rain, people would have fell (maybe to their death) As it was only one girl fell, and luckily not over the edge.

Yesterday we flew to Sucre (Bolivia), the road was blocked so we couldn´t have taken the bus even if we wanted to enjoy a 12hour bumpy journey. Sucre is very nice, it´s lower than La Paz (3600m) and more modern, I was happy to come across a warm clean city even if there are more beggars on the street than what we have seen previously. We have now learned of our first disappointment on our trip, due to local elections this coming Sunday (the whole country has local elections at the same time) we are not able to enjoy the Tarabuco markets (biggest in Bolivia) and there will be nothing to do as there is a 72hour alcohol ban (already started) and there is no public transport allowed on the entire Sunday, even restaurants will be closed. But such is the life of a tourist. Take yesterday for example, after arriving at midday, we took the ¨dinotruck¨ to the worlds longest dinosaur tracks, it was nice and warm and we were starting to get sunburnt when the weather turned on us. One minute we were walking on sand, then mud then everything turned white as we ran for shelter while being pelted with marble size hail stones, everything was chaos, school kids who were also visiting the site running every direction looking for shelter, buses driving into the quarry to try to pick up stragglers who could no longer run in the mud. Finally it stopped and on our journey back (we were all muddy and wet) we could see that Sucre itself (only 2km´s away) didn´t get a drop on rain.
Life certainly is different on the road, and I´m happier experiencing this than being working at the moment

Take care,
Femke and Eddie

dad Dick (4 Dec 2004 02:53 uur)
To others:

For the pic's, use:
www.geocities.com/eddievdk02/
=======================
Hi,
Seems like a nice varied holiday.
(E-mail sent)

Dad Dick.

Dick (4 Dec 2004 02:54 uur)
Forgot to tell you that the photos are outstanding!!!
Put a few more on..

Tineke (7 Dec 2004 13:34 uur)
Geboren: FLEUR, dochter van Marjolein en Paul op 7 decmber 2004 om 12.24 uur. Fleur weegt 3540 gram en is 54 cm. lang.

Eddie (Pucon, 12 Dec 2004 14:35 uur)
Van Sucre naar Santiago en nu Pucon

Hola,

Het is al een tijdje geleden dat we geschreven hebben, maar we hebben niet stilgezeten....
In Sucre besloten we op de verkiezingsdag een (georganiseerde) mountainbike tocht door de omgeving van Sucre te maken. Dit was zo´n beetje het enige dat je die dag kon doen. Het wordt georganiseerd door Cafe Joyride, een NL gerund cafe in Sucre. Het enige cafe die dag dat open was in een redelijk grote stad, je kan je dus voorstellen dat het daar druk was met lunch en diner. De eigenaar deed goede zaken die dag .... maar het is een leuk cafe.

Na de mtb-tocht in La Paz dachten we dit makkelijk te doen. Het was een mooie tocht, met prachtige uitzichten en mooi (warm en droog) weer. Veel dirt road en veel klimmen en dalen (echt fietsen dus, moeie benen!). Helaas viel ongeveer halverwege de rit, op een moeilijk en zeer steil stuk van de dirt road, een van onze groepleden. Eddie en ik hebben de val zelf niet gezien, want ze ging te hard/snel naar beneden (en wij waren een van de meer proffie fietsers). Anyway, toen wij aankwamen lag haar rug, nek en arm in een zeer vreemde positie en was ze volledig bewusteloos. Wij wisten niet heel goed wat te doen (de gids al helemaal niet) en haar man was in een milde paniek. Gelukkig kwam ze na een tijdje zelf bij haar positieven en hebben we geprobeerd voorzichtig wat te bewegen. DAt bleek te werken en na een tijdje kon ze zelf rechtop gaan zitten en ook weer praten (dat kon ze eerst niet). Eddie en ik hebben zo goed als mogelijk al haar (schaaf) wonden schoon gemaakt en na verloop van tijd kon ze zelf opstaan en lopen. Ze heeft zelfs de rit verder voorzichtig!! gefietst. Maar wat waren wij geschrokken! We hebben heel voorzichtig de rit uitgefietst (we waren in de middle of nowhere) maar het beeld van haar zullen Eddie en ik niet snel vergeten. Een van de meest nare vallen die we ooit hebben meegemaakt, maar naar het lijkt met een goede afloop. Zo fiets je op de most dangerous road en gebeurt er niets en zo maak je een (denk je) relaxed mtb-tochtje en gebeurt er zoiets.

Vanuit Sucre hebben we de volgende dag de bus naar Uyuni genomen (10 uur in de bus). Ook hier weer locals die overal met bagage in- en uitstapten. Deze keer was onze bagage ´veilig´ op het dak. Een lange maar soms prachtige busrit.
Vanuit Uyuni hebben we een 3-daagse 4x4 rit door de immense zoutvlaktes en woestijnen gemaakt. Super mooi! Enorme intense witte zoutvlaktes waar je dus gewoon overheen rijdt (onder het zout is water). En dan opeens kom je een eiland met de meest prachtige cactussen tegen, die groeien op een koraal ondergrond. Vreemd maar mooi.
We sliepen in zeer basic kampementen, electriciteit was er alleen tussen 7 en 9pm. En dus ook licht.... En geen warm water. Vooral de 2e nacht was heftig, slapen op een hoogte van 4500m in een onverharde hut.... koud! De volgende ochtend reden we rond half vijf in de ochtend, het is nog donker met de meest prachtige sterrenhemel die je je kan voorstellen, door bevroren riviertjes op weg naar de geisers en de hot springs. Heerlijk om daar dan in te liggen. Eddie en ik hebben echt super genoten, we hadden ook een erg leuke groep van 6 mensen, maar het was ook enorm vermoeiend. Vooral door de temperatuur en hoogte verschillen en door het redelijk hoge tempo van de trip. Verder hebben we daar ook heel veel en hele mooie flamingo´s gezien, van dichtbij en veel verschillend gekleurde laguna´s (blauw, groen, colorado). Super!

Van daaruit zijn we de grens naar Chili overgestoken (alles, maar dan ook alles werd gecontroleerd: dus tas van het dak van de bus, tassen open, half uitpakken en alles weer terug op de bus).
Hier hebben we ons schema iets aangepast, we zijn eerder dan gepland naar Santiago gevlogen en korter dan gedacht in Santiago gebleven. Een stad is een stad.... en Eddie en ik hadden meer behoefte aan natuur. Dus nu zitten we midden in het Lake District, aan de voet van een besneeuwde volkaan met koel, maar mooi weer.

Op weg naar Santiago in een klein stadje ben ik overigens bijna beroofd van mijn rugzak. Terwijl we zaten te lunchen probeerde een man onder mijn stoel te kruipen en van achteren mijn rugzak tussen mijn benen uit te trekken. Gelukkig was er een zeer alerte man in pak (geen politie) die het zag gebeuren en die de man heeft overmeesterd. Het was sowieso moeilijk geweest, want ik had de straps door mijn benen. Maar dit voorval had ons gesterkt ibn ons idee dat we even geen zin meer hadden in grote steden en continue op elkaar, op onze tassen en spullen te letten. Nu zitten we in een klein dorpje, in een gezellig en schoon hostel (dat is ook wel eens anders geweest).

We hebben nog veel meer meegemaakt, maar dat is teveel om te schrijven en veel is ook gevoel. Moeilijk om dat goed te verwoorden! Maar: we genieten nog steeds en vertellen elkaar elke dag hoe blij we zijn om hier te (mogen) zijn.

Veel groeten,
Eddie en Femke


PS 1 Eddie is nu foto´s aan het uploaden, dus er staan (heel binnenkort) nieuwe foto´s op de website http://www.geocities.com/eddievdk02/

PS 2 Hoe veel we hier ook aan het genieten zijn, Eddie en ik vnden het erg leuk om berichtjes (via email of de website) te krijgen! Vrienden en familie ´missen´ we namenlijk wel.

Johan (pa) (12 Dec 2004 21:23 uur)
We kunnen ons precies voorstellen hoe mooi het was in Bolivia. Wij hebben daar in juni van dit jaar ook ongelofelijk genoten van al het moois daar, de schitterende natuur, het prachtige landschap, de strak blauwe hemel overdag, de koude snachts ( minus 20 C.),de lama's en andere dieren en de afgelegen gehuchtjes. We denken er nog heel veel aan terug.

Groeten en pas goed op jezelf.

Johan (pa) (12 Dec 2004 21:24 uur)
We kunnen ons precies voorstellen hoe mooi het was in Bolivia. Wij hebben daar in juni van dit jaar ook ongelofelijk genoten van al het moois daar, de schitterende natuur, het prachtige landschap, de strak blauwe hemel overdag, de koude snachts ( minus 20 C.),de lama's en andere dieren en de afgelegen gehuchtjes. We denken er nog heel veel aan terug.

Groeten en pas goed op jezelf.

Eduard (Oom) José (Tante) (14 Dec 2004 20:52 uur)
Hallo wereldreizigers. Leuk om op de hoogte te blijven van jullie reis door Zuid Amerika. Wij zijn erg onder de indruk van de mooie foto's en de reisverslagen. Wij wensen jullie voor de rest een heel fijne reis en fijne kerstdagen en een heel voorspoedig nieuwjaar.
Veel groeten, José en Eduard.

Thijs (15 Dec 2004 10:17 uur)
Leuk om de verhalen te lezen, wij krijgen er daardoor ook steeds meer zin in en hebben eigenlijk geen zin om nog te wachten. Veel plezier en geniet er van!!

Eddie (Pucon, 15 Dec 2004 20:21 uur)
2,5 dag: hot springs, vulkaan en nationaal park

Vandaag is een reisdag voor ons; vanuit Pucon (Chili) zijn we met de bus op weg naar Bariloche in Argentinie. Een busreis van 10 uur plus een wachttijd van 4 uur in een crappy bus terminal halverwege. Deze gebruiken we nu dus maar om onze mail te checken en een nieuwe update te schrijven.

We hebben wederom niet stil gezeten. In Pucon aangekomen zijn we dezelfde avond naar de enigste natural hot springs in Chili geweest. Het was prachtig, er waren 5 hot springs, de laagste temperatuur was 26 graden, de hooogste 42. En dat is warm, te warm, zelfs om 23.00u. Maar we hebben echt van een prachtige sterrenhemel in een schitterende omgeving kunnen genieten. Ondertussen genietend van Pisco Sour, de plaatselijke, lekkere, sterke drank.

De volgende ochtend vroeg zijn we op weg gegaan naar Volcan Villarica, voor de beklimming van deze actieve vulkaan. We begonnen op 1800m hoogte in de sneeuw, voor een beklimming van iets meer dan 1000m naar 2847m, waar je in de krater kunt kijken om het magma te zien! De beklimming viel reuze mee, in een kleine groep met goede gids gingen we in een langzaam, maar steady tempo omhoog. Na ongeveer 3-4 uur klimmen door de sneeuw kwamen we op de top, waar je bijna bedwelmd wordt door de geuren van de actieve vulkaan. Wel erg spectaculair om te zien. De vulkaan is in 1984 voor het laatst actief geweest en de verwachting is dat hij binnen nu en 2 weken weer actief wordt..... Het is een beetje een eng idee dat er nog elke dag mensen omhoog gaan. We hadden trouwens prachtig weer, echt super. De afdaling was nog leuker, op je kont zitten en maar naar beneden glijden, ook de steile delen. Het meest steile stuk vond ik eigenlijk net iets te eng, maar was gelukkig maar een klein stukje, voor de rest was het super gaaf. Op de minder steile delen kon je op je boots naar beneden ´skieen´ een hele aparte, maar erg leuke ervaring. Eddie en ik waren blij verrast met deze dag, echt de moeite waard! En deze hoogte is voor ons inmiddels een makkie, na 4 weken bijna continue boven de 3000m te hebben gebivakkeerd.

De dag erna in de lokale bus op weg naar het nationaal park, voor een wandeling om drie meren heen. Wij dachten dat het een easy walk zou zijn, maar helaas. De eerste twee uren was alleen maar stijgen, ruim 600m in 2 uur.... Ondertussen zagen we 2 grote en mooie watervallen. Helaas was het erg mistig, en dus koud, en konden we niet zoveel zien. Gelukkig klaarde het boven helemaal op en hebben we toch nog kunnen genieten van de meren en de uitzichten.

Ietwat vermoeid (en een pijnlijk scheenbeen) zitten we nu dus de hele dag in de bus.

Verder vinden we Chili erg mooi, maar wel erg Westers en, vergeleken met Peru en zeker Bolivia, ook duur. Zeker in Bolivia vonden we het reizen en de mensen niet altijd even makkelijk, maar al na 1 dag (eddie na 2 dagen) in Chili, zeiden we tegen elkaar hoeveel we Bolivia nu al missen. Chili (en zeker de toeristische gebieden) is gewoon een westers gebied waar spaans wordt gesproken en waar je bijna alles kunt doen en krijgen wat je wilt. Dat is fijn voor 1 of 2 dagen na landen waar echt bijna alles anders is dan je gewend bent, maar we zouden graag de sportieve en natuurelementen van Chili willen combineren met de warmte van de mensen en de cultuur van Bolivia/Peru.

Daarnaast vonden we het erg leuk om jullie emails/reacties te krijgen!
Nieuwe fotos staan op http://www.geocities.com/eddievdk02

Groeten!

Ilse (23 Dec 2004 20:51 uur)
Vanuit een koud en saai Amsterdam bij deze hele fijne Kerstdagen toegewenst, met veel liefde en warmte!! Ben benieuwd of jullie er nog een beetje bij stil staan of dat je gewoon aan het doorreizen bent. Waar jullie ook zijn: geniet ervan! Liefs, Ilse.

Rob en Tineke (24 Dec 2004 19:45 uur)
Wij wensen jullie vanuit een druilerig Nederland een hele fijne kerst in Chili.

Eddie (Puerto Natales, 30 Dec 2004 12:10 uur)
Feliz nuevo año - Boottocht en Torres del Paine

Zoooo, daar zijn we weer.
Het is al weer een tijdje geleden dus genoeg te schrijven.
Vanuit Chili, Pucon, hebben we een klein uitstapje naar Argentinië, Bariloche gemaakt. Dit ligt ook in het Lake District, een prachtige omgeving. Wel hadden we hier onze eerste teleurstelling; in Bariloche was het drie dagen lang erg slecht weer. Het was koud, het waaide enorm hard en één dag hadden we alleen maar regen. Van alle plannen om te paragliden, kitesurfen en de Cerro Cathedral te beklimmen kwam dus niets terecht Erg jammer maar het was niet anders. Zelfs de kabelbaan omhoog naar de top was dicht vanwege te harde wind. We zaten wel in een erg leuk hostel en daar hebben we dus veel relaxed. En lekker gegeten!

Vanuit Bariloche zijn we naar Puerto Montt gegaan met de bus, dat betekent wederom de grens met Chili over. Chili is niet makkelijk qua grensovergangen, elke keer moet iedereen uit de bus, wordt alle bagage gecheckt (bus in, bus uit) en krijg je een aantal stempels in je paspoort.
In Puerto Montt zijn we vervolgens op de boot naar Perto Natales gestapt, een tocht van drie dagen en drie nachten. Het is een vrachtboot, waar ook passagiers op vervoerd worden, met een maximum van 300. Wij hadden nog redelijk mooi weer, we gingen met prachtig weer weg, hadden vervolgens een dag regen en kwamen weer aan met mooi weer. Deze tocht staat bekend om zijn slechte weer, dus niet slecht. Wij vonden de boottocht wel leuk, maar niet spectaculair. Je vaart langs mooie bergen, watervallen, etc. Verder hebben we dolfijnen gezien, vogels, zeeleeuwen en pinguins. Dat is natuurlijk wel erg leuk! Op de boot hebben we ook leuke mensen ontmoet, een aantal Nederlanders, Schotten en Australiers met name.

In Puerto Natales aangekomen hadden we nog een middag om de laatste inkopen te doen voor onze trektocht door Torres del Paine, hét nationale park van Chili met gletsjers, hoge besneeuwde bergen, meren, etc. Op 24 december zijn we begonnen; eerst met de bus naar het nationale park, dan met een catamaran over een meer naar het startpunt van onze wandeling. We hadden deze dag echt super mooi weer, een strak blauwe hemel en een lekker temperatuurtje. Onderweg in de bus zijn we al struisvogels (rhea), guanaco´s (related to de alpaca en lama) en condors van dichtbij!! tegengekomen! Echt super. Vanuit de boot moesten we zo´n vier uur lopen naar onze eerste slaapplaats, refugio Grey. We hebben deze trektocht redelijk luxe gedaan (voor zover je in zo´n park van luxe kan spreken, super afgelegen, wild en ongerept), we sliepen namenlijk elke dag in een refugio met ontbijt en diner en een lunchbox voor onderweg.
Bij refugio Grey aangekomen even relaxed en toen ons kerstdiner gegeten: boven een kampvuur werden 6 lammetjes geroosterd. Verder waren er soep, salades en een toetje klaargemaakt. Lekker en gezellig. Een heel speciale kerst voor ons. Verder hebben we niet veel van Kerst meegemaakt, of eigenlijk niets. Wat heel leuk was, was dat we op onze wandeling het Schotse stel en drie nederlandse meisjes van de boot weer tegenkwamen. Zij deden dezelfde route als wij in exact dezelfde periode. Gezellig aan het eind van de dag samen een biertje drinken en eten.

Wij waren al super blij met de eerste dag: een mooie wandeling langs een gletsjermeer met drijvende ijsschotsen en continue uitzicht op de gletsjer Grey, ons einddoel van die dag. En dat dus met heel mooi weer. De volgende ochtend vroeg opgestaan (6 uur) om naar het begin van de gletsjer te lopen, we zijn er bijna maar niet helemaal gekomen want dat was te veel klimmen en klauteren. Daarna een lekker ontbijtje en op naar de tweede refugio, in feite dezelfde route als dag 1 maar dan in tegenovergestelde richting. Wederom echt super mooi weer. Torres del Paine staat bekend om zijn slecht en onberekenbaar weer; zon kan binnen no-time omslaan in regen, hagel en sneeuw. Verder is er bijna altijd een zeer harde wind. Naast onze slaapzak hadden we dus bijna alleen maar regenkleding, thermokleding, winddichte jas en fleece trui in onze rugzak. ´s Middags hebben we nog een condor zien vliegen.

Dag 3 begon met veel wind, maar ook met zon! De jas ging dus al na 5 minuten uit. Deze dag zou erg lang worden, want er zou een side track van 4 uur op en neer zijn, de gewone wandeling zou al 4-5 uur duren. Toen we daar aankwamen, besloten Eddie en ik de side track niet te wandelen, hoe mooi die ook zou moeten zijn. Ik voelde mijn scheenbeen nog en Eddie had bij wat klauterwerk een pees in zijn knie uitgerekt. Aangezien we nog 3 dagen in de wildernis moesten wandelen, wilden we het risico niet nemen om ergens vast te komen zitten omdat onze benen niet meer wilden. We hadden dus een relaxte super mooie wandeldag met zulk mooi weer dat Eddie nog een skinny dip in een van de meren heeft gemomen.... brrrrrr.

Dag 4 wederom mooi weer, echt ongelooflijk, 2 dagen op rij mooi weer is echt ongekend, dit was al onze 4de dag. De vijfde dag zijn we om 3 uur opgestaan (..) om om 5.15u de zonsopgang van de Torres del Paine te zien, dit zijn de hoogtste pieken van het park die oranje kleuren als de zon er voor het eerst op schijnt. Een avontuur, want het is nog donker dan en Eddie en ik hadden maar één zaklantaarn bij ons... En dat op een zeer smal wandelpad door het bos, met verschillende beek crossingen, naast een rivier. Spannend en vermoeiend. Zeker het laatste deel, waar je 45 minuten over rotsen omhoog moet klauteren naar de pieken toe. En helaas, die dag ..... geen zon! Wel een heel mooi uitzicht over de pieken, maar zonder zon. We zijn er een uurtje gebleven, kregen het toen een beetje koud en zijn teruggegaan om uiteindelijk na 5 uur wandelen van een welverdiend ontbijt te genieten. Toch zijn we blij dat we het gedaan hebben, want vanaf 8uur ´s ochtends waren de pieken verder de hele dag in de wolken gehuld. Alle andere mensen hebben ze dus niet zo mooi kunnen zien. De volgende dag vroeg naar beneden gelopen en de bus gepakt want we wilden nog een trektocht van 1 dag in het zuidelijk deel van het park maken. Maar deze dag was het slecht weer, veel wind, regen en erg koud. Daarom besloten we in de bus te blijven zitten en hebben we vanuit de bus nog een deel van het park gezien. Op de terugweg hebben we wederom veel guanaco´s, hele mooie eenden/ganzen met baby eendjes en een struisvogel met baby struisvogels gezien. Sowieso hebben we onderweg heel veel mooie vogels gezien.

Voor ons was deze tocht echt een hoogtepunt (merk je waarschijnlijk wel door het uitgebreide verslag). Van hut naar hut trekken met een rugzak en mooi weer is echt heel erg leuk om te doen! Elke minuut prachtige uitzichten en vergezichten. We hebben echt genoten. Hopelijk zien jullie dat ook een beetje op de foto´s die we dadelijk op de website gaan plaatsen.

En tot slot: we willen jullie allemaal een heel erg gelukkig nieuwjaar wensen, met veel happiness en geluk in 2005.

Groeten en liefs van Eddie en Femke!

johan en elly (30 Dec 2004 17:35 uur)
Blij jullie weer te horen en te lezen!.
Veel geluk in het nieuwe jaar en bedankt voor jullie nieuwjaarswensen.

Marco en Suzan (30 Dec 2004 19:21 uur)
Altijd leuk om jullie verslag te lezen, zo zijn wij ook een beetje op reis.
Nog een hele fijne tijd daar gewenst en een bijzonder, gelukkig, gezond en voorspoedig nieuwjaar!

liesbeth (30 Dec 2004 23:42 uur)
ik vind het zo ontzettend spannend om te lezen wat jullie allemaal ondernemen en meemaken . Leuk dat het -afgezien van wat kleine akkefietjes- goed gaat. Dat kerstdiner met lammetjes past minder in het verhaal, als ik het mag zeggen, maar ja je moet tenslotte toch wat eten ! Ik hoop dat jullie nog een aantal goede, gezellige, interessante weken tegemoet gaan. Wees voorzichtig, blijf gezond en voor 2005 alle goeds ! Liefs Liesbeth.

Tineke en Rob (3 Jan 2005 16:49 uur)
Feliz Nuevo Ano ! Oftewel een heel gelukkig Nieuwjaar en all the best voor 2005 !
Nog veel plezier op jullie fantastische reis !

Eddie (El Chalten, 6 Jan 2005 22:19 uur)
Nieuwe ervaringen en avonturen in een nieuw jaar

Hallo!

Wederom een kleine update van ons uit Argentinië.
Oudjaar hebben we in El Calafte ´gevierd´, een klein dorpje in Patagonië. Het bleek dat heel veel restaurants om vroeg in de avond dicht gingen (een unicum in Argentinië, normaal gesproken kun je hier pas vanaf 21.00u in een restaurant binnen om te eten), gelukkig vonden we nog een lekker grill restaurant, maar die ging om 22.30u dicht. Op straat was het ercht erg rustig en de pubs gingen pas vanaf 01.00u open. Gezien ons ritme van vroeg opstaan (en dus vroeg naar bed) zijn we terug naar onze hospedaje gegaan en konden we net tot middernacht onze ogen openhouden om elkaar een goed en gelukkig 2005 te wensen. Niet echt een heel feestelijk oudjaar, maar ook prima zo.

Om het een beetje ´goed te maken´ zijn we op Nieuwjaarsdag gaan paardrijden: een tocht van 6 uur! langs Lago Argentino, het grootste meer van Argentinië. Een prachtige tocht, met mooi weer, een lekker lunch met wijn en daarna: heel veel (spier)pijn. Maar wel erg leuk om te doen, wij waren in een groepje van gevorderden en de paarden mochten alles, van lopen, draf tot galop door de duinen en langs het strand en door kleine beekjes oversteken. Niet gek voor 2 beginners.
De dag erna zijn we in een georganiseerde tour naar de perito Moreno geweest, een hele grote gletsjer en een van de weinigen die stabiel is; er valt net zo veel nieuwe sneeuw als dat er ijs afvalt aan de andere kant. Echt een super mooie gletsjer met wederom mooi weer. We hebben echt grote stukken ijs van de gletsjer in het meer zien vallen. Bij deze gletsjer kun je drie kanten zien, echt speciaal (noord, zuid en oost). Een van onze mooiere dagen. ´s avonds met drie Nl meisjes gegeten die we op de boot en in Torres del Paine zijn tegenkomen.

Na een rustdag (ja, ja, we kennen ze wel) zijn we in de bus naar El Chalten gegaan, een reis van ruim 200km over dirt road.... hobbelen dus. In dit nationale park (met 300 gletsjers) zijn geen voorzieningen en kun je alleen maar meerdaagse trektochten maken met tent. Wij hebben dus een tent, matjes, brander en een pan gehuurd en eten voor 3 dagen, 2 nachten ingeslagen. Helaas regende het de eerste ochtend toen we wegliepen, maar dit ging al snel over in zon. Lekker! Onderweg van mooie uitzichten genoten. Bij de ´camping´ (geen voorzieningen, alleen een gat in de grond dat als toilet dient) de tent opgezet en toen verder gelopen naar een gletsjer die in een meer uitkwam. Deze gletsjer komt van Mount Fitz Roy af, de hoogste berg hier in Patagonië. Helaas ging het op de terugweg toch weer regenen en werd het erg koud. Snel de tent in gekropen en in de tent een lekker soepje gemaakt. Daarna een pasta gemaakt en omdat het koud was (en donker werd tussen de bomen) om 19.30u naar bed gegaan. Een vroegterecord voor ons. De camping is de uitvalsbasis voor een trektocht naar Mount Fitz Roy en vanaf de camping kun je spectaculaire uitzichten op deze berg zien. Maar dan moet het niet bewolkt zijn! Helaas voor ons hebben we Fitz Roy niet in zijn volle glorie mogen zien. ´s Nachts werd het erg slecht weer, met sneeuw!! en wind, heeeel veeeeel wind. We hebben dan ook een koude nacht gehad, met al onze kleren aan in een slaapzak + extra binnenzak (en Eddie dubbele sokken en nog steeds koude voeten). De volgende ochtend sneeuwde het nog steeds en de wind bleef waaien (vlagen tot windkracht 8-9), dus na een luie ochtend in de tent uiteindelijk besloten alles af te breken en terug naar het dorp te gaan. Een heerlijke wandeling van 3 uur door een soort van sneeuwstorm. Welkom in de Patagonian Summer.....

We hebben nog een paar dagen in dit dorp, omdat we oorspronkelijk toch 3 dagen zouden trekken door dit gebied. Afhankelijk van het weer, gaan we nu nog een paar dagtochten maken.
El Chalten is echt een minidorp in de middle of nowhere (het is ook dicht tussen april en november wegens slecht weer), gesticht in 1985 als gevolg van de hoeveelheid klimmers die hier naartoe zijn gekomen. Sinds kort hebben ze internet, maar nog geen (snelle) usb-verbindingen of foto software. Deze keer dus geen foto´s, hopelijk over een paar dagen als we weer in een iets groter dorpje zitten.

Groeten!
Eddie en Femke

Eddie (Ushuaia, 12 Jan 2005 18:48 uur)
Van El Chalten tot Ushuaia

Na onze slecht weer ervaringen in El Chalten, kunnen we nu ook berichten over goed weer ervaringen: 2 van de 3 dagen hadden we prachtig weer, blauwe luchten (af en toe een wolkje) en zon. Konden we eindelijk de pieken van Fitz Roy zien, de hoogste van Patagonië (3400m). Erg mooi! Klein nadeel: de wind is wel altijd nadrukkelijk aanwezig! We hebben dan ook nog 2 mooie, maar lange, dagtochten gemaakt. Op de laatste dag hebben we woodpeckers gezien, van heel dichtbij. in bruin en in het zwart met een felrode kop. Ook zagen we een groene parakeet.
De dag ervoor echter, met koud, grijs en erg widnerig weer, hebben we van heeeeel dichtbij 3 condors gezien. We waren een heuveltje opgeklommen voor het uitzicht, bij het afdalen cirkelden de condors echt recht boven ons. Wij keken naar hen, en zij keken terug. En vanuit het niets, kwam er ook opeens een arend (denken we) vlak langs vliegen. Mooi, maar ook wel een beetje eng. Ze zijn zo ontzettend groot. Wel een bijzondere ervaring, een beloning voor onze wandeling in slecht weer

Nieuwe foto´s van El Calafate en El Chalten zijn op de website geplaatst door Eddie
http://www.geocities.com/eddievdk02/

Nu zijn we in Ushuaia, de meest zuidelijke stad van de wereld; vanaf hier vertrekken de (cruise)boten naar Antartica. Na het bestuderen van de passagiers van enkele boten, hebben we besloten dat een cruise iets is voor in elk geval 60+, we komen dus nog een keer terug. Wel hebben we vanmiddag een boottochtje over het beagle channel (Straits of Magellan) gemaakt; in een grote zeecatamaran die de wind aankon. Wij zouden oorspronkelijk met een klein vissersbootje gaan, maar die is al 2 x (gisteren en vandaag) gecancelled. Om toch iets te doen, hebben we maar de tocht met de zeecatamaran geboekt. Ook niet verkeerd, lekkere koffie, cake en wijn aan boord.....

In Ushuaia hebben we een beetje pech met het weer, koud, veel, heel veel wind en nattigheid. Gisteren zijn we, wederom, naar een gletsjer gegaan. We vertrokken met zon in de stoeltjeslift, maar bij het beklimmen van een uitzichtpunt over de stad, kwamen we in een echte sneeuwstorm terecht.... Om bij de gletsjer te komen moest er flink geklommen (en gedaald) worden over een rotsig en glibberig pad. Aangezien Eddie een beetje last van zijn knie heeft/had, ging ik in mijn eentje omhoog. Gelukkig scheen de zon gedurende die tijd, Eddie heeft van de zon genoten bij de refugio. Terug in het dorpje zagen we binnen een half uur de temperatuur dalen van 14 naar 6 graden!

Maar.... we komen onze tijd wel door. Vooral in Argentinië kunnen we echt enorm lekker eten en drinken. Gisteren hebben we bv. in een ' all you can eat' grill restaurant echt super lekker gegeten, met een perfecte salade bar, inclusief pasta, vis, groenten en salade, (naast de grill dus), de lam was de lekkerste die we ooit gegeten hebben! Inclusief een lekkere fles wijn, een toetje en het eten waren we in totaal EUR 12,50 kwijt! Wij zullen echt moeten wennen aan de hoge prijzen, de mindere kwaliteit en de minder goede service in Nl. Wat dat betreft worden we hier echt verwend.
Soms loopt het ook een beetje raar: 2x vlak na elkaar probeerden we in een vis restaurant te eten. Allebei de keren was alle vis zo'n beetje uitverkocht, alleen de meest simpele hadden ze nog. Que raro!
Wat ook raar is, is dat iedereen elkaar hier lijkt te kopiëren: er vertrekken bv. 5 bussen van verschillende busmaatschappijen naar El Chalten, alle bussen vertrekken om 8.00u 's ochtends. In plaats van spreiding gedurende de dag, doen ze allemaal precies hetzelfde. Dit geldt ook voor boottochten, andere excursies, etc. Ook qua restaurants geldt dit; als er een goedlopend italiaans restauarant is, kun je in het hele dorp alleen maar italiaans eten. Zo hebben wij in al deze maanden pas 1 x Chinees / Aziatisch kunnen eten; dit kennen ze hier nog niet.
Qua auto's; deze zijn allemaal gedeukt, veel rijden zonder nummerborden en bijna allemaal hebben ze een kapotte voorrruit (door de dirt roads). Maar niets lijkt ooit gerepareerd te worden. En een auto van 30 jaar oud, is zeker niet abnormaal.

Oké, genoeg ervaringen weer voor deze email. Wij blijven genieten, van de omgeving, van de andere culturen en van elkaar! Ook het soms barre weer houdt ons niet van genieten af! En het geeft ons de tijd om heerlijk te relaxen en uit te rusten.

Groeten!
Eddie en Femke

Liesbeth (12 Jan 2005 22:48 uur)
Ga naar Antartica !!! Ooit (als ik de staatsloterij win) wil ik dat doen. Het lijkt me machtig ! Laat die 60+ gewoon voor wat ze zijn ! Je bent nu in de buurten bovendien duurt het voor jullie nog wel heel erg lang eer je 60 bent ! Maar in ieder geval erg goed om te lezen dat jullie het erg naar de zin hebben daarginds. Ik moet naar bed, het is al weer laat en ik moet tenslotte morgen gewoon aan het werk ! Je hoeft geen medelijden te hebben hoor ! Dag en tot een volgend berichtje. Veel plezier, Liesbeth.

Ilse (13 Jan 2005 13:06 uur)
Ik sluit me helemaal aan bij Liesbeth: ga naar Antarctica als het kan!! Het is vreselijk duur, maar als je het enigszins kunt betalen (en volgens mij kan dat wel ), doe het gewoon! Het lijkt mij de meest bijzondere ervaring en je bent er nu zo dichtbij. Misschien een last-minute ofzo.
Anyway, even de reactie vanuit hier, ik bemoei me verder nergens meer mee! Hier gaat het ondertussen iets beter. Nog heel veel plezier en tot snel alweer! Liefs, Ilse.

Rob en Tineke (13 Jan 2005 16:53 uur)
Complimenten voor de prachtige foto's. Nog veel plezier, zolang het nog kan !

Eddie (Iguazu, 20 Jan 2005 01:08 uur)
Ushuaia to Buenos Aires to Iguazu

On the road again, just can´t wait to get on the road again.....

OK, we´re still moving through the countryside like a freight train (a fast one at that).
We´ve left the cold antartic winds behind and after flying for 2h 50mins landed among the high rise buildings of Buenos Aires. It´s a good feeling stepping out of the airport with 28 degrees, blue skies dotted with a few white puffy clouds. For me it feels a little like home (my old home), Brisbane, Australia has a very similar climate in summer and I´m happy to be able to unzip the bottom of my parts (afritsbroek) take off the fleece jumper and be wearing a collared short sleeved shirt.

We booked a place to stay already from Ushuaia, and are pleasantly suprised by the charm of the old hotel, (probably once a 4 star, now has been down graded to a 2 star, but still has a warm feel about it).

After doing so much walking during the last weeks we decide to get back in the saddle, no not the horses again, this time on the bicycles. We did a city tour and visited flee markets, old buildings, cemetery (worth seeing), parks and received a history lesson on B.A and Argentina to boot. After that we discovered just how good the shopping is in this part of the world, everything is much cheaper than in Europe and the quality does not appear to be less, we are tempted to buy much, but after a while settle for a few touristy presents. This is a great city, we are both loving it.

One of the nights Femke organises for us to see a Tango show, we have already heard of prices up around 100 pesos without a meal, but Femke finds a great place very close to our hotel that seems to have a great atmosphere and only costs 20 pesos/5 Euro. The show is perfect, showing me exactly why I shouldn´t be trying to learn this difficult dance, the swinging feet being thrown between the legs of your partner could easily end up in the wrong place causing some nasty damage. The atmosphere is so 1930/40s it´s easy to get carried away and we ending up eating at the same cafe, laughing to ourselves over the service the old waiter gives us, very serious / upperclass, while we are just a couple of backpackers in our well worn travellers outfits.

Next morning, we travel to the workers district for the antiques market and enjoy a free tango show at one of the squares. The market shows just how B.A. is still partly hanging on to the 30/40/50s, so many things in the market remind us of what we see in the movies of those times.

On to Iguazu, home of the biggest water falls in South America, on the border of Brazil, Paraguay and Argentina. After receiving a travellers tip from a traveller we first bumped into in Bolivia and have met a few times since, we decided to see the Brazillian side of the water falls first. Very impressive, shows a good overview of the falls and watching the big birds of prey circling over the rising air from the spray keeps us occupied for hours. We then decide to visit a bird park showing all the birds which we might see in future if we travel into the real jungle of Brazil. The viewing is not always from outside the cages, a lot of the time you walk through the avairies, and in one of them we came across two agressive/dominant Tucans, these birds would not let us leave and one almost flew into Femke´s head, look at the photo´s to see the size of the beak that would have hit her.
( http://www.geocities.com/eddievdk02/ )

Today we visited the Argentina side, this is much more ´in your face´, you are much closer so feel the power of the falls better, as well as getting wetter. I don´t know if the photos will show enough, but there is a lot of water flowing down and when we go under the second biggest part of the falls with a speed boat, the sensation is ´awesome´ and wet

Temperature here is warm, 32degrees with high humidity but we are enjoying ourselves even if we are sleeping for a few hours before having dinner.

Life is good, we´ll be back in a cold climate soon, and I can feel that we are going to be missing things in South America already.

Femke and Eddie (warmer this time

Ilse (20 Jan 2005 20:40 uur)
Wat een heerlijke verhalen weer! En wat fijn dat jullie het wat warmer hebben!! Kijk uit naar alle verhalen. Geniet nog van de laatste week en, niet te vergeten, van de zon!! Hier gaat het langzaam aan beter. We spreken elkaar snel! liefs, Ilse.

Eddie (Buenos Aires, 27 Jan 2005 14:46 uur)
De laatste keer

Hola,

Vanuit een heerlijk Buenos Aires hier een laatste reis email van ons.
Na de watervallen in Iguazu zijn we naar Buenos Aires teruggekeerd. We wilden eigenlijk een paar dagen aan het strand van Uruguay luieren, maar konden geen accomodatie meer vinden. Maar hier hebben we ons ook prima vermaakt. We hebben een mooie 18 holes publieke golfbaan gevonden, vlakbij het centrum van BA. Hier hebben we zondag en dinsdag gespeeld, echt heerlijk. Het ging super goed, zowel voor mij als Eddie, een baan waar de parkieten en andere vogels steeds met je ´meespelen´, de bevers in en buitenhet water aan het spelen zijn met een echt heel fijn klimaat.
Verder hebben we nog een tweede city bike tour gedaan, deze keer naar het zuidelijke deel van de stad, o.a. naar La Boca, home van La Boca juniors voor de voetballiefhebbers onder ons. Ook zijn we gisteren voor één dagje naar Uruguay gegaan en hebben we voor de eerste keer een georganiseerde trip geboekt. Lui geworden na bijna 3 maanden reizen zijn we van onze principers afgestapt en hebben we een georganiseerde trip geboekt; dat doen we dus nooit meer.... Bus in, bus uit, met een gids meelopen die echt vreselijk (fea, loco, gorda y bitch) was, lunchen in een super toeristisch restaurant. Maar we hebben ons prima vermaakt en leuk om weer eens ergens anders te zijn.
Vandaag sluiten we onze vakantie af met een spelletje golf (5 eur greenfee.... , 8 eur om een hele goede set golfclubs te huren, echt geen prijzen....) en vliegen we rond 22.30u op Nederland aan.

We hebben ons de afgelopen 3 maanden echt prima vermaakt, het lijkt veel korter te zijn geweest.
We hebben ook genoten van al jullie reacties via email en de website, super bedankt daarvoor! Voor degenen die het nog niet gezien hebben, de laatste foto´s staan op de website.
http://www.geocities.com/eddievdk02/

Tot gauw allemaal,
Eddie en Femke

liesbeth (27 Jan 2005 23:04 uur)
nou dit berichtje lezen jullie dan niet meer op vakantie maar weer veilig thuis. Dat jullie een fijne tijd in Zuid Amerika hebben gehad bleek duidelijk uit jullie berichten. Hardstikke leuk om dat allemaal te lezen.Zoals Suzan al schreef, ook wij waren een beetje op vakantie. Nu weer wennen aan het Nederlandse ! We zien elkaar gauw (hoop ik), maar willen jullie al wel vast 20 maart in jullie agenda noteren ! Verder bericht volgt.

Nieuwe suggestie, bug gevonden of gewoon een vraag? Mail ons op [email protected]. Bekijk eerst even onze meest gestelde vragen (FAQ).

© 2003 EasyApps / WhereAreYou