Saai, ik heb me de hele dag verveeld.Vanochtend even het krachthonk in,1 setje kracht gedaan, toen moest ik daar al weer weg.Daarna doelloos door Inzell gelopen. Ik merk dat het dorp langzaam volstroomt met schaatssuporters. Word je overal aangesproken. Het sterkt me wel dat de mensen het een en ander van me verwachten.Vanmiddag even geschaatst, sprinttraining. Zoeken naar de juiste vorm. Ik voel me op zich heel goed. Maar ja , het is zo koud. Als je start wil je dat alles perfect gaat, maar zo voelt hettoch niet helemaal. Het gaat nog goed, het zit er nog in, maar het is zo moeilijkom onder deze omstandigheden jezelf perfect te voelen. Ik heb geconstateerd dat ik extreem licht ben: 78kilo. In de zomer ben ik wel eens 82, 83 geweest. Echt scherp, er zit geen grammetje vet meer op. Omdat ik weinig train,hoef ik ook niet zoveel te eten.Ik moet zelf opletten dat ik voldoende voedsel binnenkrijg.
Wat een kut dag! Wachten, wachten. Die spanning! Iedereen zit bovenop mijn lip.Hier bij het hotel,als ik even op het balkon sta.Op de ijsbaan.Ik mag niets meer doen.Ik wordt helmaal gek,alleen maar irritaties.Het was weer eens hartstikke koud,ook al niet leuk omdat ik mezelf heb geindoctrineerd dat ik het liever wat warmer heb.Vanochtend moesten we vor het eerst in Aegon-kleding trainen.Die is niet gemaakt om in de kou te rijden,de kwaliteit is gewoon minder.Toen ik van de baan kwam,was Ab Krook de eerste die ik tegen kwam. Heb ik meteen de volle laag gegeven over die kut-kleding. Niets persoonlijks, maar op dit moment kan ik gewoon ik niets hebben.Het is me te druk.Niet in mijn lichaam,dat is hartstikke uit gerust,maar er omheen. Mijn ouders en Renate komen straks nog even langs maar zelfs die moeten snel oprotten.Dat zijn ze niet van me gewent,dus dat moet ik maandag maar goedmaken.Straks ga ik schaatsen slijpen,eten, met peter praten en naar mijn kamertje. Ik wil niemand zien.
Goed geslapen, ik begin wel steeds meer over schaatsen te dromen.Hoe het moet gaan, over technische dingetjes. Voordat je gaat slapen, denk je er al aan. Je bent er waarschijnlijk zo mee bezig dat je er ook van droomt. Alleen maar schaatsen.
Vandaag een drukke dag. Je merkt dat iedereen de voorbeschouwingen snel wil afhebben, dus veel interviews. Camera,s rond de ijsbaan,in het hotel. Kranten,iedereen begint aan je te trekken. Morgen nog een keer een persconferentie, dan is het afgelopen. Om 4 uur eindelijk het ijs op. Ik merk dat ik een beetje zenuwachtig begin te worden. Het moet nu toch goed gaan. Op het ijs ging het voor het eerst, mwah, zeg maar goed. Moeilijk uit te leggen.Omdat je je zelf perfect wilt voelen,je wil een bevestiging. Maar je mag maar heel kort het ijs op. Niet te diep gaan. In die korte tijd moet je het juiste gevoel vinden.