SON ŞİİR

Bu son şiirim olacak belki de,

Sana yazdığım.

Son defa mısralarımda;

Seni delice sevdiğimi söyleyeceğim.

Belki de sana son defa sitem edeceğim.

Kim bilir...

Hayallerimi anlatacağım sana,

Sırılsıklam uyandığım düşlerimi.

Uykusuz kaldığım gecelerde

İç çekişlerimi anlatacağım sana.

Mısralarım da son defa saçını okşayıp,

Türküler fısıldayacağım kulağına.

Ayazdan buğulanan sıcak nefesinin,

Büyülü zerreciklerini kondurup mısralarıma,

Seni son defa yaşayacağım belki de,

Kim bilir...

Gecenin koynuna fırlatıp mehtabı,

Senin resmini çizeceğim mısralarıma.

Son defa aydınlatacaksın gecelerimi,

Yıldızlar kaçışacak utanıp senden,

Sağa sola çıldırmışçasına...

Sana uzatıp ellerimi,

Tutacağım ellerini mısralarımda.

Ve sen geleceksin bana son defa,

Kim bilir...

Tüm şehir uyurken derin uykuda,

Seninle raks edeceğiz doyasıya.

Şarkılar söyleyeceğiz aşka dair,

Şarkılar can bulacak dudaklarında.

Dillerden düşmeyecek bu şarkı belki de,

Kim bilir...

Bu son şiirde son defa,

Seni yaşayacağım doyasıya.

Hava gibi içime çekip,su içeceğim,

İnadına seni seveceğim.

Kim bilir...

Bu şiirle seni ilk ve son defa;

Tepeden tırnağa seni yaşayacağım.

Ruhumda ruhunu,tenimde tenini hissedeceğim,

En kötü tavrımı takınıp;
ağlamanı seyredeceğim.

Sonra güldürüp seni,

Ağlamanın ve gülmenin

Birbirine olan üstünlüğünü;
sende tadacağım belki de,

Kim bilir...

Bu şiirle seni ilk ve son defa;

Tepeden tırnağa seni yaşayacağım.

Ruhumda ruhunu,tenimde tenini hissedeceğim,

En kötü tavrımı takınıp;
ağlamanı seyredeceğim.

Sonra güldürüp seni,

Ağlamanın ve gülmenin

Birbirine olan üstünlüğünü;
sende tadacağım belki de,