Gündüze pusu kurmuş, hünkar oldu geceler.
Ne ettikte acep neşe eyledi firar?
Firar değildir bu, sanki toplu intihar.
Düşünceler matlaşmış,yürekler niye hissiz?
Öyle bir hal aldık ki, ceset olduk kefensiz.
Umut bahçelerini biz çoktan talan ettik,
Bilinen tüm gerçekleri biz çoktan yalan ettik.
Sultanı temsil eden ahenk dolu heceler,
Hecede tutsak kaldı, köle oldu eceler.
Nerde sehpa, nerde cellat,vursa ya şu başımı?
Acı dolu seneler ki, zehreyledi aşımı.
Efgan yükselir arşa, yas tutar cümle eflak,
Gözden yaş gelmez ama, yanaklar hala ıslak.