GECENİN İSYANI

Bu gece ay tutulmuş,yıldızlar donuk,

Sis duvarları sarıyor dört yanı.

İliklere işleyen ince bir soğuk,

Başlamak üzere gecenin isyanı.

Hafakanlar çöküyor kara perdeye,

Ayyuka çıkıyor sahipsiz çığlık,

Telaşlı koşturmaca ama nereye?

Kime kucak açıyor bu kez yalnızlık?

Yarasa kanadında uçuyor düşler,

Sükutu bozuyor köpek sesleri,

Nafile, hep nafile bu iç çekişler,