Ayrılıktan bahsetme deyip,
Hıçkırarak atıldı kollarıma.
Buğulandı gözleri bir anda.
Şebnemler sıralandı yanağına.
Dayanamadım...
Erkektim tuttum kendimi.
Ama içimde kıyametler kopuyordu,
O yeşil gözlerden süzülen yaşlar,
Gülle gibi iniyordu içime.
Un ufak ediyordu yüreğimi,
Göz pınarlarım direncini zorluyordu,
Direndim...
Erkektim tuttum kendimi.
Elim titreyerek,eğilen başını
Usulca,yukarı kaldırdım.
Gül yanağındaki yaşları
İçim sızlayarak sildim.
Sus dedim. Yoksa;
Beni burada öldürmek mi niyetim?
Ağlama güzelim,
Bu sadece kısa bir ayrılık,
Tekrar kavuşmak için.
Buruk bir acıyla kırptı gözünü.
Bittim...
Erkektim tuttum kendimi.
Sensiz dedi,sensiz günler
Zehrolur bana.
Hele birde dönmesen,ölürüm billah.
Çünkü her şeyi sende gördüm.
Yaşamanın zevkini seninle tattım.
Hep,hep seninle güldüm,
Seninle yatıp,seninle kalktım.
Sahibim ,erkeğimsin benim.
Yıkıldım....
Erkektim tuttum kendimi.
Söylediği sözlerin her biri,
Can evimden vuruyordu beni.
Beynim zonkluyor,kalbim fırlayacak gibi...
O anda anladım ki;
Asıl ben onsuz olamayacağım
Değil bir müddet,bir lahza.
Gel dedim,gel beraber gidelim.
O gün bugündür beraberiz.
Meğerki o olmazsa ben
Bi ümit,bi çare,bi hayatmışım.
Ayrılmadım...
Erkektim aldım yarimi.