B.C. de  Duimelotjes
d'n Ouwehoer (want ouwehoeren kan die!)
In de (toen nog) koude wintermaanden van 1993 kwam ik voor het eerst in aanraking met de Duimelotjes. Ik speelde al weer vele jaren met veel plezier tafeltennis en had via Vice-Versa'51 een heleboel mensen leren kennen. Zo ook Anton en Paul. Zij waren het geloof ik, die mij vroegen of ik geinteresseerd in carnaval was. Ik was toen als carnavalsvierder al weer enige jaren uit de running, maar hun enthousiasme en het feit dat ik eindelijk iets met mijn creativiteit kon gaan doen, deden mij besluiten het een kans te geven. Een gouden kans!

Sindsdien ben ik niet meer weg te denken bij de Duimelotjes, soms lijkt het wel of ik al heel mijn leven carnavalswagens aan het bouwen ben. Ik heb via de Duimelotjes het plezier in carnaval weer teruggevonden en tegelijkertijd een heleboel vrienden erbij gekregen. Sommige van de Duimelotjes waren reeds goede vrienden, andere sloten zich hierbij aan. Een gevarieerd gezelschap, zowel qua leeftijd (ik ben de oudste, maar niet de wijste) als qua achtergrond. Van een elektricien en een botermaker tot een communicatiespecialist. Rustige karakters, onstuimige karakters. Verliefd, verloofd, getrouwd. Kinderen, eigen huis, nieuwe baan. Alles maak je mee in zo'n vriendengroep, en dat maakt het juist ook zo fascinerend. Het is niet alleen het bouwen van een wagen, het organiseren van een carnavalsbal en vier dagen lol. Het is meer dan dat! De hele ontwikkeling van puber tot zelfbewuste man/vrouw. Verdriet en pijn. Vreugde en plezier. We hebben wat traantjes gelaten en wat traantjes weggepinkt.

Een ding wat binnen de Duimelotjes absoluut centraal staat, is vriendschap. Door dik en dun steunen we elkaar. Er is altijd wel iemand die een luisterend oor biedt of een schouder om op te huilen. Je hoeft de deur niet bij elkaar plat te lopen, we zijn er gewoon voor elkaar wanneer het nodig is. That's what friends are for! Gezellig gaan stappen, leuke uitstapjes maken, knallende verjaardagsfeestjes of lekker even bijkletsen. Vaste activiteiten met Kerstmis en Oud&Nieuw. Vroeger Het Centrum, nu vaak de Bocht. Soms door de bocht! Maar ja, dan zijn er altijd weer die vrienden die je uit het busje tillen...

Ik hoorde laatst nog iemand treffend zeggen: "Jullie stralen het uit dat je een hechte vriendengroep bent". En dat is ook zo. Ik ben er trots op deze fijne groep mensen tot mijn vrienden te mogen rekenen. Genoeg geslijmd, er moet ook gebouwd worden, een Duimpiebal georganiseerd worden, de Puiten hebben de Kolder weer in hun kop of een aantal dwazen op een fiets wil weer rond de kerk fietsen. Het is - naast de romantische of melancholieke kant - ook heel hard werken, zweten, vloeken, tieren, genieten en daarna met z'n allen trots op het resultaat. Af en toe vind ik dit harde werken wat minder, maar ja... ik wordt ook al een dagje ouder!

We nemen er nog maar eentje! Proost!

Dun Ouwehoer
Terug naar leden overzicht
Door naar volgend lid
Hosted by www.Geocities.ws

1