"De Duimelotjes emme bij mijn tuis altij al un warrum plekske ingenoome. Oons rellaossie meej de Duimelotjes is al jil oud, eigeluk al elluf jaor. Nou mok dur ok bij zegge dattie rellaossie begonne is meej oons Mirian. In ut jiste jaor da de Duimelotjes zig in dun optogt liete zien, liepe zullie agtur mekaore en deeje ondurweg aon sjookomel uitwiesseling. Dur bloeide iets moois op tusse zullie, wa tur uiteindeluk ok toe geleid et, da ons Mir benoemd wir tot ere-lid van de Duimelotjes.
Ze loopt dan ok dun godsganselukke tijd meej da kartonne embleemke (die intusse vursgrikkeluk zeltzaom geworre zen) en dur rooi T-sjurt te sjoowe om dur mar wir is in te vrijve, da'k Prins gewiest kan zen zoveul assik wul, mar da zij wel is effekus ere-lid is van de Duimelotjes. Ondaanks, da'k daor natuurluk jil sjaloers op zen, gun ik da eur natuurlul wel, net zoas ik de Duimelotjes ook ons Mir as ere-lid wel gun, waant ik denk dagge daor ginne betere vor kunt emme."
En daar zijn wij, de Duimelotjes, het helemaal mee eens!
