ABD’nin yeni ilgi alanı Kıptîler (Koptlar-Mısır Hristiyanları). Bilindiği gibi Kıptîler Hristiyan-Orthodox inancına mensuplar ve oldukça köklü bir tarihî arkaplanları var. Alfabeleri ve dilleri Grekçe’ye çok yakın. Birçok Grek filozofu, Kıptî kültüründen etkilenmiş. Bunlar arasında en tanınmış olanı matematik ve gizli (occult) felsefenin en büyük teorisyenlerinden Pythagoras. Hâlihazırda Grek manastırlarında ve din okullarında birçok Kıpti rahip ve rahip adayı bulunuyor.

ABD’nin bu konuya ilgi göstermesinin temel nedeni Mısır’da Hristiyan-Müslüman çelişkisini geliştirip derinleştirerek Mısır’daki İslâmî hareketin önünü kesmek, tâlî nedenler ise, Doğu ve Güneydoğu Akdeniz’deki Rus etkisinin önünü kesmek, ve Mısır’ın, Rusya, Fransa, Çin ve İran’la geliştirdiği güçlü ekonomik ve siyâsî ilişkileri geriletmek ve kendi çizgisine doğru çekmek. Bu durumda ABD-kuvvetle muhtemelen-Mısır’a yaptığı ekonomik ve askerî yardımı Kıptî sorununa endeksleyecek. Mısır’ın ABD politikasına verebileceği muhtemel cevab ise, Pan-Arabist / Pan-İslamist bir çizgiye ve Suudi Arabistan, İran ve Suriye ile bir cebheleşmeye yöneliş olacak. Bu ne ABD’nin ne de İsrail’in istediği bir şey ve Ortadoğu sürecini biraz daha zora sokmaktan başka bir anlam ifâde etmiyor. ABD, aynı Sudan’ın güneyinde yaşayan ve gerilla faaliyeti yürüten Hristiyanlar’a verdiği destek gibi Mısırlı Hristiyanlar’a (Kıptîler) da benzer bir destek veriyor ve onları dinî milliyetçiliğe doğru götürüyor.

Aslında bu süreç çok yeni değil. Mısır Kıptîleri’nin en ünlülerinden olan Ghali ailesinin uzun süredir böyle bir misyonu olduğu biliniyor. Osmanlı paşalarından Butros Paşa’nın torunu olan Butros Ghali’nin BM genel sekreterliğini uzun süre yürütmesi ABD’nin Kıptî politikasının bir yansımasıydı. Görevini tamamlayan Butros Ghali ve Ghali ailesi Amerikan tarzı Neo-Kıptî etkinliğinin en önemli saç ayaklarından birini oluşturuyor. ABD ile Ghali arasında varolduğu iddia edilen çelişki ise bir illüzyondan ibâretti. Ghali BM genel sekreterliğini yürüttüğü dönemde ABD’ye, Mısır’daki İslâmî süreç hakkında epeyce perspektif (istihbarat) sundu. Müslümanlar tarafından cezalandırılan Siyonist-Mason ajan Enver Sedat’ın en önemli destekçilerinden biri de Ghali kliğiydi.

ABD, Kıptî politikasını tek merkezden yürütmüyor. Örneğin diaspora Kıptîler’i de ABD’nin ilgi alanı dâhilinde. Bu misyon farklı kurumlara yüklenmiş durumda: New York Kiliseler Birliği ve World Federation of Copts of Egypt (Dünya Mısır Kıptîleri Federasyonu) bu kurumlardan en önemli iki tanesi. Örgüt “Washington Post” gazetesine tam sayfa verdiği ilânda Mısır devletinin Kıptîler üzerindeki baskılarını açıkladı. Bilindiği gibi Washington Post dünyanın en büyük gazetelerinden biri ve Yahudiler’in elinde. Kahire’de yaşayan Kıptî hukukçu Dr.Edward El-Zahaby ise ABD dışişleri bakanlığına, Kıptîler’le ilgili gelişmeler konusunda düzenli bilgi aktarıyor. Ünlü yazar ve entellektüel Edward Said de bir Kıptî (Filistinli falan da değil! Bal gibi siyonist-masondur ve Jewish Defens League-Yahudi Savunma Ligi isimli ırkçı örgütten düzenli maaş alır. Orientalism ve Intellectual eserlerinin sahibi bu adamı öve öve bitiremeyen bizim ‘aydınlar’ın dikkatine sunulur. Ünlü yahudi tarihçi ve Atatürk Barış ödüllü Bernard Lewis’in de yakın dostudur).

Olayın en çarpıcı yanı ise ABD’nin bu politikasını teorize edenlerin hepsinin Yahudi olması: Michael Horowitz (Reagan yönetimi döneminde ABD Bütçe Dairesi’nin patronu), Arlen Specter (ABD Senatosu üyesi), Benjamin Gilman (ABD Ulusal Kiliseler Konseyi başkanı).

Nihaî analizde, ABD Siyonist-Globalizmi’nin Afrika ve Güney / Güneydoğu Akdeniz kıskacı tüm hızıyla devam ediyor. Bu yeni gelişme-kuşkusuzdur ki- Rusya’yı, AB ülkelerini ve Ortadoğu’yu yeni politikalar geliştirmeye itecektir. Bunun ilk sinyalleri AB ülkelerinden-ABD aleyhine-alınmaya başlanmış durumdadır. Türkiye açısından bakıldığında ise son günlerde gündeme gelen “Protestan Kiliseleri” hâdisesinin uluslarası siyonist-globalist dünya düzeni siyâseti ile ilgisi vardır. Protestanizm ideolojisi, diğer deyişle Global sömürgeciliğin en fazla ehemmiyet atfettiği mevzulardan biri olan “barışçıl!” diyaloglar, Fethullah tipi ‘dejenere İslâm’ retoriği, Vatikan’la kurulan dostluk, İbrahimî dinler diyalogu, Yahudi turizmi gibi bin kollu kürevî canavar “salak” yani “barış havarisi” toy “pastörler”i heryerden devşirip duruyor. Zekeriya Beyaz isimli ‘pastör’ de, fırsat bu fırsat deyip şaşı kılıcını uzay boşluğuna sallayıp İslâm’a devlet adına sahib çıkıyor! İsrail ve yahudi kelimelerini ise sanki “veba” yahut “kuduz”dan korkar gibi ağzına dahi almıyor. 2002’de Mısır’ı iyi izlemek lâzım aynı Türkiye’deki Protestanizm-Siyonizm’in yeni melânetlerini dikkatle tâkib etmek gerektiği gibi, tabiî ki, ‘şaşıların ve at ‘zeker’lerinin gözünden değil!.

www.drhakkiacikalin.up.to