Yani "Yahudi Ahtapotu, sâdece Altın’la beslenir”. Evet, böyle adlandırılıyor “Rothschild” Ailesi. Dünyanın en büyük kapitalist-yahudi ailesi (sülâlesi) olarak kabul ediliyor. Bu aileyi cok kısaca mercek altına alalım.

1-Bütün detaylarıyla “Rothschild Şeceresi” (7 Nesil):

Mayer Amschel (1744-1812). 1770 yılında Gutie Schnapper (1753-1849) ile evlendi. Stem (Kök) bu şahıstır. Bu çiftin çocukları:

Birinci Nesil:

1-Jeanette (1771-1859). 1795 yılında Benedikt Moses Worms’la evlendi. Yaptığı bu evlilik aile meclisi tarafından onaylanmadığı için aileden atıldı (reddedildi).

2-Amschel (1773-1855). 1796 yılında bir Alman olan Eva Hanau ile evlendi.

3-Solomon (1774-1855). 1800 yılında, Alman-İngiliz melezi Caroline Stern ile evlendi.

4-Nathan (1777-1836). 1806 yılında Hannah Barent Cohen isimli İngiliz yahudisiyle evlendi.

5-İsabella (1781-1861, esas ismi Lizbeth’tir). 1802 yılında Bernard Judah Sichel isimli bir Alman-İngiliz kırması yahudiyle evlendi.

6-Babette (1784-1869). 1808 yılında Sigmund Beyfus isimli bir Avusturya yahudisiyle evlendi.

7-Carl (1788-1855). 1818 yılında Adelheid Herz isimli bir Alman’la evlendi.

8-Julie (1789-1815). Meyer Beyfus isimli bir Avusturya yahudisi ile evlendi.

9-Henrietta (1791-1866). 1815 yılında Abraham Montefiore isimli bir İtalyan yahudisi asille evlendi.

İkinci Nesil:

Solomon-Caroline Stern evliliğinden:

1-Anselm (1803-74). 1826’da amcasının kızı Charlotte ile evlendi.

2-Betty (1805-86). 1824’te James isimli bir İngiliz’le evlendi.

Nathan-Hannah Barent Cohen evliliğinden:

1-Charlotte (1807-59). Amcasının oğlu Anselm ile evlendi.

2-Lionel (1808-79). Amca kızı Charline ile evlendi.

3-Anthony (1810-76). 1840 yılında Louisa Montefiore isimli bir İtalyan yahudisi asille evlendi.

İsabella-Bernard Judah Sichel evliliğinden:

1-Nathaniel (1812-70). 1842’de Charla isimli bir kadınla evlendi.

Babette-Sıgmund Beyfus evliliğinden:

1-Hannah Mayer (1815-64). 1839’da Henri Fitzroy’la evlendi, aileden reddedildi.

2-Mayer (1818-1874). 1850’de Juliana Cohen’le evlendi.

3-Louise (1820-94). 1842’de Mayer Carl’la evlendi.

Carl-Adelheide Herz evliliğinden:

1-Charline (1819-84). 1836’da amcasının oğlu Lionel’le evlendi.

Julie-Meyer Beyfus evliliğinden:

1-Mayer Carl (1820-86). 1842’de amca kızı Louise’le evlendi.

Henrietta-Abraham Montefiore evliliğinden:

Adolph (1823-1900). 1850’de Julie isimli bir kadınla evlendi.

Üçüncü Nesil

Anselm-Charlotte evliliğinden:

1-Mayer Anselm Léon (1827-28). 1 yaşındayken menenjitten ölüyor.

2-Julie (1830-1907). 1850’de amcası Adolph’le evleniyor.

3-Hannah Mathilde (1832-1924). 1849’da Wilhelm Carl’la evleniyor.

4-Sarah Louise (1834-1924). İtalyan soylusu Raimondo Franchetti ile evleniyor.

5-Nathaniel (1836-1905).

6-Ferdinand (1839-1898). 1865’de amca kızı Evelina’yla evleniyor.

7-Solomon Albert (1844-1911). 1876’da Bettina isimli bir kadınla evleniyor.

8-Alice (1847-1922).

Lionel-Charline evliliğinden:

1-Leonora (1837-1911). 1857’de Alphonse’la evleniyor.

2-Evelina (1839-1866). 1865’de amcaoğlu Ferdinand’la evleniyor.

3-Nathaniel (1840-1915). 1867’de Emma ile evleniyor.

4-Alfred (1842-1918).

5-Leopold (1845-1917). 1881’de bir İtalyan asili olan Maria Perugia ile evleniyor.

Anthony-Louisa Montefiore evliliğinden:

1-Constance (1843-1931). 1877’de Battersea Lord’u Cyrill Flower ile evleniyor.

2-Annie (1844-1926). 1873’de Eliot Yorke ile evlendi.

Nathaniel-Charla evliliğinden:

1-Nathalie

2-James Edouard (1844-81). 1871’de amca kızı Laura Thérese ile evleniyor.

3-Mayer Albert (1846-50).

4-Arthur (1851-1903).

Mayer-Juliana Cohen evliliğinden:

1-Hannah (1851-90). 1878’de Rosebery Markisi Philip Archibald Primrose ile evleniyor.

Mayer Carl-Louise evliliğinden:

1-Adele (1843-1922). 1862’de Salomon James’le evleniyor.

2-Emma (1844-1935). 1867’de halaoğlu Nathaniel’le evleniyor.

3-Clementine (1845-65).

4-Laura Thérese (1847-1931). 1871’de Amcaoğlu James Edouard ile evleniyor.

5-Hannah Louise (1850-92).

6-Margaretha (1855-1905). 1878’de Gramont dükü Agénor’la evleniyor.

7-Bertha Clara (1862-1903). 1882’de Wagram prensi Alexanrdre’la evleniyor.

Dördüncü Nesil

Solomon Albert-Bettina evliliğinden:

1-Georg (1877-1934).

2-Alphonse (1878-1942). 1911’de İtalyan asili Clarice Sebag Montefiore ile evleniyor.

3-Louis (1882-1955). 1946’da Hildegard kontesi Auersperg’le evleniyor.

4-Eugene (1884-1976). 1925’de Schoenborn-Bucheim kontesi Kitty ile evleniyor.

5-Charlotte Ester

6-Valentina (1886-1969). 1911’de Springer baronu Sigismund’la evleniyor.

7-Oscar (1888-1909).

Nathaniel-Emma evliliğinden:

1-Walter (1868-1937).

2-Evelina (1873-1947). 1899’da Clive Behrens isimli Hollandalı bir asille evleniyor.

3-Charles (1871-1935). 1907’de Rozsika von Werheimstein isimli bir asille evleniyor.

Leopold-Maria Perugia evliliğinden:

1-Lionel (1882-1842). 1912’de Marie-Louise Beer’le evleniyor.

2-Evelyn Achille (1886-1917).

3-Anthony (1887-1961). 1926’da Yvonne Cahen d’Anvers isimli bir Belçikalı asille evleniyor.

James Edouard-Laura Thérese evliliğinden:

1-Henri (1872-1947). 1895’de Mathilde Weisweiller’le evleniyor.

2-Jeanne (1874-1929). 1896’da David Leonino ile evleniyor.

Beşinci Nesil

Alphonse-Clarice Sebag Montefiore evliliğinden:

1-Albert (1922-38).

2-Bettina (1924-?). 1943’de Matthew Looram isimli bir İngiliz yahudisiyle evleniyor.

3-Gwendoline (1927-72). 1948’de Fransız yahudisi Roland Hoguet ile evleniyor.

Charles-Rozsika von Wertheimstein evliliğinden:

1-Miriam (1908-?). 1943’de George Lane’le evleniyor.

2-Elizabeth (1909-1988).

3-Victor (1910-90). 1933’de Barbara Hutchinson’la, 1946’da Theresa Mayor’la evleniyor.

4-Kathleen (1913-1988). 1935’de Jules de Koenigswarter isimli bir Alman asiliyle evleniyor.

Lionel-Marie-Louise Beer evliliğinden:

1-Rosemary (1913-hayatta). 1934’de Denis Gomer Berry’le evleniyor.

2-Edmund (1916-hayatta). 1948’de Elizabeth Lentner’le evleniyor.

3-Naomi (1920-hayatta). 1941’de Jean-Pierre Reinach isimli bir asille, 1947’de bir diğer büyük İngiliz yahudi sülâlesi mensubu olan Bertrand Goldsmith ile evleniyor.

4-Leopold (1927-?).

Anthony-Yvonne Cahen d’Anvers evliliğinden:

1-Renée (1927-hayatta). 1955’de Peter Robeson isimli bir İngiliz yahudisiyle evleniyor.

2-Anne (1930-71).

3-Evelyn (1931-hayatta).

Henri-Mathild Weisweiller evliliğinden:

1-James (1896-1984). 1923’de Claudia Dupont’la evleniyor (Fransa’nın en büyük ailelerinden Dupontlar).

2-Nadine (1898-1958). 1919’da Fransız asili Adrien Thierry ile evleniyor.

3-Philippe (1902-88). 1935’te Elisabeth de Chambure isimli Fransız asili, 1954’de Pauline Fairfax Potter isimli İngiliz asiliyle evleniyor.

Altıncı Nesil

Victor-Barbara Hutchinson evliliğinden:

1-Sarah (1934-hayatta).

2-Jacob (1936-hayatta). 1961’de Serena Dunn’la evlendi.

3-Miranda (1940-hayatta). 1962’de Boudjemâa Boumaza isimli bir Arap asiliyle evleniyor.

Victor-Theresa Mayor evliliğinden:

1-Emma (1948). 1991’de Amartya Sen isimli bir Uzak Asya asiliyle evleniyor.

2-Benjamin (1952).

3-Victoria (1953). 1997’de Simon Gray’le evleniyor.

4-Amschel (1955-96). 1981’de ünlü Anita Guiness’le evleniyor (ünlü Guiness ailesi).

Edmund-Elizabeth Lentner evliliğinden:

1-Katherine (1949). 1971’de Marcus Agius’la evleniyor.

2-Nicholas (1951). 1985’de Caroline Darvall’la evleniyor.

3-Charlotte (1955). 1990’da Nigel Brown’la evleniyor (ünlü Brown ailesi).

4-Lionel (1956). 1991’de Louise Williams’la evleniyor.

James-Claudia Dupont evliliğinden:

1-Nicole (1924).

2-Monique (1925). 1945’de Jean-François Drach ile evleniyor.

Philippe-Elisabeth de Chambure evliliğinden:

1-Philippine (1935). 1961’de Jacques Sereys isimli Belçikalı bir asille evleniyor.

2-Charles (1937).

Yedinci Nesil

Jacob-Serena Dunn evliliğinden:

1-Hannah (1962). 1994’de William Brookfield isimli bir İngiliz asiliyle.

2-Beth (1964). 1991’de ünlü İtalyan ailesi mensubu Antonio Tomassini ile evleniyor.

3-Emily (1967). 1998’de Julian Freeman-Attwood isimli İngiliz asiliyle evleniyor.

4-Nat (1971). 1995’de Annabel Neilson isimli bir Norveç asiliyle evleniyor.

Amschel-Anita Guiness evliliğinden:

1-Kate (1982)

2-Alice (1983)

3-James (1985)

Nicholas-Caroline Darvall evliliğinden:

1-Chloé (1990).

Lionel-Louise Williams evliliğinden:

1-Elizabeth (1992)

2-Leopold (1994)

3-Amschel (1995)

Evet, şimdi bu Rothschild efsânesine bir giriş yapalım. 1789 (Fransiz İhtilâli) ile 1848 (Komünist Manifesto) dönemini “Devrim Çağı” olarak ele alacak olursak, bu çağın en kârlı karşıt ideolojik-politik-ekonomik (Kapitalist) gücünü Rothschildlar olarak ifâde edebiliriz. Gerek bu periyodu, gerekse de 1860-1914 arasındaki büyük ekonomik krizleri en az zararla (hemen hemen sıfır zararla) atlatmayı başaran tek büyük ticârî şirketler topluluğu Rothschildlar olmuştur.

1789 Fransız İhtilâli’nden evvel tarımla, hububat ve şarap ticâretiyle, silah üretim ve ticâretiyle uğraşmaları yasak olan Yahudiler’in şehirlere girişleri de, Pazar geceleri ve Hristiyan festivalleri hariç yasaktı. Yani Avrupa, yahudiler’in ensesinde boza pişiriyordu. İşte bu dönemlerde Mayer Amschel de, hayatını sıradan bir emekçi olarak sürdüren bir yahudiydi ve çok çalışıyordu. Önceleri akça dağıtıcılığı (bir tür mutemetlik), sonraları para acentalığı (günümüzün brokerları-başkaları için hisse alıp satan kişi, aracı) yapan Mayer Amschel, soydaşlarının büyük oranda örgütlediği Fransız ihtilâlinden sonra “yürümeye” başladı ve ticârî bankerliğe terfi etti. Bütün bu gelişmelerin altında, Fransız ihtilâlinin kısa bir sürede Güney Almanya’ya ihracı yatıyordu. Özellikle Frankfurt yahudileri üzerindeki yasal kısıtlamalar büyük ölçüde kaldırıldı. Mayer, Napoleon’un Rhineland’deki kayyumu Karl von Dalberg’i ciddi biçimde etkilemeyi başardı. İş bununla da kalmadı ve Rothschildlar hayal edilemeyecek imtiyazlar kazandılar, çünkü tamâmen Napoléon’un desteği altındaydılar (Napoléon’un bir filosemit-yahudisever olup olmadığı hep tartışılmıştır). Napoléon’un ikinci ekonomo-politik adımı, Hesse-Kassel Elektorat (nitelikli seçmenler) kurumunun liderini sürgüne göndermesi oldu. Bunun Mayer’e sağladığı avantaj şudur: Mayer, 1769 yılından beri bu kurumun “adlî ajanlığı”nı yürütüyordu. Bu gelişmeden sonra bu görevi Mayer üstlendi ve kurum mülklerinden gelen kârları ve Fransız yatırım sermâyesini idâre makâmına geldi. Kısaca denilebilir ki, Mayer artık Güney Almanya ve Fransa aristokrasisi ve kısmen de burjuvazisinin mülklerini, akâretlerini ve yatırımlarını kontrol ediyordu.

Ailenin öne çıkan oğlu Nathan, bu devrim sonrası ve savaş ortamını yüksek kâra tahvil etmenin yollarını geliştirmeye başladı. İlk iş olarak, Britanya tekstil ürünlerini ihraç etmeye ve bu işin getrisiyle İngiltere’de savaşı örgütlemeye girişti. [Bunun nedeni şudur; 1806 yılında Napoléon, Britanya tekstil ürünlerinin Kıta Avrupası’na ihracını yasaklamıştı. Ancak, öte yandan Rothschildlar’a, illegal yoldan İngiliz tekstil ürünlerinin Avrupa’ya girişini yürütebileceğini de fısıldamakta gecikmedi. Bu, Rotshschildlar’ın monopolleşmesini (tekelleşmesini) sağlıyordu ve tabiî ki, Napoléon’un buradan büyük bir komisyonu vardı]. Yani hem ekonomik, hem siyâsî hem de askerî alanda at koşturuyordu ki bu, tipik Yahudi tarzı siyâsettir. İngiltere iç piyasasında kumaş ticâreti işine de el attı. Amacı fiyat kırmak ve sürümden kazanmaktı. Kazanma hırsı, enerjisi âdeta vazgeçilemez bir tutku hâline dönüşen Nathan bu işi de başardı ve Britanya kumaş piyasasında hızla yükseldi. Kardeşlerine şöyle diyordu: “Kitap okumayın!" ve devam ediyordu: "Ben kâğıt oynamam, tiyatroya gitmem, tek zevkim işimdir". O nedenle, kendisine, ‘Workaholic’ (İşkolik) ismi takılmıştı. 1810 yılında, Nathan Britanya’da bir numaraydı ve hem iç piyasayı hem de yasadışı ihracat tekelini elinde tutuyor, istediği zaman büyük manipülasyonlar yapıp piyasaları altüst ediyor ve akılalmaz miktarları kasasına (ve tabiî Napoléeon ve ekibine) aktarıyordu. Aynı yıl Britanya hükümetiyle iş yapmaya başladı. Bunun anlamı, Napoléon’la düşmanını birlikte idâre ediyor olmasıydı. Britanya hükümeti, birçok asilin ve üst düzey bürokratın aynî ve nakdî varlığını, Frankfurt’â, baba Rotshschild’ın emin! ellerine teslim etti. Mayer’in şu sözü çocuklarına bir “ilke” olarak kaldı: “Kendinizi sevimli kılamıyorsanız, korkunç kılın!" ve yine Mayer şöyle diyordu: “Eğer üst düzey bir şahsiyet, bir yahudiyle finansal ortaklığa girerse, Yahudileşir!". Mayer’in oğullarına yaptığı bir başka nasihat te şuydu: “Rothschildlar asla bölünmemeli, tek bir marka olarak kalmalı, Böyle olursa, Almanya’nın en zengin ailesi siz olursunuz!". Aynı ilkeler 30 yıl kadar sonra oğulları tarafından bir sonraki nesle âdeta bir “şart” olarak aktarıldı. Üstelik, baba Rothschild’ın kehâneti doğru çıkmış olarak; yani Rotschildlar, Mayer’in 1812’deki ölümünü takip eden 10 yıl içinde Almanya’nın, 25 yıl içinde de babalarının hedefini çok daha ileriye götürerek dünyanın en zengin ailesi oldular. Hattâ bazı iddialara göre tarihin en zengin ailesiydiler!

1814-15 yıllarında Rotschildlar, altın ve gümüş işinden inanılmaz paralar kazandılar. Zaman zaman, emlâk gelirlerinin büyük çoğunluğunu bu işe yatıracak kadar riske girdiler ama hep kazandılar zira arkalarında Avrupa’nın 3 büyük devleti-hükümeti vardı: Britanya-Fransa-Almanya. Aynı dönemde kumar ve şans oyunları sektörü Rothschildlar’ın eline geçti. 1815 tarihinde, sâdece Nathan’ın maddî serveti 10 milyon sterlinin üzerindeydi. Rothschild kardeşler Almanya’da şöyle anılıyorlardı: Finanzbonaparten (Bonapart finansı). Fransa’nın Waterloo hezimetinden bile büyük paralar kazanmıştı Rothschildlar, Britanya ordusuna askerî malzeme satarak! [Evet, siyâsette, ekonomide ve diplomaside vefâsızlığın, minnetsizliğin, vicdansızlığın ve ilkesizlik ilkesinin en iyi örnekleri tüm dünyaya yahudiler tarafından profesyonelce veriliyordu]. Bu işten Rothschildlar 120.000 sterlin kazandılar.

Prens Matternich’in liderliğiyle birlikte yeni bir siyâsî ve mâlî restorasyon süreci başladı. Bu süreçte Rothschildlar’ın görevlerinden biri Avusturya, Prusya ve Rusya’yı (kutsal ittifak) ve Fransa’da da Bourbon hânedanını hem mâlî hem de siyâsî açıdan âtıl kılmak, buna karşılık Britanya ve Hollanda’yı parlatmaktı. Dönem itibârıyla Rothschildlar’ın çıkarı bundaydı. Böylece Prens Matternich Avrupa’nın yeni siyâsetini belirleyecek, Fransa ve Avusturya’nın, İspanya ve Napoli’deki Bourbon rejimlerini restore etme girişimleri de boşa düşecekti. Rothschildlar için «Dehşetin baş rahibi» sıfatı kullanılıyordu. Kral 4. George’un ve oğlu Leopold of Saxe-Coburg’un (Bulgaristan’ın mevcut başbakanı Simeon Saxe-Coburgowsky- Simeon de Saxe-Coburg da bu aileye mensuptur), Prens Matternich’in, Belçika kralının ve daha sayısız siyâsî-ekonomik gücün malını mülkünü onlar kontrol ediyorlardı ve bu çok büyük bir maddî değerdi. O nedenle, onlara hem güveniliyor hem de korkuyla karışık bir kuşkuyla bakılıyordu. Rothschild ismini duyanlar hayranlıkla ya da korkuyla irkiliyorlardı. Rothschildlar sâdece üst-düzey siyâsetle uğraşmakla kalmıyor aynı zamanda sıradan halkla da ilişkiler geliştiriyorlar, büyük hayır işleri yapıyorlar, onları kendilerine bağlıyorlar, âdeta bir sivil ordunun (halk ordusu) da nüvelerini oluşturuyorlardı. Bu, basit bir ekonomik destek seviyesinde kalmayıp, ideolojik-politik propagandayı da içinde barındırıyordu. Hürriyet, yurtseverlik, onur gibi mühim insanlık değerleri konusunda halka toplu eğitimler verdiriliyor ve geliştiriliyordu. Bir yandan yahudi ideolojisi canlı tutulup dinî değerler öne çıkarılıyor diğer yandan Kilise kurumuyla sıkı ilişkiler geliştiriliyordu. Aynı bağlamda, özellikle Almanya’da muhafazakâr elitin de sırtı sıvazlanıyordu. Bunun amacı onları ikitdara taşımaktı.

Aynı Rothschildlar, bir dönem muhalif oldukları «Kutsal İttifak»la da sıkı ilişkiler geliştirmeye başladılar. Bunun altındaki neden ise, İspanya ve İtalya’daki devrimci hareketlerdi ve bu durum «iş» için hiç de iyi değildi ve karşı-devrimcilik iyi prim yapacaktı. Yine, İspanya, Brezilya ve Yunanistan’daki yeni rejimler potansiyel yeni müşteriler anlamına geliyordu. Görülüyordu ki, parlamenter monarşiler, mutlakîyetçi rejimlere göre çok daha iyi «besiyerleri» oluşturuyorlardı ve desteklenmeliydiler. Bu doğrultuda, İspanya’da liberaller desteklenirken Ferdinand 7’nin finans kaynakları kurutulmaya ve arkasındaki siyâsî destek çekilmeye başlandı. Çünkü Ferdinand 7, bir mutlakiyetçiydi. Rothschildlar’ın stratejisi şuydu: Bir toprak üzerinde, bir devletin hâkimiyetinin mutlaklaşmasına asla izin vermemek ve böylelikle o ülkenin mutlak iktidarların (güçlerin) elinde bulunmasına engel olmak. Kullandığı teknik ise, o ülkedeki kendi maddî varlığını ülke dışına çıkarmak ve yatırımlarını durdurmak. Aynı zamanda, ülkenin müstakbel imtiyaz sahiplerine çok büyük maddî destekler sunup onların elini güçlendirmek. Meselâ, baba Rothschild’ın Robespierre’in yanında yer almasının nedeni budur.

Yahudi Heine şöyle der: «Para zamanımızın ilâhıdır ve Rothschild da onun peygamberidir!».

Rothschildlar, hiçbir ekonomik sıkıntıdan etkilenmediler. Almanya, Fransa ve Britanya başta olmak ùzere bùtùn Avrupa piyasalarını istedikleri gibi spekùle ettiler. 1830’da Paris krizini sâdece Rothschildlar çok yùksek bir kârla aştılar. Dönemin en bùyùk ikinci sermâye grubu olan Baring Kardeşler’in sermâye birikimi, Rothschildlar’ın 1/10’u seviyesindedir. İşte bu devâsa sermâye birikimi Rothschildlar’a “Statù”yù de getirdi. Bu baðlamda, Rothschildlar’ın yeni ilgi alanı “elitist gelecekçiler” (elitiste arrivistes) oldu. Picadilly, Laffitte, Gunnersbury gibi “yasak bölgeler”i ele geçirip buraları 17. Yùzyıl Dutch resimleri ve 18. Yy. Fransız iç mimarisiyle donattılar. Batı Avrupa’nın aristokratik-elitist tarihinde böyle bir şey görùlmemişti. Jacob Rothschild, “le Baron James de Rothschild” unvânını alarak, Fransa’nın en yùksek nişanı olan “Légion d’Honneur” sahibi ve Avusturya’nın Paris’teki konsolosu oldu. Avrupa’nın en bùyùk gùzel san’atlar koleksiyonu, en pahalı atları ve aristokratlarla avlanma, ghetto için çok ama çok yabancı şeylerdi. 30-40 yıl içinde ulaşılan bu seviye aslında Avrupa’nın siyâsî-iktisâdî tarihindeki en önemli dönùm noktasıdır. Rothschildlar’ın çocukları piyano derslerini Frederic Chopin’den, edebiyat derslerini Benjamin D’Israeli, Heinrich Heine ve Honoré de Balzac’tan alıyorlardı.

Rothschildlar’ın bu sosyal yùkselişi, “Kinik” bir yùkseliştir. Onlar, diðer bazı yahudi sermâyedarların yaptıðı gibi ‘hristiyanlaşmak’ yerine atalarının dinine yani yahudiliðe sıkı sıkı sarılmayı tercih ettiler. James Rothschild, “Din herşeydir, servetimiz ve mutluluðumuz ona baðlıdır" diyor, 1839 yılında Henry Fitzroy ile evlenip hristiyanlıða geçen kızkardeş Hannah Mayer, aileden dışlanıyordu. Rothscildlar’ın bu tutum ve tavırları Avrupa’daki yahudi toplumunda çok olumlu tepkilere yol açtı. Bunun önemli neticelerinden biri “Yahudi Baðımsızlıðı” fikrinin ortaya çıkmasıydı ve Rothschildlar bu işin de öncùlùðùne soyunuyorlardı. Napolyon döneminde, “Yahudiler’in Gùvenliði" için çok bùyùk meblâlar kraliyet kasalarına aktı. 1840’ta Şam Yahudileri’nin idama mahkùm olmaları karşısında en bùyùk kampanyayı da yine Rothschildlar yùrùttù. Endogami’ye (Sùlâle içi evlilik) çok önem veren Rothschildlar için, “Yahudiler’in kralları” veya “Krallar’ın yahudileri” yakıştırması yapılıyordu. 1830 devriminde, Louis Philippe’in “Burjuva Monarşi”sini destekledi. Aynı biçimde, özellikle de bir Alman prensini kendi ‘monarkı” olarak kabul eden Belçika devletine ve yeni kurulan Yunanistan devletine de destek verdi. Aynı dönemde Avusturyalı ùnlù diplomat Kont Prokesch von Osten şöyle diyordu: “Rothschildlar’ın söylediði belirleyicidir ve (sanırım) savaşa yatırım yapmayacaklar".

Avrupa sınırlarını aşan Rothschildlar, Rusya’da St. Petersburg (Leningrad)-Gasse ve ABD’de New York-Belmont piyasalarına girdiler. Amerikan finans ve basın çevreleri Rothschildlar’ı şőyle tanımlıyorlardı: “Krallardan daha asil, imparatorlardan daha yùksekler. Bùtùn kıtayı avuçlarının içinde tutuyorlar. Rothschildlar hristiyan dùnyaya hùkmediyorlar. Onların tavsiyeleri olmadan hareket edebilen hiç bir hùkùmet yok, onlar barış ve savaşın anahtarlarını ellerinde tutuyorlar". Bu deðerlendirmelerin yapıldıðı sıralarda, Avusturya, Almanya, Fransa ve Bitanya demiryollarının hemen bùtùn hisseleri Rothschildlar’ın eline geçiyordu. Yine İspanya’da madenciliðe özellikle de civa işine giren Rothschildlar, İspanya hùkùmetine yön veriyorlardı. Dùnya’nın en bùyùðù olan Almadén madenleri onların elindeydi. 1848’de yaşanan kriz de onlar için bir fırsat oldu. Vergi gelirleri dùşen hùkùmetlere yùksek faizlerle borç verdiler ve daha sonraları, buradan bùyùk mâlî ve siyâsî rant elde ettiler. Devlet bùrokrasilerini bùyùk ölçùde ele geçirdiler ve ‘stoklama” siyâseti işte bu 1848-49 sùrecinde ortaya çıktı. Herkes bu dönemi, sosyalist bir aşama olarak görùr ancak, kazanan yine yahudi kapitalizmi olmuştur. Mayıs 1848’de Charlotte de Rothschild şöyle diyordu: “Avrupa’nın ve Rothschildlar’ın geleceði parlaktır".

Bu gelişmeleri Lionel Rothscild şöyle deðerlendiriyordu:

"Yahudilik, Tabiat aristokrasisinin (asâletinin) en ùst sırasında yeralır. Bir yahudi için ‘örgùtlenme’ olmazsa olmaz bir gerçek ve ödevdir. Bu nedenledir ki, onlarca asırdır sùren bir gerileme vetiresine raðmen bu mùkemmel ırk ortadan kalkmadı, dejenere olmadı. Bu realite, Avrupa’nın zihninde çok derin bir etki oluşturdu. Sâdece onların kanunlarından bahsetmiyorum, edebiyatlarında- ki, zihinlerimiz bununla yeterince doyuruldu-da, Yahudi mantıgı hâkim oldu. Birkaç yıl önce bu etkinin Rusya’yı sardıgını tesbit ettik. Meselâ benim Saint Petersbourg asilzâdeleriyle pek bir ilişkim yoktu, onların Dutch (Hollanda) aristokrasisiyle ilişkisi oldugunu ögrendim. Çok degerli bir toplum olan Polonya yahudileri mes’elesini konuşmak istiyordum ama Çar’ın bu topluluga pek de sıcak bakmadıgını gördùm. Ama gelişen olaylar, Romanofflar’la yakınlaşmama ve mevzuyu gùndeme getirmeme yol açtı. Rusya Finans bakanı Kont Cancrin’le görùştùm. Kapsamlı bir ekonomik konuyu görùştùk, İspanya ile Rusya arasında ortaya çıkan ve kâr paylaşımı ile ilgili bir konuydu. İspanyol bakan Mendizabel de oradaydı, onunla da görùştùm ve Arragonlu bir yahudi aristokrat ta bize katıldı. Daha sonra Paris’e gittim ve Fransa devlet başkanıyla konuşup onun yardımıyla bu ‘ekonomik’ sorunu çözdùm. Gördùðùnùz gibi dostlarım, dùnya bilinen-görùlen yönetimlerin dışında, bilinmeyenler tarafından yönetiliyor!".

Rothshildlar’ın Britanya başbakanlıgına kadar yùkselttigi Benjamin Disraeli (Binyamin İzraël) de şöyle diyor:

"Gazetelerde savaş veya barış haberlerini okurum ve bunlar beni alarma geçirmez, beni panige sevkeden tek şey, hűkűmranların daha fazla servet hırsıdır!"

Aynı Disraeli’nin şu degerlendirmeleri de kaydadegerdir:

"İnanıyorum ki, Allah, Horeb tepesinde Musa’ya İbrânîce hitab etti, yine Calvary tepesinde çarmıha gerilen de İsa’nın şahsında Musa’ydı. En nihâyetinde her ikisi de İsrail’in çocuklarıdır. Yahudiler’e kendi dillerinde (İbrânîce) hitâb ediyorlardı. Peygamberler yalnızca Yahudiler’in arasından seçiliyorlardı, havariler de öyle, Asya Kilisesi Yahudi kökenliler tarafından kuruldu, Roma Kilisesi (Vatikan) de öyle. Yahudiler, fatihleriyle (kendilerini fethedenlerle) asla harmanlanmadılar, karışmadılar, kızlarını onlara vermediler. O nedenle hiçbir zaman Hristiyan olmayacagım"

Eva Rothschild da Disraeli’yi şöyle konuşturur:

"Avrupa’nın en bùyùk şehri hangisidir? Hiç şűbhesiz űlkemin başşehri Londra. En onurlu ve en zengin adam orada yaşıyor olmalıdır! Söyle bana, o Hristiyan mıdır?”

Viyana’da da ne olup bittigini çok iyi biliyorum. Oranın Sezarları da biziz!"

Evet, heryerin Sezarları onlar! Fakir Yahudileri Muhafaza Kurumu’nun, Jewish Chronicle gazetesinin (1907’ye kadar, 1907’de gazete űnlű siyonist Leopold Greenberg tarafından satın alındı), United Synangogue, Sinagoglar Federasyonu, Hűr Yahudi Okulu, İngiliz-Yahudi Birligi, Hint-Yahudi Birligi, Pakistan Yahudiler Birligi, Laos Yahudiler Birligi, Britanya Hıfzısıhha Kurumu, Britanya Kayyumlar Komitesi, Fransa, Belçika, Hollanda, Almanya, Britanya, İspanya, Portekiz, Norveç ve Yunanistan’da bulunan 30’u aşkın sinagog, Kőylű Űtopizmi’nin (Teutonizm) hayalperesti Bismarck’ın beyninin ‘tapusu’, űnlű natűralist edebiyatçı Emile Zola ve őzellikle de ‘L’Argent-Para’ isimli eserin finansı ve garantisi, Honoré de Balzac, Frederic Chopin, ‘Antisemitismus’ (Yahudi karşıtlığı) kavramını Almanya siyâsetine sokan meşhur entelektűel Wilhelm Marr, Dűnya Hammadeler Piyasası’nın Rothschildlar’ın eline geçtigini iddia eden űnlű yazar Friedrich Von Scherb, Hristiyan Sosyal Gűcű’nűn liderlerinden ve Viyana belediye başkanlarından meşhur ‘Anti-Semit, yahudi karşıtı!!!’ Karl Lueger, aslen bir yahudi olan ‘muhafazakâr!’ Karl Kraus, Avusturya, Almanya, Fransa ve Britanya sosyal demokratları, Alfred Dreyfus ve ‘Dreyfusards’ (Dreyfusçular), Keren Heseyod (Filistin Vakfı), Űrdűn’űn mevcut kralı Abdullah bin Hussein’in dedesi kral Abdullah, dönemin (1910-48) Kudűs Műftűlűğű ve daha sayısız kurum-kuruluş ve şahıs da Rothschildlar’ın malı ve műlkű konumundaydılar.

Peki başka neler oldu? Bir yandan Bolşevik devrimi’nin kadroları űretilirken diger yandan Menşevik stok hazır tutuldu, Bolşevik devrim’in antagonisti olan Nasyonal Sosyalizm (Nazizm eşdeyişle Nasyonal Siyonizm-Nazi(yoni)zm őrgűtlendi. Ortalıgı, Teutonistler, Űtopik Anarşistler, Kuzeyli Mesihçiler, liberaller, sosyal demokratlar sardı. Ortada yalnızca kurgulayanların anlayabildigi bir kargaşa vardı. İşte bűtűn bu kargaşa içinde, Freemasonary (Farmasonluk), Illuminati (Aydınlananlar örgùtù), Thuli, Kızıl Orkestra, Knights Templar (Tapınak Şővalyeleri), Gűl-Haçlar vs. gibi ‘İllùzyon Kuverturaları’ (Yanılsama Őrtűleri) ‘İdeolojik-Siyâsî örgùnùn kaymak kısmını meydana getirdi. Bunların modern uzantıları ise, Bilderberg toplantıları, İskoç âyinleri, Skull and Bones (Kafatası ve Kemikler), Mukaddes Tùrbe örgùtù, Moon tarikatı vs. gibi örtù örgùtlerdir ve Judaizm’i dùnyada pâyidâr ve ùstùn kılmak için tùrlù tuluatlara başvurup barış kerizlerini uyandırmamayı ve beşeriyeti İslâm’ın hakikatinden uzak tutmayı hedef alırlar. Kanada’da Benfranklar, Yunanistan’da Bembenaki ve Benfredolar, ABD’de Rockfeller’lar, Davidson’lar, Britanya’da Goldsmith’ler, Guiness’ler, Uzakdogu’da Sasoon’lar, Bulgaristan’da Abraham’lar ve Saxe-Coburg’lar, Fransa’da LaFayette’ler, İtalya’da Montefiori’ler, Latin Amerika’da Davidoff’lar, Arjantin’de Raul’lar, Sırbistan’da Markovich’ler ve Tùrkiye’de herkesçe malŭm olanlar, Rothschildlar’ın akrabalarıdırlar. Bilderberg’e dâvet edilen parlak ‘Mùslùmanlar’a verilen görev de judaizm’in ihyâsından başka birşey degildir, aynı Pakistan’da modern ‘Műslűman’ İmran Han’a 1988’de Ziya űl Haq’ın katlinden sonra Goldsmithler tarafından verilen ‘Modern Pakistan’ın inşaı rolù’ gibi, Siyonist Globalizm’in Afganistanı işgâli ve Mùslùman katliamının arkasında 10 yıllık bir ex-zionisation (siyonistleştirme) vetiresi vardır. Kemalizm tedrisli Pervez Műşerref de İmran Han’ın adamıdır ve tarihî olarak sistemdeki rolűnű oynamıştır. Bulgaristan’da Simeon Saxe-Coburgosky’nin ve dışişleri bakanı Solomon’un iktidara getirilmesi gibi, aynen Yunanistan’da yahudi Yorgos Papandreu’nun műstakbel başbakan olarak hazırlanması gibi, aynı Selânik dönmesi Kemal Dervish ve karısı Polonya yahudisi Catherine Stacniak Dervish’e ekonominin teslim edilmesi gibi…

İşte dùnyanın hattâ belki de tarihin en zengin sùlâlesi olarak kabul edilen Rothschildlar İmparatorlugu’nun vardıgı nokta bu. Onun için ‘Ahtapot’ olarak tanınıyorlar, her tarafı kollarıyla sardıkları için. Onun için İsrail, Kùrtler’in yahudi soyundan geldigini, aslında yahudi olduklarını, Hz. İbrahim’in de Har(r)an’da [Kùrdistan’da] dogdugunu, Kùrtler’in ve yahudiler’in atasının aynı oldugunu ileri sùrùyor. Onun için 30 yıldır Harran ovası parsel parsel yahudi sermâyesine satıldı. İşte bu kol, Rothschild Ahtapotu’nun koludur. Pakistan’ı, Bulgaristan’ı, Arjantin’i, Brezilya’yı, Hindistan’ı, Hong-Kong’u, Avustralya ve Yeni Zelanda’yı, Sırbistan’ı saran kollar bu Ahtapot’un tarihin içinden gelip beşeriyete musallat olan kollarıdır. Pasifik salaklar ya bunun farkında degil ya umurlarında degil veyahut onların şerikligini yapıyorlar. PKK, bunun farkına tam olarak varamadıgı için tasfiye sùrecine alındı, sosyalist örgùtlerin birçoğu buna inanmadıkları için dagılma aşamasına geldiler, Yumuşak ‘Mùslùmanlar’ ideolojisiz ve ruhsuz oldukları için olaya lakayt ve nemelâzımcı bir tavır içinde yaklaşıyorlar ve ahtapotun kucagında kendilerini rahat hissediyorlar. Ayrıca para da tatlı geliyor, insanı ‘hùmanist’ kılıyor. Postu ABD’ye, Britanya’ya serip dùnya taamlarının tadına varıyorlar. İşte onların mukîm oldukları yuvalar ahtapotun ‘nestlé’leridir. Ùstad ve Mütefekkir’in ugradıgı bunca zulműn altında onların bu mevzudaki şuurları vardır. Rothschild ideolojisi yıkıldıgı gùn ahtapot da ortadan kalkacaktır.

www.drhakkiacikalin.up.to