ตอนที่ 47 : ช่วยดุ๊คมอนเคลื่อนขบวนด่วนกรานี่
ในขณะที่กลุ่มคณะวิจัยของพ่อลีคุงทำงานอยู่นั้น พวกเขาก็พบว่าดิริปเปอร์มีศูนย์กลางการควบคุมพลังอยู่ที่ แกนกลางของตัวมัน ซึ่งพวกทาคาโตะคิดว่าจูริต้องอยู่ที่นั่นแน่ พวกทาคาโตะจึงออกไปตรวจดู ทางยามาคิได้รับการติดต่อจาก อาร์ค เรือที่พาพวกทาคาโตะกลับมาที่เรียลเวิลด์ เขาจึงขอให้ชิบุมิช่วยถ่ายเทข้อมูลทำให้อาร์คมีรูปร่างเป็นยานเหาะจริงขึ้นมา เพื่อหวังว่าอาร์คจะมาเป็นอาวุธที่น่าจะช่วยพวกทาคาโตะได้ ชิบุมิจึงเริ่มดำเนินการถ่ายข้อมูลให้อาร์ค ทางพวกทาคาโตะเมื่อใกล้ถึงแกนกลางดิริปเปอร์ก็พบว่าบริเวณนั้นมีแต่ดิริปเปอร์ตัวเก่งๆทั้งนั้น ซึ่งเมื่อพวกมันเห็นพวกทาคาโตะจึงตรงเข้ามาโจมตีทันที พวกทาคาโตะจึงต้องรวมร่างเข้าต่อสู้ แต่ก็มีดิริปเปอร์บางตัวมีขนาดใหญ่มากซึ่งดุ๊คมอนไม่สามารถขึ้นไปจัดการได้ ทันใดนั้น อาร์คก็ได้ สังเคราะห์ตัวเองได้เสร็จสมบูรณ์พอดี ซึ่งขณะที่ดุ๊คมอนกำลังหมดแรง อาร์ดจึงรวมพลังของดุ๊คมอนเข้ามาเปลี่ยนร่าง กลายเป็นยานรบ และเข้ามารับดุ๊ดมอนแล้วพาดุ๊ดมอนขึ้นไปสู้กับดิริปเปอร์ตัวนั้นได้ ยามาคิจึงให้ชื่ออาร์ดใหม่ว่า กรานี่
ตอนที่ 48 : พลังในการปกป้องจูริ กำปั้นของเบลเซปมอน
เบลเซปมอนที่ถูกขังอยู่ภายในแกนกลางของดิริปเปอร์ ก็เห็นจูริตัวจริงนั่งตกอยู่ในความเศร้าอยู่ในนั้น คุรุมอนก็อยู่ในนั้นด้วย คุรุมอนพยายามปลุกจูริ แต่จูริถูกความเศร้าโศกคลอบงำจิตใจอยู่ เธอจึงไม่ตอบรับกับสิ่งใดๆเลย เมื่อเธอได้ยินชื่อของเบลเซปมอน ทำให้เธอนึกถึงเหตุการณ์ตอนที่เธอเสียเลโอมอนไป ทำให้เธอเศร้ามากขึ้นโดยหารู้ไม่ว่า การที่ดิริปเปอร์แข็งแกร่งขึ้นมาได้นั้นก็เพราะความเศร้าโศกของจูรินั่นเอง ดิริปเปอร์อาศัยจูริเป็นตัวสร้างพลังมาตลอด ซึ่งเรื่องนี้พวกพ่อของลีคุงก็เล่าให้พวกทาคาโตะฟัง หลังจากที่พวกทาคาโตะรู้ที่อยู่ของจูริและต้นกำเนิดพลังที่แท้ของดิริปเปอร์ทั้งหมดแล้ว จึงรีบออกไปช่วย เมื่อไปถึงก็เห็นเบลเซปมอนถูกไล่กระเด็นออกมาและกำลังต่อสู้อยู่กับเกราะป้องกันแกนกลางเพียงลำพังจนพลังจะหมดอยู่แล้ว เบลเซปมอนถูกโจมตีอย่างหนักจนปืนลำแสงคู่ใจถูกทำลาย ดุ๊คมอนจึงเข้ามาช่วยเบลเซปมอนโดยยิงลำแสงจากตัวกรานี่ทำลายเกราะป้องกันแกนกลางได้สำเร็จ เบลเซปมอนจึงพุ่งเข้าไปเข้าไปช่วยทั้งๆไม่มีอาวุธอะไรนอกจากกำปั้นของตน จนสุดท้ายก่อนที่เบลเซปมอนจะหมดแรง พลังของเลโอมอนที่อยู่ในตัวของเบลเซปมอนก็ปรากฏออกมา โดยเลโอมอนได้มอบท่าไม้ตายซึ่งเป็นพลังสุดท้ายของตนให้กับเบลเซปมอนใช้ พลังนั้นจะช่วยจูริออกมาได้หรือไม่
ตอนที่ 49 : เมืองหลวงล่มสลาย คำวิงวอนของคุรุมอน
เบลเซปมอนสามารถทำลายเกราะที่ขังจูริได้แต่จูริไม่ยอมออกมา ทำให้เบลเซปมอนไม่สามารถช่วยจูริได้และยังถูกดิริปเปอร์โจมตีได้รับบาดเจ็บจนกลับร่างเดิม ซาคุยามอนจึงพาตัวกลับ ขณะที่ยามาคิได้ติดต่อถึงทาคาโตะให้ถอยออกมาก่อน เพราะทางการจะเริ่มใช้กำลังทางอากาศจู่โจม พวกทาคาโตะจึงถอยออกมาด้วยความเจ็บใจ ทางด้านจูริเธอเริ่มรู้สึกตัวบ้างแล้วแต่ก็ไม่สามารถออกมาได้ ดิริปเปอร์จึงได้ดูดพลังของจูริอีกครั้ง คราวนี้มันค่อยๆเติบโตขึ้น จนในที่สุดมันก็เติบโตและมีพลังอย่างสมบูรณ์ มันขยายอาณาเขตออกไปครอบคลุมเมืองทั้งเมือง และลามไปทั่วโลก พวกทาคาโตะที่หนีออกมาพวกเขาเริ่มรู้สึกว่า การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของพวกเขากำลังจะเริ่มแล้ว
ตอนที่ 50 : ดุ๊คมอนอัศวินสีแดงเพลิง ช่วยเหลือเหล่าคนอันเป็นที่รัก
พวกทาคาโตะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อที่จะเตรียมตัวต่อสู้เป็นครั้งสุดท้าย ชิบุมิได้มอบ เรดการ์ด ซึ่งจะช่วยให้พวกทาคาโตะสามารถเข้าไปข้างในตัวดิริปเปอร์โดยไม่เป็นไรได้ เมื่อพวกทาคาโตะพร้อมแล้วก็มุ่งหน้าลงไปในตัวดิริปเปอร์ทันที เมื่อไปถึงก็พบว่าเมืองกำลังจะถูกลบทิ้ง จึงรีบตรงไปที่ศูนย์กลางของพลังดิริปเปอร์เพื่อเอาตัวจูริออกมาให้ได้ ซึ่งศูนย์กลางนั้นได้กลายร่างจนมีพลังแข็งแกร่ง และเข้ามาโจมตีพวกทาคาโตะไม่ให้ไปถึงตัวจูริ รุคิในร่างซาคุยามอน ลีคุงในร่างเซนต์กัลโกมอน และเรียวในร่างจัสติมอน ได้รวมพลังในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายเพื่อเปิดทางให้ดุ๊คมอนและทาคาโตะเข้าไปได้ แต่ขณะที่จะถึงตัวจูริ ดิริเปอร์ได้โจมตีและดูดพลังจากดุ๊คมอนจนตกลงไป แต่ความไม่ท้อแท้ของทาคาโตะ กรานี่จึงขอมอบพลังทั้งหมดให้กับดุ๊คมอน หลังจากกรานี่สลายร่างไป ดุ๊คมอนได้รับพลังและเปลี่ยนร่างเข้าสู่ขั้นไฟต์เตอร์โหมดเข้าต่อกรกับดิริปเปอร์ตัวร้ายกาจตัวนี้ พวกเขาจะช่วยจูริได้หรือไม่
ตอนที่ 51 : พลังแห่งความฝันและ อนาคตของพวกเรา ( ตอนจบ )
การต่อสู้กับดิริปเปอร์ดำเนินมาถึงช่วงสุดท้ายแล้ว พลังของพวกทาคาโตะเริ่มเหลือเพียงน้อยนิด แต่พวกเขาก็ยังเชื่อมั่นในพลังและความเป็นเพื่อนของทุกคน พวกทาคาโตะจึงใช้พลังทั้งหมดที่พวกเขามีเข้าโจมตีดิริปเปอร์เป็นครั้งสุดท้าย จนในที่สุดก็สามารถช่วยจูริออกมาได้ เมื่อจูริออกมาแล้ว ดิริปเปอร์ก็ค่อยๆถูกทำลายลงจนหมดไปในที่สุด
รุ่งเช้าของวันใหม่อากาศกลับมาสดใสอีกครั้ง ความสงบสุขก็กลับคืนมา ทุกคนมารวมกันที่สวนสาธารณะพร้อมกับดิจิมอนของตนและยืนดูแสงอาทิตย์ของวันใหม่ทอออกมา แต่ว่า ดิจิมอนของพวกทาคาโตะกลับอ่อนเปลี้ยเพลียแรงกลับไปสู่ร่างวัยอ่อน ทุกคนต่างก็ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น และรู้ทันทีว่า ดิจิมอนของพวกเขาเป็นข้อมูล เมื่อเรียลเวิลด์กลับสู่ภาวะปกติแล้วพวกกิลมอนก็ไม่สามารถอยู่ได้ ทางเดียวคือพวกกิลมอนต้องกลับไปโลกของพวกเขา พวกทาคาโตะเสียใจมากและไม่ยอมรับในเรื่องนี้ แต่ดิจิมอนของพวกเขากลับบอกให้พวกทาคาโตะรักษาความเชื่อมั่นในตัวของพวกดิจิมอน แล้วสักวันต้องได้พบกันอีกแน่ แล้วทั้งหมดก็ค่อยๆจากไปต่อหน้าพวกทาคาโตะที่กำลังร้องไห้อยู่
กิลมอน : ทาคาโตะฉันสัญญาว่าเราต้องได้พบกันอีกแน่ "
หลังจากนั้น วิถีชีวิตของพวกเขาก็ดำเนินมาตามปกติ เหมือนก่อนที่จะได้พบกับพวกกิลมอน ซึ่งพวกทาคาโตะก็ยังคงรอว่าสักวันพวกเขาคงจะได้พบกับพวกกิลมอนอีก จนวันหนึ่งการรอคอยของพวกเขาก็สิ้นสุดลง.............
?????? : ทาคาโตะ !!!!
*The End*
***____* PreviousPage MainPage Frontier *_____***